(Ethical Consideration) ဒီစာသားေလးကို ၾကိဳက္လို႕ ယူသံုးလိုက္ျပီဗ်ာ…. ျမန္မာလိုျပန္ဖို႕ စကားလံုးရွာတာ မျပန္တတ္ ေတာ့လို႕ သူ႕အတိုင္းေလး တန္းဖိုးရွိရွိထား လိုက္ပါရေစ…. ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ ေန႕စဥ္လိုအပ္ မွဴ႕ေတြကို ျဖည့္ဆည္းဖို႕ အဖိုးစားနားေတြ ေပးေခ်ၾကရတယ္.. တန္လို႕ ေပးလိုက္ရတာ ရွိသလို မတန္ဘဲ ေပးလိုက္ရတာေတြလည္း ရွိပါတယ္… အဲဒီလို အဖိုးစားနားေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာထဲကမွ ကိုယ္က်င့္သိကၡာနဲ႕ ရင္းျပီးမွ ေပးလိုက္ရတဲ့ အဖိုးစားနားကေတာ့ တန္ဖိုးတကာ့ တန္ဖိုးေတြထဲမွာ အၾကီးမားဆံုး ေပးဆပ္ရျခင္းပါပဲ…
ကြ်န္ေတာ္ မဂၢဇင္းေတြ မဖတ္ျဖစ္တာ လေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ…. ခုလည္း ဆရာမေရႊစင္ဦး ျပန္တင္ေပးလိုက္တဲ့ မင္းအုပ္စိုးေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္လက္ေတြ ကီးဘုတ္ေပၚ ျပန္ေရာက္လာရျပန္ပါျပီ… ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း သိၾကျပီးျဖစ္မွာပါ… ေျပတီဦး နဲ႕ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္ တို႕ရဲ႕ ေျပတီဦး ေဖာင္ေဒးရွင္းအလွဴ အေၾကာင္းပါ… ပထမဆံုး လွိဳက္လွိဳက္ လွဲလွဲ သာဓုေခၚလုိက္ပါတယ္….
ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငယ္စဥ္ကတည္းက ေက်ာင္းထဲမွာ အတန္းထဲမွာ စာေတြက်က္ၾက၊ သူ႕ထက္ငါ အျပိဳင္အဆိုင္ အမွတ္ေတြပိုရေအာင္ ၾကိဳးစားၾကတာ ေတြဟာ အခ်ည္းႏွီးအတြက္ မဟုတ္ပါဘူး.. ကြ်န္ေတာ္တို႕တစ္ေတြ ရဲ႕ရင္ထဲမွာ သူမ်ားထက္သာမွ ငါသူမ်ားရဲ႕ အႏွိမ္ခံ မ်က္လံုးေတြေအာက္က လြတ္မယ္လို႕ တစ္ထစ္ခ်ယံုၾကည္ ၾကလို႕ပါပဲ… ဆုေလးမ်ား ရၾကည့္ ပါလားဗ်ာ… မ်က္ႏွာေလးေတြ ေမာ့ကာ ေမာ့ကာနဲ႕ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ေတာင္ မေစာင့္ႏိုင္ေအာင္ အိမ္ျပန္ၾကြားခ်င္တတ္ ၾကတာေလ… ဂုဏ္ယူတတ္ျခင္းမွာ ဆင္းရဲျခင္း၊ ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႕ မသက္ဆိုင္ပါဘူး.. ခ်မ္းသာတဲ့ ကေလးေတြမွာ ခ်မ္းသာျခင္းေၾကာင့္ ၾကြား၀ါ တာဟာ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္း မပါေပမယ့္ ဆင္းရဲတဲ့ ကေလးေတြ ၾကြား၀ါျခင္းမွာ သူမ်ားထက္သာမယ့္ အရာတစ္ခုခုကို လုပ္ျပျပီး ဂုဏ္ယူၾကရရွာတာပါ… ဘယ္လိုကေလး မ်ိဳးကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ ထိုးႏွက္ခံရတာမ်ိဳး ကိုအရမ္းနာက်င္ခံစား တတ္ၾကပါတယ္… ႏွစ္ေယာက္ခ်င္းေတြ႕တဲ့ အခ်ိန္ ဆဲခ်င္ဆဲ လက္သီးနဲ႕ ထိုးခ်င္ထိုး လုပ္ပါေစ.. အဲဒီကေလး ျပန္လုပ္ခ်င္မွလုပ္ပါလိမ့္မယ္.. ခံစားရခ်င္မွလည္း ခံစားရပါလိမ့္မယ္.. အားနည္းခ်က္ကို လူအမ်ားေရွ႕မွာ ဖြင့္ခ်ခံလိုက္ရရင္ေတာ့ ရွက္စိတ္တစ္ခုကို ခံစားရမွာ ေသခ်ာပါတယ္.. ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀က အဲဒီလိုခံစားခ်က္မ်ိဳး နည္းတူခံစားခဲ့ဖူးပါတယ္… ေနာက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုး ကေလးဘ၀ကို ျဖတ္သန္းဖူးသူခ်ည္း ပါပဲ.. လူအားလံုးနဲ႕ ယွဥ္လိုက္ရင္ ကိုယ္ခ်ည္းအသာ ျဖစ္လိုၾကတာ လူသားတိုင္းရဲ႕ အရိုးသားဆံုး ဆႏၵေတြပါ….
ကြ်န္ေတာ္ေရွ႕မွာ လူေတြ၊ ဘုန္းၾကီးေတြ၊ မယ္သီလရွင္ေတြ၊ ေဖာင္ေဒးရွင္းေတြ၊ အဖြဲ႕အစည္းေတြ လွဴၾကတယ္.. အမ်ားၾကီးပါပဲ… တစ္သီပုဂၢလလွဴ ၾကတာေတြလည္း ရွိပါတယ္.. လွဴၾကတဲ့ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကသလို အလွဴရွင္ေတြရဲ႕ စိတ္ေတြလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကပါတယ္…
ေျပတီဦးေဖာင္ေဒးရွင္း မွာဆိုရင္ သူတို႕ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္တယ္… ရံပံုေငြေတြ အမ်ားၾကီးရတယ္.. သူတို႕လွဴခ်င္သပဆိုရင္ ေသခ်ာစစ္တမ္းေကာက္ ျပီးသားေက်ာင္းသား ေတြကို သူတို႕လွဴမယ့္ ေငြေၾကးပမာဏကို ေနရာေလးတစ္ခု.. ေနာက္ဆံုး အိမ္တိုင္ယာေရာက္ သြားလွဴမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ရပါတယ္…. ဒါေပမယ့္ ဒီလိုပြဲၾကီး လုပ္ျပီး လွဴတယ္ဆိုေတာ့ ဂုဏ္သေရရွိလွပါတယ္လို႕ ေၾကြးေၾကာ္ၾကသူ လူၾကီးမင္းအေပါင္းကို ေက်ြးေမြးစရိတ္.. (လူငယ္ေတြကို ျဖစ္သလိုေက်ြးလို႕ ျဖစ္ႏိုင္ေပမယ့္ သူတို႕ပါလာတာနဲ႕ ဟင္းပြဲေတြကို အထူးစီစဥ္ရေတာ့တာပါ)၊ ပြဲေနရာစီစဥ္ရမွာေတြ၊ စာနယ္ဇင္းဖိတ္ရမွာေတြ… အစံုအစံုေသာ မ်ားေျမာင္လွတဲ့ ကိစၥေတြနဲ႕တင္ စရိတ္ကေတာ္ေတာ္ ေထာင္းေနပါျပီ… အဲဒီကုန္က်စရိတ္ေတြနဲ႕ တြက္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ သီးျခားရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ေဖာင္ေဒးရွင္း လုပ္လိုက္လို႕ရေနပါျပီ…
ဗုဒၵဘာသာမွာ စိတ္သာရွင္ေစာ၊ ဘုရားေဟာလို႕ အဆိုရွိခဲ့ပါတယ္… ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြရဲ႕ သ႑ာန္မွာ ေစတနာသံုးတန္ တည္ေအာင္ ထားႏိုင္ရင္ အက်ိဳးၾကီးတယ္ လို႕ပါပါတယ္.. ကေလးေတြအလွဴအတြက္ ဂုဏ္သေရရွိသည္ဟု ေၾကြးေၾကာ္ထားၾကေသာ လူၾကီးမင္းမ်ားကို ေက်ြးပြဲေမြးပြဲလုပ္ျပီး ကေလးေတြကိုေတာ့ အဖ်ားအနားေလာက္သာ ေပးတယ္ကမ္း တယ္ဆိုရင္ မေယာင္ရာ ဆီလိမ္းတယ္လို႕သာ သတ္မွတ္လို႕ရပါတယ္..
ေနာက္ျပီးေဖာင္ေဒးရွင္းကို လွဴၾကျပီဆိုရင္ ေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ၾကည့္လွဴၾကတာ မ်ားပါတယ္… ေျပတီဦးေဖာင္ေဒးရွင္းမွာေတာ့ ဂုဏ္သေရရွိ လူၾကီးလူေကာင္းမ်ား ကိုေက်ြးရန္ ေမြးရန္ဆိုျပီး ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ထည့္ေျပာျပီး အလွဴခံမယ္မထင္ပါ… စကားပံုအရဆို (သူၾကီးဘုရား၊ ရြာသားေကာင္းမွဴ႕) ဆိုတဲ့အတိုင္း အလွဴရွင္ေတြလွဴတဲ့ ရန္ပံုေငြေတြကို သံုးျပီး ပါးျဖဲနားျဖဲစားမယ့္ လူေတြကို အလွဴလက္ဖက္နဲ႕ မ်က္ႏွာလုပ္စရာမလိုပါ.. ရန္ပံုေငြထဲက လွဴရမယ့္ အပိုင္းမွန္သမွ်ကို စိတ္ပိုင္းျပတ္စြာနဲ႕ ယတိျပတ္ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ဘယ္ေလာက္ ဆိုျပီး ေပးမယ္ဆိုလည္း အဖြဲ႕အစည္းေရွ႕မွာတင္ ျပတ္သားစြာ ေပးလိုက္လည္း ရတာပါပဲ…. အပိုကုန္က်စရိတ္၊ ပြဲလုပ္စရိတ္ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ သက္သာရင္ ေက်ာင္းသားဦးေရ တိုးျပီး လွဴလို႕ တန္းလို႕မရဘူးလား.. စဥ္းစားစရာပါ…..
ဦးျမတ္ခုိင္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ အရင္က ေလးစားခဲ့ရတဲ့ မီဒီယာသမားၾကီးေတြပါ… သူတို႕ေတြမွာလည္း ကိုယ္က်င့္သိကၡာနဲ႕တန္တဲ့ အဖိုးစားနားဆိုတာ ရွိပါတယ္.. ဒီအခ်ိန္မွာ ဦးျမတ္ခုိင္တစ္ေယာက္ အေရးတၾကီးေငြလိုအပ္လို႕ တျခားသူေဌးတစ္ေယာက္ ေယာက္ဆီမွာ အကူအညီသြား ေတာင္းမယ္ဆိုရင္ အဲဒီသူေဌးက အသက္ရွစ္ဆယ္ ေလာက္ျဖစ္ေနျပီး ဂါရ၀တရားနဲ႕ မဟုတ္ပဲ ကူညီလိုက္လို႕ ပြဲတစ္ခုစီစဥ္ျပီး ကန္ေတာ့ရမယ္၊ အဲဒီကန္ေတာ့တဲ့ပံုေတြကို ဂ်ာနယ္မွာ ပံုေတြနဲ႕တကြေဖာ္ျပ လိုက္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုခံစားရမယ္ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ ၀င္ျပီး ခံစားၾကည့္ၾကပါ။ အဲလိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာ ဦးျမတ္ခိုင္က ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ဘယ္လို အဖိုးစားနားမ်ိဳးနဲ႕ လဲမွာလည္း…
ကြ်န္ေတာ္တို႕ျမန္မာ လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူကို ေက်းဇူးတင္စိတ္ အျမဲရွိၾကပါတယ္… လူမသိႏိုင္တဲ့ေနရာမွာ ေက်ာင္းသားေတြက ကန္ေတာ့ပါဦးမယ္ဆိုရင္ ေတာင္ လက္ခံသင့္တဲ့ အေနအထားပါ… လက္အုပ္ေၾကြးဆိုတာ အရမ္းေၾကာက္ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္.. ရဟန္း၀တ္ထားတဲ့ သံဃာေတြေတာင္ ကန္ေတာ့ခံထိုက္တဲ့ အရည္အခ်င္း မရွိဘဲ ကန္ေတာ့ခံရင္ လက္အုပ္ေၾကြး တင္ပါတယ္တဲ့…. အခုကန္ေတာ့ခံတဲ့ ေျပတီဦးနဲ႕ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္ကေရာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ကန္ေတာ့ခံထိုက္ၾကတဲ့ သူေတြမို႕ပါလဲ…. အေရးၾကီးတာ ကန္ေတာ့လိုက္မွ ကုသိုလ္ရတာမဟုတ္ပါဘူး… ေက်ာင္းသားေတြ စိတ္ထဲက တစ္သက္တာ ေက်းဇူးတင္ေနၾကရင္လည္း သူတို႕ေတြအတြက္ အရမ္းတန္ဖိုးရွိပါတယ္. ..
ဆရာ၀န္ေလာင္းျဖစ္ေစ ဆရာ၀န္ျဖစ္ေစ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ လိုင္းကို ၀င္ၾကမယ့္သူေတြမွာ မာန္ဆိုတာ ရွိပါတယ္… သူတို႕ေတြလည္း ဦးေႏွာက္ဥာဏ္ရင့္သန္ ၾကလို႕ ဒီလိုအေျခအေနကို ေရာက္လာၾကတာပါ… ေက်းဇူးတင္ထုိက္သူကို ေက်းဇူးတင္တတ္ၾကပါတယ္.. သူတို႕တစ္ေတြကို လူလယ္ေခါင္မွာ ဒီလုိလုပ္ၾကီး လုပ္ခုိင္းတာ မလုပ္သင့္ဘူးဆိုျပီး စိတ္ကြက္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ေက်ာင္းသားေတြမွာ အျပစ္ေရာက္ပါတယ္.. လူၾကီးျဖစ္ေစ ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္ေစ အမွားတစ္ခုက်ဴး လြန္မိလို႕ ျပႆနာမရွိေပမယ့္ ေက်းဇူးစားေတြမွာေတာ့ စိတ္ကအစ ဆင္ျခင္ရတာ ပင္ပန္းလွပါတယ္…
ေျပာရမယ္ဆို ေျပတီဦးရဲ႕ သရုပ္ေဆာင္ကို ၾကိဳက္သလို အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္ကိုလည္း သေဘာက်ခဲ့ဖူးပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ ပရဟိတဆိုတာ အတၱဟိတနဲ႕ လံုး၀ဆန္႕က်င္ဖက္ပါ.. အတၱဟိတဆိုတာ ကိုယ့္အတြက္ လုပ္တာဆိုေတာ့ ပရဟိတမွာ သူမ်ားအတြက္ခ်ည္းပဲ လုပ္ေပး၊ စဥ္းစားေပးရတာပါ… ဒီလိုအလုပ္မ်ိဳးလုပ္တဲ့ အတြက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဂုဏ္ယူ ေနဖို႕လည္း မလိုသလို၊ လူအမ်ားေရွ႕မွာ မ႑ပ္တိုင္တက္ျပ စရာလည္း မလိုပါဘူး.. အေရးၾကီးတာ ကိုယ္ရဲ႕ တစ္စံုတစ္ရာေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေၾကာင့္ တစ္ပါးသူေတြ အဆင္ေျပဖို႕ သာအဓိကပါ…. ေဖာင္ေဒးရွင္းဆိုတာ ေပ်ာ္ဖို႕ ရႊင္ဖို႕ ဖြဲ႕ထားတဲ့ Funny Group မဟုတ္ပါဘူး… အေရးၾကီးတဲ့ လိုအပ္တဲ့ေနရာေတြနဲ႕၊ ေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကိုပဲ ဦးတည္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရတာမ်ိဳးပါ… ဒါကို ပဲ ေရလိုက္လြဲျပီး တလြဲဆံပင္ေကာင္း ေနၾကဦးမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ျဖင့္ ေနာက္လာမယ့္ ေဖာင္ေဒးရွင္းေတြ အလြဲတုယူမွားၾကမွာ စိုးရိမ္ရပါတယ္…
၂၁ ရာစုမွာ ေခတ္စားတဲ့ စီးပြားေရးစကားနဲ႕ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြအားလံုး Change လုပ္ၾကဖို႕လိုပါတယ္… Transparency (ပြင့္လင္းျမင္သာမွဴ႕) ရွိဖို႕လည္း လုိပါတယ္…. ပ်က္စီးမွဴ႕ေတြမ်ားတဲ့ ဒီလိုေခတ္ၾကီးနဲ႕ ဆင္းရဲ၊ ခ်မ္းသာကြာျခားမွဴ႕မ်ားတဲ့ ေခတ္ၾကီးမွာ NGO ေတြ၊ ေဖာင္ေဒးရွင္းေတြ မ်ားမ်ားရွိလာဖို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဖိတ္ေခၚရမွာပါ… တမင္တကာရည္ရြယ္လို႕ မဟုတ္ပဲ နားလည္မွဴ႕လြဲမွားမွဴ႕ ေၾကာင့္ အျမင္မေတာ္တာမ်ား ရွိရင္လည္း ေတြ႕ျမင္သူမ်ားက ေျပာျပေပးဖို႕နဲ႕.. အေျပာခံႏိုင္စြမး္ရည္ ျပည့္၀ဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္…
မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ.. ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳး ပရဟိတအဖြဲ႕အစည္း ေတြမ်ားလာတာကို ၾကိဳဆိုပါတယ္.. နည္းမွန္၊ လမ္းမွန္၊ အသံုးနဲ႕ အျဖဳန္းကိုနားလည္ျပီး အားနည္းသူမ်ားကို ခံစားနား လည္ေပးႏိုင္တဲ့ ေဖာင္ေဒးရွင္းေကာင္းမ်ား အဖြဲ႕အစည္းေကာင္းမ်ား ထပ္မံေပၚထြက္ လာပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေပးတယ္ဗ်ာ.. ဘာလို႕တုန္းဆုိ.. ကိုယ္မွ ေကာင္းေကာင္းမလုပ္ ႏိုင္ေသးတာကိုး.. အာေခ်ာင္ရံုပဲ တတ္ႏိုင္တာကိုးဗ်ာ… သို႕ေသာ္ ေနရာတိုင္းမွာေတာ့ အားလံုးနဲ႕ တန္တဲ့ အဖိုးစားနားတစ္ခုရွိပါတယ္… ကိုယ္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို ကိုယ္သာျဖတ္ၾကသည္..
(လြတ္လပ္ေသာ ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ လြတ္လပ္စြာ သေဘာကြဲလြဲပိုင္ခြင့္ရွိသည္ဟု ယူဆသည္.. ယခုပို႕စ္ေၾကာင့္ အဆဲကြန္မန္႕မ်ား မျမင္ရဟု.. ျမန္မာေျမဖြား သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ယံုၾကည္သည္…)
ခံစားေရးသားသူ…॥ ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)
