tag:blogger.com,1999:blog-28952379242128912942012-02-10T23:24:37.694+06:30ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.comBlogger2031100tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-36641354611769733462012-01-11T03:11:00.001+06:302012-01-11T03:13:01.769+06:30Ethical Consideration<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(Ethical <span>Consideration)</span> ဒီစာသားေလးကို ၾကိဳက္လို႕ ယူသံုးလိုက္ျပီဗ်ာ…. ျမန္မာလိုျပန္ဖို႕ စကားလံုးရွာတာ မျပန္တတ္ ေတာ့လို႕ သူ႕အတိုင္းေလး တန္းဖိုးရွိရွိထား လိုက္ပါရေစ…. ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြ ေန႕စဥ္လိုအပ္ မွဴ႕ေတြကို ျဖည့္ဆည္းဖို႕ အဖိုးစားနားေတြ ေပးေခ်ၾကရတယ္.. တန္လို႕ ေပးလိုက္ရတာ ရွိသလို မတန္ဘဲ ေပးလိုက္ရတာေတြလည္း ရွိပါတယ္… အဲဒီလို အဖိုးစားနားေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာထဲကမွ ကိုယ္က်င့္သိကၡာနဲ႕ ရင္းျပီးမွ ေပးလိုက္ရတဲ့ အဖိုးစားနားကေတာ့ တန္ဖိုးတကာ့ တန္ဖိုးေတြထဲမွာ အၾကီးမားဆံုး ေပးဆပ္ရျခင္းပါပဲ…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကြ်န္ေတာ္ မဂၢဇင္းေတြ မဖတ္ျဖစ္တာ လေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ…. ခုလည္း ဆရာမေရႊစင္ဦး ျပန္တင္ေပးလိုက္တဲ့ မင္းအုပ္စိုးေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္လက္ေတြ ကီးဘုတ္ေပၚ ျပန္ေရာက္လာရျပန္ပါျပီ… ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း သိၾကျပီးျဖစ္မွာပါ… ေျပတီဦး နဲ႕ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္ တို႕ရဲ႕ ေျပတီဦး ေဖာင္ေဒးရွင္းအလွဴ အေၾကာင္းပါ… ပထမဆံုး လွိဳက္လွိဳက္ လွဲလွဲ သာဓုေခၚလုိက္ပါတယ္….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငယ္စဥ္ကတည္းက ေက်ာင္းထဲမွာ အတန္းထဲမွာ စာေတြက်က္ၾက၊ သူ႕ထက္ငါ အျပိဳင္အဆိုင္ အမွတ္ေတြပိုရေအာင္ ၾကိဳးစားၾကတာ ေတြဟာ အခ်ည္းႏွီးအတြက္ မဟုတ္ပါဘူး.. ကြ်န္ေတာ္တို႕တစ္ေတြ ရဲ႕ရင္ထဲမွာ သူမ်ားထက္သာမွ ငါသူမ်ားရဲ႕ အႏွိမ္ခံ မ်က္လံုးေတြေအာက္က လြတ္မယ္လို႕ တစ္ထစ္ခ်ယံုၾကည္ ၾကလို႕ပါပဲ… ဆုေလးမ်ား ရၾကည့္ ပါလားဗ်ာ… မ်က္ႏွာေလးေတြ ေမာ့ကာ ေမာ့ကာနဲ႕ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ေတာင္ မေစာင့္ႏိုင္ေအာင္ အိမ္ျပန္ၾကြားခ်င္တတ္ ၾကတာေလ… ဂုဏ္ယူတတ္ျခင္းမွာ ဆင္းရဲျခင္း၊ ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႕ မသက္ဆိုင္ပါဘူး.. ခ်မ္းသာတဲ့ ကေလးေတြမွာ ခ်မ္းသာျခင္းေၾကာင့္ ၾကြား၀ါ တာဟာ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္း မပါေပမယ့္ ဆင္းရဲတဲ့ ကေလးေတြ ၾကြား၀ါျခင္းမွာ သူမ်ားထက္သာမယ့္ အရာတစ္ခုခုကို လုပ္ျပျပီး ဂုဏ္ယူၾကရရွာတာပါ… ဘယ္လိုကေလး မ်ိဳးကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ ထိုးႏွက္ခံရတာမ်ိဳး ကိုအရမ္းနာက်င္ခံစား တတ္ၾကပါတယ္… ႏွစ္ေယာက္ခ်င္းေတြ႕တဲ့ အခ်ိန္ ဆဲခ်င္ဆဲ လက္သီးနဲ႕ ထိုးခ်င္ထိုး လုပ္ပါေစ.. အဲဒီကေလး ျပန္လုပ္ခ်င္မွလုပ္ပါလိမ့္မယ္.. ခံစားရခ်င္မွလည္း ခံစားရပါလိမ့္မယ္.. အားနည္းခ်က္ကို လူအမ်ားေရွ႕မွာ ဖြင့္ခ်ခံလိုက္ရရင္ေတာ့ ရွက္စိတ္တစ္ခုကို ခံစားရမွာ ေသခ်ာပါတယ္.. ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀က အဲဒီလိုခံစားခ်က္မ်ိဳး နည္းတူခံစားခဲ့ဖူးပါတယ္… ေနာက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုး ကေလးဘ၀ကို ျဖတ္သန္းဖူးသူခ်ည္း ပါပဲ.. လူအားလံုးနဲ႕ ယွဥ္လိုက္ရင္ ကိုယ္ခ်ည္းအသာ ျဖစ္လိုၾကတာ လူသားတိုင္းရဲ႕ အရိုးသားဆံုး ဆႏၵေတြပါ…. </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကြ်န္ေတာ္ေရွ႕မွာ လူေတြ၊ ဘုန္းၾကီးေတြ၊ မယ္သီလရွင္ေတြ၊ ေဖာင္ေဒးရွင္းေတြ၊ အဖြဲ႕အစည္းေတြ လွဴၾကတယ္.. အမ်ားၾကီးပါပဲ… တစ္သီပုဂၢလလွဴ ၾကတာေတြလည္း ရွိပါတယ္.. လွဴၾကတဲ့ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကသလို အလွဴရွင္ေတြရဲ႕ စိတ္ေတြလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကပါတယ္…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေျပတီဦးေဖာင္ေဒးရွင္း မွာဆိုရင္ သူတို႕ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္တယ္… ရံပံုေငြေတြ အမ်ားၾကီးရတယ္.. သူတို႕လွဴခ်င္သပဆိုရင္ ေသခ်ာစစ္တမ္းေကာက္ ျပီးသားေက်ာင္းသား ေတြကို သူတို႕လွဴမယ့္ ေငြေၾကးပမာဏကို ေနရာေလးတစ္ခု.. ေနာက္ဆံုး အိမ္တိုင္ယာေရာက္ သြားလွဴမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ရပါတယ္…. ဒါေပမယ့္ ဒီလိုပြဲၾကီး လုပ္ျပီး လွဴတယ္ဆိုေတာ့ ဂုဏ္သေရရွိလွပါတယ္လို႕ ေၾကြးေၾကာ္ၾကသူ လူၾကီးမင္းအေပါင္းကို ေက်ြးေမြးစရိတ္.. (လူငယ္ေတြကို ျဖစ္သလိုေက်ြးလို႕ ျဖစ္ႏိုင္ေပမယ့္ သူတို႕ပါလာတာနဲ႕ ဟင္းပြဲေတြကို အထူးစီစဥ္ရေတာ့တာပါ)၊ ပြဲေနရာစီစဥ္ရမွာေတြ၊ စာနယ္ဇင္းဖိတ္ရမွာေတြ… အစံုအစံုေသာ မ်ားေျမာင္လွတဲ့ ကိစၥေတြနဲ႕တင္ စရိတ္ကေတာ္ေတာ္ ေထာင္းေနပါျပီ… အဲဒီကုန္က်စရိတ္ေတြနဲ႕ တြက္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ သီးျခားရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ေဖာင္ေဒးရွင္း လုပ္လိုက္လို႕ရေနပါျပီ…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဗုဒၵဘာသာမွာ စိတ္သာရွင္ေစာ၊ ဘုရားေဟာလို႕ အဆိုရွိခဲ့ပါတယ္… ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြရဲ႕ သ႑ာန္မွာ ေစတနာသံုးတန္ တည္ေအာင္ ထားႏိုင္ရင္ အက်ိဳးၾကီးတယ္ လို႕ပါပါတယ္.. ကေလးေတြအလွဴအတြက္ ဂုဏ္သေရရွိသည္ဟု ေၾကြးေၾကာ္ထားၾကေသာ လူၾကီးမင္းမ်ားကို ေက်ြးပြဲေမြးပြဲလုပ္ျပီး ကေလးေတြကိုေတာ့ အဖ်ားအနားေလာက္သာ ေပးတယ္ကမ္း တယ္ဆိုရင္ မေယာင္ရာ ဆီလိမ္းတယ္လို႕သာ သတ္မွတ္လို႕ရပါတယ္..</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေနာက္ျပီးေဖာင္ေဒးရွင္းကို လွဴၾကျပီဆိုရင္ ေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ၾကည့္လွဴၾကတာ မ်ားပါတယ္… ေျပတီဦးေဖာင္ေဒးရွင္းမွာေတာ့ ဂုဏ္သေရရွိ လူၾကီးလူေကာင္းမ်ား ကိုေက်ြးရန္ ေမြးရန္ဆိုျပီး ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ထည့္ေျပာျပီး အလွဴခံမယ္မထင္ပါ… စကားပံုအရဆို (သူၾကီးဘုရား၊ ရြာသားေကာင္းမွဴ႕) ဆိုတဲ့အတိုင္း အလွဴရွင္ေတြလွဴတဲ့ ရန္ပံုေငြေတြကို သံုးျပီး ပါးျဖဲနားျဖဲစားမယ့္ လူေတြကို အလွဴလက္ဖက္နဲ႕ မ်က္ႏွာလုပ္စရာမလိုပါ.. ရန္ပံုေငြထဲက လွဴရမယ့္ အပိုင္းမွန္သမွ်ကို စိတ္ပိုင္းျပတ္စြာနဲ႕ ယတိျပတ္ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ဘယ္ေလာက္ ဆိုျပီး ေပးမယ္ဆိုလည္း အဖြဲ႕အစည္းေရွ႕မွာတင္ ျပတ္သားစြာ ေပးလိုက္လည္း ရတာပါပဲ…. အပိုကုန္က်စရိတ္၊ ပြဲလုပ္စရိတ္ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ သက္သာရင္ ေက်ာင္းသားဦးေရ တိုးျပီး လွဴလို႕ တန္းလို႕မရဘူးလား.. စဥ္းစားစရာပါ…..</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 102, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဦးျမတ္ခုိင္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ အရင္က ေလးစားခဲ့ရတဲ့ မီဒီယာသမားၾကီးေတြပါ… သူတို႕ေတြမွာလည္း ကိုယ္က်င့္သိကၡာနဲ႕တန္တဲ့ အဖိုးစားနားဆိုတာ ရွိပါတယ္.. ဒီအခ်ိန္မွာ ဦးျမတ္ခုိင္တစ္ေယာက္ အေရးတၾကီးေငြလိုအပ္လို႕ တျခားသူေဌးတစ္ေယာက္ ေယာက္ဆီမွာ အကူအညီသြား ေတာင္းမယ္ဆိုရင္ အဲဒီသူေဌးက အသက္ရွစ္ဆယ္ ေလာက္ျဖစ္ေနျပီး ဂါရ၀တရားနဲ႕ မဟုတ္ပဲ ကူညီလိုက္လို႕ ပြဲတစ္ခုစီစဥ္ျပီး ကန္ေတာ့ရမယ္၊ အဲဒီကန္ေတာ့တဲ့ပံုေတြကို ဂ်ာနယ္မွာ ပံုေတြနဲ႕တကြေဖာ္ျပ လိုက္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုခံစားရမယ္ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ ၀င္ျပီး ခံစားၾကည့္ၾကပါ။ အဲလိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာ ဦးျမတ္ခိုင္က ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ဘယ္လို အဖိုးစားနားမ်ိဳးနဲ႕ လဲမွာလည္း…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကြ်န္ေတာ္တို႕ျမန္မာ လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူကို ေက်းဇူးတင္စိတ္ အျမဲရွိၾကပါတယ္… လူမသိႏိုင္တဲ့ေနရာမွာ ေက်ာင္းသားေတြက ကန္ေတာ့ပါဦးမယ္ဆိုရင္ ေတာင္ လက္ခံသင့္တဲ့ အေနအထားပါ… လက္အုပ္ေၾကြးဆိုတာ အရမ္းေၾကာက္ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္.. ရဟန္း၀တ္ထားတဲ့ သံဃာေတြေတာင္ ကန္ေတာ့ခံထိုက္တဲ့ အရည္အခ်င္း မရွိဘဲ ကန္ေတာ့ခံရင္ လက္အုပ္ေၾကြး တင္ပါတယ္တဲ့…. အခုကန္ေတာ့ခံတဲ့ ေျပတီဦးနဲ႕ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္ကေရာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ကန္ေတာ့ခံထိုက္ၾကတဲ့ သူေတြမို႕ပါလဲ…. အေရးၾကီးတာ ကန္ေတာ့လိုက္မွ ကုသိုလ္ရတာမဟုတ္ပါဘူး… ေက်ာင္းသားေတြ စိတ္ထဲက တစ္သက္တာ ေက်းဇူးတင္ေနၾကရင္လည္း သူတို႕ေတြအတြက္ အရမ္းတန္ဖိုးရွိပါတယ္. ..</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဆရာ၀န္ေလာင္းျဖစ္ေစ ဆရာ၀န္ျဖစ္ေစ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ လိုင္းကို ၀င္ၾကမယ့္သူေတြမွာ မာန္ဆိုတာ ရွိပါတယ္… သူတို႕ေတြလည္း ဦးေႏွာက္ဥာဏ္ရင့္သန္ ၾကလို႕ ဒီလိုအေျခအေနကို ေရာက္လာၾကတာပါ… ေက်းဇူးတင္ထုိက္သူကို ေက်းဇူးတင္တတ္ၾကပါတယ္.. သူတို႕တစ္ေတြကို လူလယ္ေခါင္မွာ ဒီလုိလုပ္ၾကီး လုပ္ခုိင္းတာ မလုပ္သင့္ဘူးဆိုျပီး စိတ္ကြက္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ေက်ာင္းသားေတြမွာ အျပစ္ေရာက္ပါတယ္.. လူၾကီးျဖစ္ေစ ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္ေစ အမွားတစ္ခုက်ဴး လြန္မိလို႕ ျပႆနာမရွိေပမယ့္ ေက်းဇူးစားေတြမွာေတာ့ စိတ္ကအစ ဆင္ျခင္ရတာ ပင္ပန္းလွပါတယ္… </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေျပာရမယ္ဆို ေျပတီဦးရဲ႕ သရုပ္ေဆာင္ကို ၾကိဳက္သလို အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္ကိုလည္း သေဘာက်ခဲ့ဖူးပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ ပရဟိတဆိုတာ အတၱဟိတနဲ႕ လံုး၀ဆန္႕က်င္ဖက္ပါ.. အတၱဟိတဆိုတာ ကိုယ့္အတြက္ လုပ္တာဆိုေတာ့ ပရဟိတမွာ သူမ်ားအတြက္ခ်ည္းပဲ လုပ္ေပး၊ စဥ္းစားေပးရတာပါ… ဒီလိုအလုပ္မ်ိဳးလုပ္တဲ့ အတြက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဂုဏ္ယူ ေနဖို႕လည္း မလိုသလို၊ လူအမ်ားေရွ႕မွာ မ႑ပ္တိုင္တက္ျပ စရာလည္း မလိုပါဘူး.. အေရးၾကီးတာ ကိုယ္ရဲ႕ တစ္စံုတစ္ရာေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေၾကာင့္ တစ္ပါးသူေတြ အဆင္ေျပဖို႕ သာအဓိကပါ…. ေဖာင္ေဒးရွင္းဆိုတာ ေပ်ာ္ဖို႕ ရႊင္ဖို႕ ဖြဲ႕ထားတဲ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Funny Group </span>မဟုတ္ပါဘူး… အေရးၾကီးတဲ့ လိုအပ္တဲ့ေနရာေတြနဲ႕၊ ေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကိုပဲ ဦးတည္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရတာမ်ိဳးပါ… ဒါကို ပဲ ေရလိုက္လြဲျပီး တလြဲဆံပင္ေကာင္း ေနၾကဦးမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ျဖင့္ ေနာက္လာမယ့္ ေဖာင္ေဒးရွင္းေတြ အလြဲတုယူမွားၾကမွာ စိုးရိမ္ရပါတယ္…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">၂၁ ရာစုမွာ ေခတ္စားတဲ့ စီးပြားေရးစကားနဲ႕ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြအားလံုး <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Change </span>လုပ္ၾကဖို႕လိုပါတယ္… <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Transparency</span> (ပြင့္လင္းျမင္သာမွဴ႕) ရွိဖို႕လည္း လုိပါတယ္…. ပ်က္စီးမွဴ႕ေတြမ်ားတဲ့ ဒီလိုေခတ္ၾကီးနဲ႕ ဆင္းရဲ၊ ခ်မ္းသာကြာျခားမွဴ႕မ်ားတဲ့ ေခတ္ၾကီးမွာ NGO ေတြ၊ ေဖာင္ေဒးရွင္းေတြ မ်ားမ်ားရွိလာဖို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဖိတ္ေခၚရမွာပါ… တမင္တကာရည္ရြယ္လို႕ မဟုတ္ပဲ နားလည္မွဴ႕လြဲမွားမွဴ႕ ေၾကာင့္ အျမင္မေတာ္တာမ်ား ရွိရင္လည္း ေတြ႕ျမင္သူမ်ားက ေျပာျပေပးဖို႕နဲ႕.. အေျပာခံႏိုင္စြမး္ရည္ ျပည့္၀ဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ.. ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳး ပရဟိတအဖြဲ႕အစည္း ေတြမ်ားလာတာကို ၾကိဳဆိုပါတယ္.. နည္းမွန္၊ လမ္းမွန္၊ အသံုးနဲ႕ အျဖဳန္းကိုနားလည္ျပီး အားနည္းသူမ်ားကို ခံစားနား လည္ေပးႏိုင္တဲ့ ေဖာင္ေဒးရွင္းေကာင္းမ်ား အဖြဲ႕အစည္းေကာင္းမ်ား ထပ္မံေပၚထြက္ လာပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေပးတယ္ဗ်ာ.. ဘာလို႕တုန္းဆုိ.. ကိုယ္မွ ေကာင္းေကာင္းမလုပ္ ႏိုင္ေသးတာကိုး.. အာေခ်ာင္ရံုပဲ တတ္ႏိုင္တာကိုးဗ်ာ… သို႕ေသာ္ ေနရာတိုင္းမွာေတာ့ အားလံုးနဲ႕ တန္တဲ့ အဖိုးစားနားတစ္ခုရွိပါတယ္… ကိုယ္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို ကိုယ္သာျဖတ္ၾကသည္.</span>.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(လြတ္လပ္ေသာ ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ လြတ္လပ္စြာ သေဘာကြဲလြဲပိုင္ခြင့္ရွိသည္ဟု ယူဆသည္.. ယခုပို႕စ္ေၾကာင့္ အဆဲကြန္မန္႕မ်ား မျမင္ရဟု.. ျမန္မာေျမဖြား သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ယံုၾကည္သည္…)</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခံစားေရးသားသူ…॥ ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/101/E63B5C74E45EFBA698879839E65E13FC.png" style="-moz-background-inline-policy: continuous; background: none repeat scroll 0% 0% transparent; border: 0pt none ! important;" /></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-3664135461176973346?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-88819208860171509282012-01-07T18:53:00.006+06:302012-01-07T19:49:59.564+06:30Barcamp Mandalay (2012)<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www3.picturepush.com/photo/a/7295381/img/7295381.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 720px; height: 240px;" src="http://www3.picturepush.com/photo/a/7295381/img/7295381.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 0, 153);">စာဖတ္သူမ်ားအားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္ကိုကိုးအိမ္မွ ေ၀မွ်ခ်င္တာကေတာ့ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၀၁၂ မွာ က်င္းပျပဳလုပ္မယ့္ </span><span style="color: rgb(51, 0, 153);">Barcamp</span><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> </span><span style="color: rgb(51, 0, 153);">Mandalay</span><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> </span><span style="color: rgb(51, 0, 153);">2012</span><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> ပဲျဖစ္ပါတယ္.... အားလံုးစိတ္၀င္စားမယ့္ အေၾကာင္းေလး လည္းျဖစ္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္...</span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဘားကဲ့မ့္ပ္မႏၱေလး</span>ကို <span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂၀၁၂ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၄)ရက္နဲ႕ (၅) ရက္ေ</span>န႕ေတြမွာ က်င္းပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္॥ <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ShwePhyu</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Plaza</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> ဒုတိယထပ္ </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">MCPA</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> & </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">MCIA</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> အသင္းမ်ားတည္ရွိရာ အထပ္မွာ ျပဳလုပ္မွာပါ။ </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Barcamp</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">2012</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> ပါ။ </span>အခန္းေပါင္း အနည္းဆံုး (၈) ခန္းပါလိမ့္မယ္လို႕လည္း သိရပါတယ္...။ ဘားကဲ့မ္ပ္ရဲ႕ ထူးျခားတဲ့အႏွစ္သာရ ေတြကို တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ ဘားကဲ့မ္ပ္ဆိုတာ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Seminar</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> လိုေဟာေျပာပြဲမ်ိဳးမဟုတ္ပါ...။ ဘယ္သူတက္၊ ဘယ္သူနားေထာင္၊ ဘယ္သူမလာရ ဆိုတာမ်ိဳးမရွိသလို... ဖိတ္စာမလို လိပ္စာသာလို တဲ့ပြဲမ်ိဳးျဖစ္လို႕ စိတ္၀င္စားသူ မည္သူမဆို တက္ႏိုင္တဲ့ ပြဲျဖစ္ပါတယ္... တက္ေရာက္လာသူမ်ားထဲမွာ ေျပာခ်င္ဆိုခ်င္ ရွင္းလင္းျပသခ်င္သူေတြ ပါသလို နားေထာင္သူ၊ ေလ့လာသူ၊ မွတ္သားသူ၊ ေဆြးေႏြးလိုသူေတြ အမ်ားအျပားရွိေနပါတယ္...။ အဲဒီလို ေျပာသူနားေထာင္သူေတြ အားရပါးရ ေတြ႕ဆံုႏိုင္တာ ဘားကဲ့မ့္ပ္ပါ...။ အစီအစဥ္တက် ၾကိဳတင္စီစဥ္ျပီး ဖိတ္ၾကားတဲ့ ပြဲမ်ိဳးမဟုတ္တဲ့အတြက္ ေျပာသူေရာ နားေထာင္သူေရာပါ လြတ္လပ္ပါတယ္....။ ေျပာသူမ်ားအတြက္ လိုက္နာရမယ့္ အဓိကအခ်က္တစ္ခုထဲပဲရွိပါတယ္... အဲဒါကေတာ့ (ကိုယ္ေျပာသမွ် ကိုယ့္တာ၀န္) ဆိုတာပါပဲ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘားကဲ့မ္ကိုလာ၊ အစီအစဥ္ေၾကျငာထားတဲ့ သင္ပုန္းကိုၾကည့္၊ အခ်ိန္နဲ႕အခန္းေတြေရးထားတဲ့ သင္ပုန္းေပၚက လြတ္ေနတဲ့ကြက္လပ္မွာ ကိုယ္ေျပာခ်င္ျပခ်င္ ေဆြးေႏြးခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ေခါင္းစဥ္ေလးတစ္ခုေပးျပီး ကုိယ့္နာမည္နဲကတကြ ေရးကပ္လိုက္ရံုပါပဲ...။ အဲဒီကိစၥေတြကို ကူညီေပးဖိ္ု႕ ဘားကဲ့မ္ပ္ စီစဥ္သူေတြနဲ႕ ေစတနာ့ ၀န္ထမ္းကူညီ၀ိုင္း၀န္းသူေတြက ကူညီပါလိမ့္မယ္....</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">သင္ပုန္းေပၚက အစီအစဥ္အတိုင္း သတ္မွတ္အခ်ိန္ သတ္မွတ္အခန္းေတြမွာ မတူညီတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို တစ္ျပိဳင္တည္း ေဆြးေႏြးက်င္းပေနမွာျဖစ္ျပီး တက္ေရာက္လာသူမ်ားကလည္း ကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ့အေၾကာင္း ကို သက္္ဆိုင္ရာအခန္းမွာ သြားနားေထာင္ရံု၊ ၀င္ေဆြးေႏြးရံုပါပဲ... သတ္မွတ္ထာတဲ့အခ်ိန္ အကန္႕အသတ္ေလး ေတာ့ရွိပါတယ္... ကိုယ္တင္ျပေဆြးေႏြးခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ကိုယ့္အတြက္ရတဲ့ သတ္မွတ္ခ်ိန္အတြင္းမွာ အျပီးသတ္ႏိုင္ဖို႕ေတာ့ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ခဲ့ရပါမယ္... ေဟာေျပာပြဲမ်ားမွာလို တစ္ေယာက္ကေျပာ အမ်ားကနားေထာင္ ဆိုတာမိ်ဳးမဟုတ္ပဲ... အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြး ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္... သိခ်င္တာေမးလာရင္ ေျဖႏိုင္ဖို႕အတြက္ ကိုယ္ေဆြးေႏြးရမယ့္ အခ်ိန္ကို ကိုယ္ကိုတိုင္ပဲ ကန္႕သတ္ထားဖို႕လိုပါမယ္... ေဆြးေႏြးမယ့္အေၾကာင္းအရာ ေခါင္းစဥ္ေတြမ်ားမွာမို႕ ေျပာသူနားေထာင္သူ ၀င္ေရာက္ေဆြေႏြး ဖလွယ္သူေတြ အားလံုးအတြက္ အက်ိဳးရွိမွာပါ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဘာကဲ့မ့္ပ္ကို စီစဥ္သူမ်ားဟာ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားမွာ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မွာမဟုတ္ပဲ.... ဘာသာရပ္ေပါင္းစံုကို တစ္ေနရာထဲမွာ စုစုစည္းစည္း ျမည္းစမ္းခြင့္ရေအာင္ စီစဥ္ေပးတာသာျဖစ္ပါတယ္... ဘ ားကမ့္ပ္ ဆိုတာ ကြန္ပ်ဴတာနဲက အိုင္တီနည္းပညာေတြကိုသာ ေဆြးေႏြးတာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ကိုယ္သန္ရာသန္ရာ စိတ္၀င္စား စရာေတြကို နွီးေႏွာဖလွယ္ေဆြးေႏြးႏိုင္ပါတယ္... </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ဘာကဲ့မ့္ပ္ရဲ႕အႏွစ္သာရက... လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ ထံုးတမ္းစဥ္လာေတြနဲ႕ ကင္းလြတ္ပါတယ္... နည္းပညာ၊ လူမွဴ႕ေရး၊ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး၊ စီမံခန္႕ခြဲေရး၊ က်န္းမာေရး၊ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္... စတဲ့ လူမွဴ႕၀န္းက်င္ကို အက်ိဳးျပဳတဲ့ နယ္ပယ္ေပါင္းစံု၊ က႑ေပါင္းစံုကို ေပါင္းကူးေပးတာျဖစ္ပါတယ္... နည္းပညာရွိျပီး စီးပြားေရးအေၾကာင္း သိခ်င္သူ၊ စီးပြားျဖစ္ေနျပီး နည္းပညာပိုင္းမွာ အားနည္းသူစသူေတြကို ေတြ႕ဆံုေပါင္းကူးေပးတာပါ॥ ပကာသနမပါ... အေဆာင္အေယာင္မရွိတဲ့ ပြဲပါ... အဲဒီလို ေတြ႕ဆံုၾကဖို႕ ဘားကဲမ့္ပ္ဆိုတာ ျဖစ္လာတာပါ॥ တျခားဘာရည္ရြယ္ခ်က္မွ မရွိပါဘူး॥ တစ္ခ်ိန္တည္း တစ္ျပိဳင္တည္းမွာ အခြင့္အလမ္းေပါင္းမ်ားစြာကို တစ္ေနရာ တည္းမွာ ရႏိုင္ေစဖို႕ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ ဘားကဲ့မ့္ပ္တိုင္းရဲ႕ တူညီေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ကိုယ္သိခ်င္ေနတာေတြ၊ ကိုယ္ေျပာျပခ်င္ေနတာေတြကို အခ်ိန္တုိတိုနဲ႕ တစ္ေနရာတည္းမွာ စုစုစည္းစညး္ရႏိုင္ တာမို႕ ကမၻာအရပ္ရပ္က ဘားကဲ့မ္ပ္အသီးသီးဟာ ေအာင္ျမင္ေနတာပါ... ဘားကဲ့မ္ပ္ကို လာေရာက္ၾကသူမ်ား အတြက္ ရလာႏိုင္တဲ့ အက်ိဳးကေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကူး ကိုယ့္ပညာ ကိုယ့္အသိေတြကို ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႕ကိုယ္ ျဖန္႕ခ်ိမယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္နဲ႕ေငြ ပိုကုန္ပါလိမ့္မယ္... အလားတူပါပဲ .... ရယူလိုသူမ်ား အတြက္လည္း ကုန္က်မွဴ႕ေတြ ရွိပါတယ္... ဘားကဲ့မ္ပ္မွာ လာျပီး ေဆြေႏြးဖလွယ္ျခင္းနဲ႕ အဲဒီအခ်ိန္ေတြ ေငြေတြကို ေျခြတာႏိုင္ပါတယ္... ပညာရပ္တစ္ခုကို ထဲထဲ၀င္၀င္ေလ့လာထားတဲ့ ပညာရွင္မ်ား အေတာ္မ်ားမ်ား လာတက္ၾကတဲ့အတြက္ သိလိုသည္မ်ားကို လြတ္လပ္ပြင့္လင္းစြာ ေမးျမန္းႏိုင္သလို ကိုယ္သိထားတာနဲက မတူတာရွိရင္လဲ ပြင့္လင္းရင္းႏွီးစြာ ဖလွယ္ႏိုင္ပါတယ္...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ဘားကဲ့မ္ပ္ကို လာသူေတြအေနနဲ႕ ျပင္ဆင္ခဲ့ဖို႕လိုတာကေတာ့ ကိုယ္က ဘာသိခ်င္တယ္ဆိုတာရယ္... ကိုယ္က ဘာကိုတင္ျပ ေဆြးေႏြးခ်င္တယ္ ဆိုတာရယ္ကို ျပင္ဆင္ခဲ့ဖို႕ပါပဲ.... ဘားကဲ့မ္ပ္စင္ျမင့္ဟာ ကိုယ့္ကို နယ္ပယ္တစ္ခုမွာ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားေစႏိုင္ပါတယ္... </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေမးပါမ်ားစကားရ ဆိုတဲ့စကားဟာ ဘားကဲ့မ္ပ္နဲ႕ အသင့္ေလ်ာ္ဆံုးပါပဲ... </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Barcamp</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Mandalay</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> လို႕ သညာျပဳ ေခၚေ၀ၚရတာကေတာ့ ကမၻာ့ဘားကဲ့မ္ပ္ေတြရဲ႕ အစဥ္အလာတစ္ခုကို လိုက္နာလိုက္တာပါပဲ.... ကမၻာ့ ဘားကဲ့မ္ပ္တိုင္းဟာ အဲဒီဘားကဲ့မ္ပ္က်င္းပတဲ့ ေနရာကို ထည့္သြင္းေခၚေ၀ၚေလ့ရွိပါတယ္... ေဒသစြဲ၊ ေနရာစြဲ စြဲတာမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး.... ဘားကဲ့မ္ပ္မႏၱေလး ဟာအားလံုးကို ၾကိဳဆိုပါတယ္... ဘားကဲ့မ္ပ္မႏၱေလး ရဲ႕ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္မ်ားလည္း ေပးပါမယ္... ၾကိဳတင္စာရင္းသြင္းခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">http</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">://</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">barcampmandalay</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">.</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">org</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span> မွာစာရင္းသြင္းႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ.... ကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ့ အေၾကာင္းအရာ၊ စိတ္၀င္စားတဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ႕ ေဆြးေႏြးလိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုလည္း ၾကိဳတင္ေရးသားျဖည့္သြင္း ထားႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ... </span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">အားလံုးကို ကိုကိုးအိမ္မွ အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">မွ်ေ၀သူ... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> (</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">7</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">.</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">.</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">2012</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/101/E63B5C74E45EFBA698879839E65E13FC.png" style="-moz-background-inline-policy: continuous; background: none repeat scroll 0% 0% transparent; border: 0pt none ! important;" /></a><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-8881920886017150928?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-24485117201739803282011-12-25T20:56:00.007+06:302011-12-25T21:45:46.492+06:30ႏွင္းကိုေမြးတဲ့ဒီဇင္ဘာ (ေမြးေန႕လက္ေဆာင္)<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">ဒီဇင္ဘာဆိုတာ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ အေရးပါဆံုးလတစ္လပါ... ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမြးဖြားသန္႕စင္ခဲ့တဲ့ လတစ္လလည္း ျဖစ္ေသးသည္ေလ॥ အဲဒီအေရးပါတဲ့လမွာပဲ.... ေနာက္ထပ္ ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ရ၊ခင္ရ၊ ေလးစား ရတဲ့ အကိုၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးေန႕လည္း ရွိေသးတယ္ေလ... သူကေတာ့ ဒီဒီးတဲ့... ဘ၀အတြက္ ေရျခား ေျမျခားမွာ ေဆးပညာသင္ယူေနတဲ့ ၾကိဳးစားတဲ့ အကိုၾကီးတစ္ေယာက္ပါ.... သူ႕ေမြးေန႕က (၂၆।၁၂।၂၀၁၁) မွာ ၂၄ႏွစ္ျပည့္ပါျပီ... သူ႕ရဲ႕ ေမြးေန႕ေလးမွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ခ်စ္စြာေသာ ဘေလာ့ဂါအေပါင္းအသင္း မ်ားနဲ႕ ေမြးေန႕ပြဲေလးတစ္ခု က်င္းပေပးခ်င္ပါတယ္... ဒါက ရပ္ေ၀းကိုေရာက္ေနတဲ့ သူ႕အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ အေကာင္းဆံုးလုပ္ေပးႏိုင္ေသာ ေမြးေန႕ပြဲေလးပါ..... ယေန႕မွစ၍ ကိုဒီးတစ္ေယာက္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းအေပါင္း ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစခင္ဗ်ာ.... တစ္ခါတည္းဖိတ္လိုက္ပါတယ္॥ (၃၁।၁၂।၂၀၁၁)မွာလည္း ေမြးေန႕တစ္ပြဲရွိပါတယ္॥ လာေရာက္အားေပးၾကပါဦးေနာ္...<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-ST-egVncM5o/TvczRvED9VI/AAAAAAAAAV0/0p0VlaPPS-E/s1600/spring%2Bleaf.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-ST-egVncM5o/TvczRvED9VI/AAAAAAAAAV0/0p0VlaPPS-E/s400/spring%2Bleaf.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690073033990206802" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဒီဇင္ဘာ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">သူမရဲ႕ လက္ေတြနဲ႕ </span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ေအးစက္တဲ့ ႏွင္းမွဳန္ေတြကို </span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ကိုင္ဆုပ္လို႕ လူသားတစ္ေယာက္ကို ဖန္ဆင္း</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ငါတို႕ေျမကို နင္းေစခဲ့တယ္.....</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒီဇင္ဘာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ရြက္ေၾကြေတာထဲမွာ ေတာင္ေလတရွိဳက္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မက္ေမာစြာရွဴရွိဳက္လို႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">လယ္ကန္သင္းရိုးေတြေနာက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တေကာက္ေကာက္ ေျပးလိုက္ခဲ့မိေပါ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ထင္းရူးနံ႕လည္း သင္းပ်ံ႕စြာ...</span>..<br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">ဒီဇင္ဘာ</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">ေအးစက္စက္ႏွင္းမွဳန္ေတြေအာက္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">လမ္းတစ္ခုကိုေဖာက္ ဘ၀တစ္ခုကို </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးခဲ့ေပါ့....</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">ေက်းဇူးပါ ဒီဇင္ဘာ....</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-EEeAbSLSv8o/Tvc1Hmn_AUI/AAAAAAAAAWA/DhrYoJNNxhg/s1600/happy-birthday-card-vs-28.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 316px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-EEeAbSLSv8o/Tvc1Hmn_AUI/AAAAAAAAAWA/DhrYoJNNxhg/s400/happy-birthday-card-vs-28.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690075058949521730" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဒီဇင္ဘာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေအးခ်မ္းတဲ့ ေတာင္လမ္းတေလွ်ာက္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မီးခိုးမွိဳင္းမွိဳင္း အရိုးျပိဳင္းျပိဳင္းအပင္ေတြနဲ႕ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဆီးႏွင္းေတြ ဖမ္းဆုပ္ရင္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မေရရာတဲ့ဘ၀အတြက္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အေတြးေတြ နယ္ခ်ဲ႕ခဲ့မိတယ္....</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ဒီဇင္ဘာ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">လြမ္းေပမယ့္မလြမ္းရက္ပါ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ရွည္လ်ားတဲ့ေဆာင္းညေတြမွာ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ငါတစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ျဖတ္သန္းဆဲပါ.....</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီဇင္ဘာ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အထီးက်န္ငါ့ဘ၀မွာ လမ္းျပေပးမယ့္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ၾကယ္တစ္စင္းေလာက္မ်ားရွိရင္ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေအးစက္စက္ငါ့ရင္ခြင္ကို </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ၾကယ္ေရာင္နဲ႕ဖမ္းစားခြင့္ျပဳပါ....</span><br /><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-iisNwsxT9Fs/TvczQ2mKZUI/AAAAAAAAAVQ/SURTfFX_0_c/s1600/%25E7%259A%2584%25E7%259A%2584.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-iisNwsxT9Fs/TvczQ2mKZUI/AAAAAAAAAVQ/SURTfFX_0_c/s400/%25E7%259A%2584%25E7%259A%2584.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690073018832414018" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဒီဇင္ဘာ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ငါ့ကိုေမြးတဲ့နင္</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ငါ့လက္ကိုဆြဲလို႕ အခ်စ္တစ္ခုကို</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ရက္စက္စြာ လက္ေဆာင္ေပးႏိုင္ပါတယ္.....</span><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-NaK3K0308ug/TvczRIMk89I/AAAAAAAAAVo/rAxlmoGx3ew/s1600/chikdedee_2011.12.13_03.27.54.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-NaK3K0308ug/TvczRIMk89I/AAAAAAAAAVo/rAxlmoGx3ew/s400/chikdedee_2011.12.13_03.27.54.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690073023556940754" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(204, 0, 0);">ဒီဇင္ဘာ<br />ေမြးျမတဲ့ ေတာင္ဇလပ္ေတြပြင့္ခ်ိန္<br />ေနၾကာရိုင္းတို႕ အစြမ္းကုန္ ၾကြား၀ံ့ခ်ိန္မွာ<br />ခ်ယ္ရီတစ္ပြင့္နဲ႕အတူ အခ်စ္ကို ျမည္းစမ္းခြင့္ျပဳပါ.....<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-39pm1elEb0I/TvczQwzItuI/AAAAAAAAAVY/euPNCQo3qDU/s1600/chikdedee_2011.12.13_03.28.33.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-39pm1elEb0I/TvczQwzItuI/AAAAAAAAAVY/euPNCQo3qDU/s400/chikdedee_2011.12.13_03.28.33.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690073017276217058" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 153);">ဒီဇင္ဘာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);">၀ိုင္ခ်ိဳခ်ိဳေတြမလိုအပ္ပါ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);">ေႏြးေထြးတဲ့လက္တစ္စံုနဲ႕ ေအးစက္စက္ျမဴႏွင္းေတြကို</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);">ငါ့ရင္ခြင္ထဲ အျပည့္သြတ္သြင္းေပးပါ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);">ေစာင့္စားလ်က္ပါ ဒီဇင္ဘာ......</span><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-G0KG7tbkqIU/Tvc1IHKpg6I/AAAAAAAAAWc/gwW1oxGgT7M/s1600/ChristmasBD.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 260px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-G0KG7tbkqIU/Tvc1IHKpg6I/AAAAAAAAAWc/gwW1oxGgT7M/s400/ChristmasBD.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690075067684848546" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(102, 0, 204);">ဒီဇင္ဘာ<br />ငါ့ရဲ႕ေအာင္လံ ငါ့အတြက္မဟုတ္<br />မင္းရဲ႕ ျမဴႏွင္းေတြလည္း မင္းအတြက္မဟုတ္<br />သာယာခ်ိဳျမိန္တဲ့ ေန႕ရက္ေတြမွာ<br />ခ်စ္သူရဲ႕ လက္တစ္စံုကို ကိုင္စြဲကာ<br />အခ်စ္ကိုဂုဏ္ျပဳဖို႕သာ...<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-c-Lqywri5eo/Tvc1IqJWPwI/AAAAAAAAAWk/R1HRouolJ5w/s1600/Birthday10.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 340px; height: 386px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-c-Lqywri5eo/Tvc1IqJWPwI/AAAAAAAAAWk/R1HRouolJ5w/s400/Birthday10.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690075077074632450" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒီဇင္ဘာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ၾကမ္းရွတဲ့ငါ့ရဲ႕ဘ၀ထဲမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ထိရွလြယ္တဲ့ ႏွလံုးသားတစ္စံုကို </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တာမင္းလား</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ငါခ်စ္တဲ့ဆီးႏွင္းေတြနဲ႕အတူ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ငါ့ႏွလံုးသားကို ႏူးညံ့စြာ သိမ္းယူဆန္းသစ္ပါေတာ့....</span><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-mZZZZpD-PxU/Tvc1HzjT9nI/AAAAAAAAAWI/pFq5CiiBvN0/s1600/Christmas-Birthday.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-mZZZZpD-PxU/Tvc1HzjT9nI/AAAAAAAAAWI/pFq5CiiBvN0/s400/Christmas-Birthday.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690075062419584626" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဒီဇင္ဘာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">မင္းရဲ႕ ၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">လက္အစံုကိုဖမ္းဆြဲလို႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေအးခ်မ္းစြာအိပ္စက္ေတာ့မယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ငါ့ဘ၀အတြက္ ဘာမွမလိုေတာ့ပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အခ်စ္တစ္ခုသာ လက္ေဆာင္ေပးပါ ဒီဇင္ဘာ...</span><br /><br /><br /><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">ခံစားခ်က္ေတြ နင့္သီးစြာခံစားခဲ့ဖူးတဲ့ ကိုဒီး.... ရိုးသားစြာ ရင္ဖြင့္ေျပာျပတတ္တဲ့ ကိုဒီး..... ကိုဒီးရဲ႕ ေမြးေန႕အတြက္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ေလးကို ေက်နပ္လိမ့္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ဗ်ာ॥ ဓာတ္ပံုေတြကေတာ့ ကိုဒီးတင္ျပီးသားပံုေတြ မတင္ခ်င္တာနဲ႕ ၾကံဳတုန္းရိုက္လိုက္တဲ့ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးတဲ့ ပံုႏွစ္ပံု ရယ္... တစ္ခုေသာညမွာ ကိုဒီးစိတ္ကူးေပါက္ တဲ့ခ်ိန္ရိုက္ထားတဲ့ မိနစ္၀က္ၾကာ တင္လိုက္တဲ့ ပံုေလးကို ကိုဒီးမဖ်က္ခင္ေလးမွာ အမွီေဒါင္းလုပ္ဆြဲထားတဲ့ အိက်ီၤအနီနဲ႕ပံုေလးကိုပါ တြဲတင္ေပးလိုက္ပါတယ္... ေမြးေန႕ ကဒ္ေလးနဲ႕အတူ လာေရာက္ၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ မစားရ၀ခမန္း ကိတ္မုန္႕ၾကီးကိုလည္း တင္ေပး လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ॥ ေက်နပ္ႏိုင္ၾကပါေစ........<br /></div><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဒီကဗ်ာကိုေရးရင္း ရင္တြင္းခံစားခ်က္ တစ္ခုကို နက္နဲစြာ ခံစားလာရလို႕ မရပ္မနားေရးလိုက္မိတာ ေတာ္ေတာ္ ရွည္သြားမယ္ထင္ပါတယ္॥ သို႕တေစ ကြ်န္ေတာ္ေလးစားရေသာ အကိုၾကီးအတြက္ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲက စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႕ကို စာဖတ္သူမ်ားက စိတ္ၾကိဳက္ေတြ႕တဲ့ ကဗ်ာအျဖစ္ တစ္စံုတရာေသာ ႏွလံုးသားျဖင့္ ခံစားလိုက္ႏိုင္မယ္ ဆိုရင္ စာေရးသူ ကြ်န္ေတာ့္မွာ အတိုင္းမသိ၀မ္းသာ မိမည္အမွန္ပါ.... သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္း ရွားပါးခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀မွာ တိုင္းတပါး ကေန ေငြကုန္ေက်းက်ခံကာ ဂရုတစိုက္ ဖုန္းလွမ္းဆက္ျပီး စကားေျပာေပးခဲ့တဲ့ အကိုၾကီး ကိုဒီးကို လည္း ေက်းဇူးအထူး တင္ပါတယ္...</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">စာေရးသူ... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">(၂၅।၁၂।၂၀၁၁) ခရစ္စမတ္ေန႕မွာ ေရးလို႕ျပီးစီးပါတယ္.... </span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-2448511720173980328?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-73280751943008718612011-12-25T03:25:00.000+06:302011-12-25T03:40:51.073+06:30ဒီဇင္ဘာရင္ခုန္သံနဲ႕ ႏွစ္ကူးအိပ္မက္ (မနမ္းမ၀တဂ္ပို႕စ္)<span style="color: rgb(255, 0, 0);">♥ ခရစ္စမတ္ ေရာက္ခါနီးရင္ စိတ္လႈပ္ရွား ေပ်ာ္ရႊင္မိပါသလား။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေပ်ာ္သေသာ္ေကာဗ်ာ… မေပ်ာ္ရွိပါရိုးလား.. ဒီဇင္ဘာေမြး…. ကိုကိုးအိမ္က ဒီဇင္ဘာမွာ က်င္းပတဲ့ ပြဲတိုင္းကို ခ်စ္တာေပါ့ဗ်ာ.. ခရစ္စမတ္ေရာက္ခါနီးရင္ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ပံုမ်ား ဆိုင္ေတြကိုလိုက္ၾကည့္ ဘယ္ဆိုုင္က ဘယ္လိုမ်ိဳး ခရစ္စမတ္ကို ၾကိဳၾကတယ္.. ဘယ္ပံုေလး အလွဆင္ၾကတယ္ဆိုတာကို လိုက္ၾကည့္ျပီး ရင္ခုန္ေနတတ္တာမ်ိဳးေလ…. ဗုဒၶဘာသာဆိုေပ မယ့္ ခရစ္ယာန္သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘုရားသီခ်င္းဆိုရင္လည္း ေရာေယာင္ျပီး ေအာ္ဟစ္ေနတတ္တယ္ေလ… အဲေလာက္ထိ ဒီဇင္ဘာနဲ႕ ခရစ္မတ္ကို ရူးသြပ္ပါတယ္ဗ်ာ.. </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">♥ ကိုယ့္ရဲ႕ အိမ္ကို ခရစ္စမတ္ သစ္ပင္၊ decoration ornaments မ်ားနဲ႔ အလွဆင္ေလ့ ရွိပါသလား။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အဲလိုေတာ့ အလွမဆင္ျဖစ္ဘူးဗ်.. ကြ်န္ေတာ္က အိမ္မွာေနတဲ့သူလည္း မဟုတ္တာလည္း ပါတာေပါ့.. ဒါေပမယ့္ ေန႕စြဲေတြက ဒီဇင္ဘာကို အေျခခ်လာျပီ ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္၀ယ္သမွ် ကီးခ်ိန္းေလးေတြကအစ စန္တာကေလာ့နဲ႕ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ ေလးေတြ ပါတဲ့ ပစၥည္းေလးေတြျဖစ္ေနတတ္တယ္… </span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">♥ ႏွင္းေတြ ေအးခဲေနတ့ဲ ေနရာကို သြားေရာက္လည္ပတ္ခ်င္ပါသလား။ တကယ္လို႔ ႏွင္းေတြႀကားမွာ လက္ရွိေနထိုင္ေနရင္ ႏွင္းမပါတ့ဲ ခရစ္စမတ္နဲ႔ ႏွင္းျဖဴျဖဴေတြ က်ေရာက္ေနတ့ဲ ခရစ္စမတ္ ဘယ္အရာကို ပိုႏွစ္သက္မိလဲ (ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရွိမယ္ဆိုရင္ေပါ့)။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လည္ခ်င္လိုက္တာမွ မႊတ္မႊတ္ကိုလည္ေနတာပဲဗ်ာ… ဒီလိုရာသီဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္အေနခ်င္ ဆံုးက ႏွင္းေတြ ေဖြးေဖြးလွဳပ္ေနတဲ့ ထင္းရူးနံ႕သင္းသင္းေလးနဲ႕ ေလတဟူးဟူးၾကားမွာ ေမြးေန႕ ပြဲေလးက်င္းပခ်င္ခဲ့တာေပါ့…. ေရြးခ်ယ္ခြင့္မ်ား ရွိမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ႏွင္းျဖဴျဖဴေတြ က်ေရာက္ေနတဲ့ အလွဆံုးခရစ္စမတ္၊ အပီသဆံုး ခရစ္စမတ္ကို ျဖတ္သန္းခ်င္ပါတယ္..</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">♥ ခရစ္စမတ္ပိတ္ရက္ကို ဘယ္လို ျဖတ္သန္းခ်င္ပါသလဲ။ အ့ဲဒီအခ်ိန္မွာ ခရီးထြက္တတ္ပါသလား။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ခရစ္စမတ္ပိတ္ရက္ကို ရာသီဥတုလွပတဲ့ ကိုယ္မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေတြနဲ႕ ေနရာေတြ ကိုလည္ပတ္ရင္း ျဖတ္သန္းခ်င္ပါတယ္… ခရီးကထြက္ခ်င္ေပမယ့္.. ဒီအခ်ိန္ဆို လက္ထဲမွာ ခရီးထြက္ရေလာက္ေအာင္ ပိုက္ပိုက္က မလံုေလာက္တဲ့ အခ်ိန္လည္းျဖစ္.. ပရိုမိုးရွင္းေတြ မ်ားလြန္းတဲ့ရာသီမို႕ ပရိုမိုးရွင္းစာမိတာလည္း ရွိေလေတာ့ ခရီးထြက္ခ်င္ေသာ္လည္း မထြက္ျဖစ္ခဲ့တာမ်ားပါတယ္ဗ်ာ.. </span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">♥ ခ်စ္တဲ့ခင္တဲ့သူေတြကို ဘယ္လို လက္ေဆာင္ေလးေတြ ေပးျဖစ္လဲ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဟီးဒါကေတာ့ ေျပာရမယ္ဆို ရယ္ခ်င္စရာ ေမာခ်င္စရာေလးခင္ဗ်.. အေၾကာင္းက ကြ်န္ေတာ္ ခရစ္စမတ္လက္ေဆာင္ဆိုရင္ ဂ်ယ္လီတံုးလက္ေဆာင္ထုပ္ ေလးေတြနဲ႕ ခ်ိဳခ်ဥ္ေလးေတြက လြဲရင္ ဘာမွ ထူးထူးေထြေထြ မေပးဖူးခဲ့ဘူး…. လက္ေဆာင္ထူးထူး ဆန္းဆန္းေလးေတာ့ ေပးခဲ့ဖူးတယ္.. အဲဒါကိုေအာက္ကပ္ရပ္က ေမးခြန္းထဲမွာ ေျဖထည့္လိုက္ပါတယ္ဗ်ာ..</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);">♥ ခရစ္စမတ္မွာ အမွတ္တရေလးေတြ ရွိခဲ့ဖူးရင္ ေျပာျပေပးပါ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);">အမွတ္တရက.. ကြ်န္ေတာ္ ၂၀၀၉ ခရစ္စမတ္တုန္းက ေနာက္ဆံုးႏွစ္ဥပေဒ ေျဖထားခ်ိန္လည္း ျဖစ္ေလေတာ့ စိတ္က ျမဴးဖ်စြာပဲ အနီေရာင္ စန္တာကေလာ့ ၀တ္စံုၾကီး၀တ္.. ႏွဳတ္ခမ္းေမႊး ျဖဴလ်ားလ်ားၾကီး တပ္ျပီး.. စင္တာေတြလိုက္ပတ္တာဗ်ာ.. အိတ္ထဲမွာ ပါတာကေတာ့ ခ်ိဳခ်ဥ္ေတြနဲ႕ ဂ်ယ္လီေတြခ်ည္းပါပဲ.. အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ရင္းႏွီးဖူးတဲ့ သူေတြလာရင္ေပးဖို႕ ခရစ္စမတ္ကတ္လွလွ ေလးတစ္ခု ထည့္လာခဲ့တယ္ဗ်… ရင္တခုန္ခုန္ .. ေမွ်ာ္တလင့္လင့္ေပါ့.. အဲဒီမွာ ပထမဆံုး စေတြ႕တာက ကြ်န္ေတာ္ေနတဲ့ ရပ္ကြက္ထဲက အ၀တ္ေလွ်ာ္တဲ့ ဘြားေတာ္က သူ႕သားေလး လက္ဆြဲျပီး စင္တာထဲ၀င္လာပါတယ္.. အဲဒီမွာ သူကြ်န္ေတာ့္ကို ျမင္ေတာ့ ထူးဆန္းျပီး သူ႕သားေလးကို ျပေနတာ ေတြ႕လိုက္ပါတယ္.. သူ႕သားေလးက တစ္ခုခုေျပာလိုက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ဆီေခၚလာပါတယ္..အ ဲေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း စိတ္ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့အတိုင္း ကတ္ေလး သူ႕ဆီေပးလိုက္ရပါတယ္.. အဲ.. သူလည္း ထြက္သြားျပီး မၾကာပါဘူး.. ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ သံုးႏွစ္တာ အခ်စ္ေဟာင္းေလး ကို လွမ္းေတြ႕လိုက္ ပါတယ္.. သူ႕လည္း ေတြ႕လိုက္ေရာ… ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဘြားေတာ္ကိုေပးလိုက္ေသာ ကတ္ေလးကို သတိရျပီး တစ္ခုေသာခရစ္စမတ္မွာ မိန္းမၾကီးတစ္ေယာက္ကို က်ိန္ဆဲလိုက္မိပါတယ္.. (အမွတ္တရေလးေပါ့.. ဟားဟား)</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">♥ ႏွစ္သစ္ အႀကိဳညမွာ ဘယ္သူေတြနဲ႔ အတူတူ ရွိေနခ်င္ပါသလဲ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အဲဒါကေတာ့ အတၱၾကီးတယ္ပဲဆိုဆို.. တကိုယ္ေကာင္းဆန္တယ္ပဲ ေျပာေျပာ ခံရမွာပါပဲ.. ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အသက္နဲ႕ထပ္တူခ်စ္ရမယ့္သူ တစ္ေယာက္နဲ႕ပဲ အတူရွိခ်င္ပါတယ္.. ေအးစက္တဲ့ ဒီဇင္ဘာညမွာ အသည္းခိုက္ေအာင္ခ်မ္းလွတဲ့ ႏွင္းစက္ေတြနဲ႕အတူ မီးပံုေဘးမွာ အခ်စ္ဆံုးသူကို ရင္ခြင္ထဲထားျပီး ဘာဘီက်ဴးကို ႏွစ္ေယာက္အတူစား ခ်စ္စကားေလးေတြေျပာရရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႕လည္း ႏွစ္တိုင္းေတြးမိပါတယ္…. သို႕ေသာ္ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဒီဇင္ဘာခရစ္စမတ္ညေတြဟာ အထီးက်န္စြာပဲ ကုန္လြန္သြားရေလ့ ရွိပါတယ္.. </span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">♥ New Year Eve မွာ countdown ျပဳလုပ္ေလ့ ရွိသလား။ အမွတ္တရမ်ား ရွိခ့ဲရင္ ေျပာျပေပးပါ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ေကာင့္ေဒါင္းလုပ္မယ္ၾကံတိုင္း တစ္ေယာက္တည္းဆိုေတာ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ႏိုင္တာနဲ႕ ေကာင့္ေဒါင္းကို တစ္ခါမွ မလုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး.. ေတြးမိတိုင္း ျပံဳးမိတဲ့ အမွတ္တရေလး တစ္ခု ရွိပါတယ္.. ကြ်န္ေတာ္ ၂၀၁၀ ႏွစ္ကူးမွာ သူငယ္ခ်င္းအိမ္သြား အိပ္ျဖစ္ပါတယ္.. ေကာင့္ေဒါင္း လည္းမလုပ္ႏိုင္ဘဲ ေမြးေန႕အတြက္ပင္ပန္း ထားတာေတြနဲ႕ မနက္ ၇နာရီထိုးေလာက္မွ ႏိုးပါတယ္… အဲဒီအခ်ိန္မွာ အိမ္ျပင္ထြက္လိုက္ ေတာ့ ၁၀ ႏွစ္အရြယ္ကေလးတစ္ေယာက္က ဟက္ပီးနယူးရီးယားလို႕ ထေအာ္ပါတယ္.. ကြ်န္ေတာ့္ မ်က္လံုးေတြေတာင္ က်ယ္သြား သလိုပါပဲ.. ဒါနဲ႕. ဟဲ့ကေလး ညကမေအာ္ဘဲ ခုမွ ဘာလို႕ ေအာ္ရသတုန္း လို႕ေမးေတာ့ သူကညကေအာ္မလို႕.. အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့ ခုမနက္ ၇ နာရီမွ ထေအာ္ရတာတဲ့ဗ်ာ…. ကြ်န္ေတာ့္မွာ ရယ္မိတာ မ်က္ရည္ေတာင္ ထြက္ပါတယ္… အဲဒါကေတာ့ ေကာင့္ေဒါင္း အမွတ္တရေပါ့.. ဟားဟား</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">♥ ႏွစ္သစ္ကို ကုန္ဆုံးေစခ်င္တ့ဲ ေနရာသီးသန္႔မ်ိဳး ရွိပါသလား။ အလည္အပတ္ အစီအစဥ္ ရွိ၊ မရွိ ေဖာ္ျပေပးပါ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ရွိပါတယ္ဗ်ာ.. ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္တည္းက အိပ္မက္မက္ထားတာက ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ ကြ်န္ေတာ့္ေမြးေန႕နဲ႕လည္း ထပ္တူက်တဲ့ ဒီဇင္ဘာႏွစ္ကုန္မ်ိဳးမွာဆိုရင္ ရာသီဥတု အၾကိဳက္ဆံုးနဲ႕ အလွဆံုးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ခံယူထားတဲ့ ဆြစ္ဇာလန္ ႏိုင္ငံမွာ သြားေနခ်င္တာပါ.. ကြ်န္ေတာ္ အကယ္၍မ်ား ႏွစ္သစ္ကို သြားလည္ဖို႕ တစ္ေနရာကို ေရြးပါဆိုရင္ ေသခ်ာေပါက္ ဆြစ္ဇာလန္ကို ေရြးမိမွာပါ.. သူ႕ရဲ႕ ရာသီဥတုနဲ႕ ေရေျမေတြ လွပတာကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္.. အလည္အပတ္အစီအစဥ္ကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိမရွိေသးပါ… ဒီႏွစ္ နယူးရီးယားနဲ႕ ေမြးေန႕ကိုေတာ့ မန္းတေလးမွာပဲ အားလံုး လုပ္သြားမွာပါ.. လာနုိင္သူမ်ားလည္း လာခဲ့ၾကပါခင္ဗ်ာ.. </span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">♥ ႏွစ္သစ္မွာ New Year Resolution အေနနဲ႔ ဘာေတြ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီး အေကာင္အထည္ ေဖာ္တတ္ပါသလဲ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">အဲဒီလိုမ်ိဳးေတာ့ အေကာင္အထည္မေဖာ္တတ္ဘူးခင္ဗ်.. ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ သတ္မွတ္ထားတာက ႏွစ္သစ္ကူးသြားတယ္ဆိုေပမယ့္ သူလည္း ျပကၡဒိန္ထဲက ရက္စြဲ တစ္ခုပဲေလ.. အဲေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေန႕စဥ္ၾကိဳးစားရမယ့္အတိုင္းပဲ ၾကိဳးစားသြားရံုပါပဲ… ထူးျပီးလည္း လုပ္စရာမလိုသလို ဘာမွမလုပ္ဘဲ ထိုင္ေနဖို႕လည္း မလိုအပ္ပါဘူး.. အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခ်င္သပ ဆိုရင္ေတာ့ အလုပ္သစ္စလုပ္မယ္ဆိုရင္ ၁ရက္၊၁လ ဆိုေတာ့ ထိပ္ဆံုးဂဏန္းေတြခ်ည္းပဲဆို လာဘ္ကီးေကာင္းတယ္လို႕ သတ္မွတ္လို႕ရပါတယ္..</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">♥ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ ကုန္ဆုံးသြားတ့ဲ အေပၚ လြမ္းေမာတသတာမ်ိဳး၊ အခ်ိန္ မကုန္ေစခ်င္တာမ်ိဳး ရွိတတ္ပါသလား။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">မလြမ္းေမာပါ.. အလြမ္းဟာ ကြ်န္ေတာ့္ကို အားယုတ္ေစပါတယ္.. ႏွစ္တစ္ႏွစ္ကုန္သြားတာ နဲ႕အညီ ကြ်န္ေတာ့္အသက္ဟာလည္း ႏွစ္နဲ႕ထပ္တူၾကီးလာပါတယ္… ႏွေမ်ာမိတာမ်ိဳး လည္းမရွိသလို တစ္ႏွစ္ၾကီးလာတာနဲ႕ ထပ္တူ အသက္နဲ႕ လိုက္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ ရင့္က်က္ ဖို႕ၾကိဳးစားမိပါတယ္.. အသက္ၾကီးလာျခင္းဟာ အိုမင္းျခင္းလို႕ မယူဆသလို တစ္ႏွစ္စာ ပိုျပီး လူရာ၀င္လာတယ္လို႕ထင္ပါတယ္… မယံုရင္ ကေလးေတြကို ေမးၾကည့္ပါ.. ဟဲဟဲ (သို႕ေသာ္. .. ကြ်န္ေတာ္ အခါမ်ားစြာမွာ ကေလးဆန္ဆဲပါ)</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">♥ ႏွစ္သစ္ေရာက္ရင္ ေဆြမ်ိဳး၊ မိတ္ေဆြေတြကို ပို႔စ္စကဒ္မ်ား၊ e-card မ်ားႏွင့္ ႏႈတ္ခြန္းဆက္တာမ်ိဳး ရွိပါသလား။.....................တဲ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဟီး.. အဲလိုေတာ့ ပို႕စ္စကဒ္ေတြ အီးကတ္ေတြ မေပးျဖစ္ဘူးဗ်.. သို႕ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္က ေတာ့ ႏွစ္စဥ္ အဲဒါမ်ိဳးေတြကို ေျမာက္ျမားစြာ လက္ခံရတတ္ပါတယ္…. ခင္မင္စြာျဖင့္၊ ေလးစားစြာျဖင့္၊ စိတ္ထဲကမပါေသာ္လည္း လူမွဴ႕ေရးအရ၊ ခ်စ္ျမတ္နိုးစြာျဖင့္ အစရွိသျဖင့္ အေၾကာင္းအရာေပါင္းစံုနဲ႕ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္နဲ႕ႏွစ္သစ္လက္ေဆာင္ တစ္ေပါင္းတည္း ေပးၾကေသာ ကတ္ေလးေတြမ်ားစြာ ရရွိတတ္ပါတယ္္။… သို႕အတြက္ ေပးပို႕ၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ မိတ္ေဆြမ်ား၊ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.. ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ခ်စ္ခင္ ရင္းႏွီးေသာ မိတ္ေဆြမ်ားကို ဖုန္းျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ မက္ေဆ့ခ်္ပိဳ႕၍ျဖစ္ေစ၊ ႏွဳတ္ခြန္းဆက္တတ္ ပါတယ္ခင္ဗ်ာ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကဲ.. ဒီေလာက္ဆိုရင္ျဖင့္ တဂ္မမၾကီး မနမ္းမ၀ (အျဖဴေရာင္ နတ္သမီး) တစ္ေယာက္ ေက်နပ္ေလာက္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္.. ဒီပို႕စ္ေလးကို ေတြ႕ေတာ့ အရမ္းေရးခ်င္စိတ္ ေပၚလာပါတယ္.. ရင္ထဲမွာ ေျပာစရာေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိတာကိုးဗ်ာ.. ေနာက္ထပ္ ေမးခြန္းေတြ ရွိဦးမယ္ဆို လည္း ရင္ထဲက ထြက္လာေနဦးမွာပါပဲ. .. အဲဒီလို ရင္ဖြင့္ခြင့္ရတဲ့ အတြက္လည္း မနမ္းမ၀ (ခ) မကလိုရီ အပ်ိဳၾကီးကိုလည္း အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ.. ဟဲဟဲ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒီဇင္ဘာေမြးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ဒီဇင္ဘာကို ခ်စ္ေၾကာင္းေျပာရမယ္ဆိုလည္း ေျပာ၍ ကုန္ႏိုင္ဖြယ္မထင္ပါခင္ဗ်ာ॥ ေျပာ၍မကုန္ ေရး၍မေညာင္းႏိုင္ေအာင္ပဲေပါ့.. ကြ်န္ေတာ္ ခုတေလာ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကိုေပ်ာက္ေန ပါတယ္.. အလုပ္ေၾကာင့္ပဲ.. ေဖ့စ္ဘုတ္ေလး သာဖြင့္ႏိုင္ျပီး စာလည္းမေရးႏိုင္.. ဘေလာ့လည္း မလည္ႏိုင္… ေကာ္နက္ရွင္ေၾကာင့္ ကြန္မန္႕ေတြလည္း မေပးႏိုင္ျဖစ္ေနရရွာပါတယ္ဗ်ာ.. ခုေတာ့ အိပ္ေနတဲ့ သံလိုက္ ေမာင္ကိုကိုးအိမ္တစ္ေယာက္ မနမ္းမ၀ရဲ႕ တဂ္ပို႕စ္ပဲေစ့ေလးနဲ႕ လာႏွိဳးေတာ့မွ အိပ္မွဳန္စံုမႊား ျဖင့္ အတက္စာ စားလိုက္မိသကာလ.. မေရးတာၾကာတဲ့ ကိုေရႊလက္က ရပ္၍ေတာင္ မရေလေသာေၾကာင့္ သို႕ကေလာက္ စာရွည္သြားရျခင္း ျဖစ္ေပတကား…</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခြင့္လႊတ္ၾကပါကုန္အံ့..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စာေရးသူ…। ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-7328075194300871861?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-22785855173288268662011-10-28T13:55:00.004+06:302011-10-28T14:12:33.049+06:30ပန္းခ်င္လည္းပန္းပါေစ (မင္းနဲ႕မနီးႏိုင္ခဲ့ရင္)<p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ခ်စ္သူေရ… မနီးႏိုင္မွန္းသိလ်က္္နဲ႕ ကိုယ္မင္းကို ခ်စ္ခဲ့တာ အျပစ္တစ္ခုလား….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">အျမဲတမ္း ျပံဳးေနတတ္တဲ့ ခ်စ္သူ…. စကားလံုးလွလွ ေလးေတြရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ ခ်စ္သူ…. ၀ိုင္းစက္လွပတဲ့ မ်က္ႏွာ…. ပါးလႊာတဲ့ ႏွုတ္ခမ္းႏွစ္လႊာမွာ မထင္မွတ္ဘဲ က်ဆံုးခဲ့မိတယ္… ဒါဟာ အိပ္မက္တစ္ခုဆိုရင္ေတာ့ မႏိုးထခ်င္တဲ့ အိပ္မက္တစ္ခုေပါ့…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ေ၀းကြာရမယ့္ အေငြ႕အသက္ေတြ ခံစားမိခဲ့တာ မင္းကိုျမင္လိုက္ရတဲ့ တခဏအခ်ိန္ကေလး ကတည္းကပါပဲ….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">မထင္မွတ္ဘဲ ေတြ႕ခဲ့ၾကတဲ့ ကိုယ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ ရဲ႕ေတြ႕ဆံုမွဴ႕မွာ အမွတ္မထင္ ခ်စ္ခဲ့မိတာ ကိုယ့္ဘ၀ရဲ႕ အေလးနက္ဆံုး ခံစားခ်က္တစ္ခုပါ….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">အခ်စ္ဦးလို႕ မသတ္မွတ္ခဲ့ေပမယ့္ ခ်စ္သူဆီမွာပဲ အခ်စ္ေတြ ဆံုးခဲ့ပါျပီ….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ရင္နင့္ရတယ္ ခ်စ္သူရယ္.. ခံစားခ်က္ေတြ နင့္သီးစြာနဲ႕ ခြဲခြာရမယ့္တစ္ေန႕ကို ေစာင့္္ေနရတဲဲ့ ကိုယ့္ရင္မွာ ၾကိဳးမိန္႕က်ခံထားရတဲ့ လူတစ္ေယာက္လုိပါပဲ….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ခ်စ္သူရဲ႕ ႏွုတ္ဖ်ားထက္က အျခားတစ္ေယာက္ရဲ႕ နာမတစ္ခုကို ၾကားလိုက္ရတိုင္း ကိုယ့္ႏွလံုး သားေတြ ေအးစက္ခါးသက္ သြားတတ္ခဲ့ပါတယ္ ခ်စ္သူရယ္….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ခ်ိဳျမိန္စြာ ရြတ္ဆိုတတ္တဲ့ နာမတစ္ခုမွာ ကိုယ့္အသည္းေတြ ပ်က္ေၾကြျပဳန္းခဲ့ရတာ ခ်စ္သူသိႏိုင္ပါ့မလား… </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">မခံစားတတ္ခဲ့သူ ကိုယ့္ႏွလံုးသားကို ခ်စ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ မြမ္းမံခဲ့တာ ခ်စ္သူပိုင္ဆိုင္တဲ့ ပညာရပ္တစ္ခု ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ထာ၀ရ ေလးစားလ်က္ပါ….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ခ်စ္သူရဲ႕ စကားတစ္ခြန္း ၾကားလိုက္ရတိုင္း နစ္မြန္းစြာေပ်ာ္၀င္ တတ္ခဲ့တာ အခ်စ္ဆံုးသူ သိႏိုင္မယ္မထင္ပါ…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">က်ိန္စာသင့္ခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုကို တသက္တာ ေၾကကြဲရမွဴ႕ေတြ အျဖစ္ကိုယ္ခံစား ႏိုင္ဖို႕ျပင္ဆင္ ရဦးမယ္ကြယ္….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဆုေတာင္းမွားခဲ့ၾကသူ ကိုယ္တို႕အတြက္ ခဏတာေတာ့ နီးခြင့္ရွိဦးမယ္ ထင္ပါတယ္…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">တစ္ခဏတာ ေတြ႕ဆံုမွဴ႕ဟာ တစ္သက္စာ အမွတ္တရေတြ အျဖစ္ ေတြဆံုခ်ိန္ခဏ <span style=""> </span>ေလးမွာေတာ့ ဖန္တီးခြင့္ေပးပါ…..</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ကိုယ့္ရဲ႕ နံက္ခင္းတိုင္းဟာ ရနံ႕သင္းတဲ့ နံက္ခင္းေတြ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေပမယ့္… အထီးက်န္စြာ ေတာ့မႏိုးထခ်င္ခဲ့ပါ…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 0, 153);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">တစ္ခ်ိန္က အမွတ္တရတစ္ခုကို ကိုင္စြဲရင္း ကိုယ့္ရဲ႕ေနာက္ဆံုး ထြက္သက္အထိ လြမ္းဆြတ္ခြင့္ ေပးပါ….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 0, 153);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">သိပံဆန္တဲ့ ပညာရပ္ေတြကို အႏုပညာေျမာက္စြာ ဖန္တီးတတ္တဲ့ ခ်စ္သူ.. ကိုယ့္ရဲ႕ သခ်ၤာဆန္တဲ့ ႏွလံုးသားကို အႏုပညာေျမာက္စြာ သိမ္းယူဆန္းသစ္ပါေတာ့….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">မြန္းက်ပ္လြန္းလွတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ႏွလံုးသား အခန္းေတြကို ခမ္္းနားတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႕ ျပတင္းေပါက္ေတြ တပ္ေပးပါ….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ငံ့သက္စြာ ေျပးလႊားေနတဲ့ ႏွလံုးသားတစ္စံုကို ခ်စ္သူရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ ထာ၀ရ ခုိလွံဳစီးဆင္းခြင့္ ျပဳပါ…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ခ်စ္သူရဲ႕ ႏူးညံ့တဲ့ အထိအေတြ႕ကို ခံစားလိုက္ရတိုင္း အသက္ရွဴရပ္မတတ္ ခံစားခဲ့ရတာ ရင္နဲ႕အမွ်ပါပဲ…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 51, 0);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ခ်စ္သူရဲ႕ ဥပကၡာျပဳမွဴ႕ဟာ ကိုယ့္ဘ၀အတြက္ေတာ့ ခါးသက္စြာ က်ိန္စာသင့္ျခင္းပါပဲ….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုကို ကိုယ့္ရင္မွာ ထိုးစိုက္လိုက္မိတဲ့ အတြက္ျပန္ႏွုတ္ယူလို႕ မရေတာ့တဲ့ အေနမွာ ကိုယ့္ႏွလံုးသားမွာလဲ ေသရာပါဒဏ္ရာ ခပ္ျပင္းျပင္း တစ္ခုကို ေက်နပ္စြာနဲ႕ လက္ခံလုိက္ ရပါတယ္…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ကိုယ္ဟာ ရုပ္ၾကြင္းတစ္ခုသာဆို ဘူမိေဗဒပညာရွင္ရဲ႕ လက္ထဲမွာ ကိုယ့္ႏွစ္လံုးသားဟာ ခ်စ္သူအတြက္ တလွပ္လွပ္ခုန္ေနမွာပါ…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဒါေပမယ့္ခ်စ္သူရယ္.. လြတ္ေျမာက္ခြင့္ ရမွ ခ်စ္သူဘ၀ ေနေပ်ာ္မယ္ဆို ကိုယ့္ႏွလံုးသားကို စေတးလို႕ ခ်စ္သူသြားမယ့္ အရပ္ဆီ ကိုယ့္ရင္ကို နင္းခံလို႕ အေရာက္လိုက္ပို႕ေပးမယ္ ခ်စ္သူ….</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">တြယ္ရာမဲ့ ကိုယ့္ဘ၀မွာ ခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အမွတ္တရ တစ္ခုကို ကိုင္စြဲရင္း ေၾကကြဲစြာ ျဖတ္သန္းေတာ့မယ္…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ပန္းခ်င္လဲပန္းပါေစ…….. </span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ခံစားေရးသားသူ- ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"> (၂၈।၁၀।၂၀၁၁) <br /> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">www.kokoeaimmdy.<span>info </span><br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-2278585517328826866?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-34123474805407410982011-10-10T20:10:00.000+06:302011-10-10T20:11:43.684+06:30တံတိုင္းႏွင့္ ဆည္၏ သားေကာင္မ်ား<div style="text-align: justify;"><img alt="719" src="http://news-eleven.com/images/stories/sep11/we/719.jpg" /> </div><p style="text-align: justify;"> </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">မဟာတံတုိင္းႀကီး ေနာက္ကြယ္က သမုိင္းအမွန္ေတြကို ေရာင္ျပန္ဟပ္ေစေသာ ဒ႑ာရီတစ္ပုဒ္ ရွိခဲ့ပါသည္။</p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">ဘီစီ ၂၀၀ ၀န္းက်င္။ မဟာ တံတုိင္းႀကီး တည္ေဆာက္ေသာ ေခတ္ကာလ က်န္းနန္ျပည္နယ္ တစ္ေနရာ။ အိမ္နီးခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ မန္အိမ္ႏွင့္က်န္းအိမ္။ သူတုိ႔ ႏွစ္အိမ္စလံုးက သားေထာက္သမီး ခံမရွိၾက။ တစ္ႏွစ္မွာေတာ့ မန္အဘုိးႀကီးက ခြံမာသီးပင္ ျခံဳတစ္ျခံဳကို စိုက္ပ်ဳိးခဲ့သည္။ အပင္တစ္စတစ္စႀကီး လာၿပီး က်န္းအိမ္ဘက္ကိုပါ ေရာက္လာသည္။ က်န္းအိမ္ဘက္မွာ အသီးႀကီးတစ္လံုး သီးလာခဲ့သည္။ သူပိုင္ သည္၊ ငါပိုင္သည္ အျငင္းပြားၾကရင္း ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ခြဲယူဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကသည္။ အသီးႀကီးကို ခြဲလိုက္ ေသာအခါတြင္ေတာ့ ကေလးငယ္တစ္ဦး ထြက္လာခဲ့သည္။ ကေလးကို ႏွစ္အိမ္စလံုးက အတူပ်ဳိးေထာင္ လာခဲ့ၾကၿပီး ႏွစ္ဖက္မ်ဳိး႐ိုးအမည္မ်ား ပါေစရန္ မန္က်န္းႏုဟု အမည္ေပးခဲ့ၾကသည္။ (ႏုမွာ မိန္းကေလး ဟု အဓိပၸာယ္ရသည္)</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 0, 153);">မန္က်န္းႏု ကေလးအရြယ္ ေရာက္လာေသာအခါတြင္ေတာ့ ဖန္ရွီးလင္ ဆုိေသာ လုလင္ပ်ဳိႏွင့္ ခ်စ္ႀကိဳက္မိၾကကာ လက္ထပ္ထိန္းျမားရန္ စီစဥ္ခဲ့သည္။ ဒီအခ်ိန္မွာကံၾကမၼာဆိုး က ၀င္လာခဲ့သည္။ မဂၤလာေဆာင္သည့္ေန႔တြင္ပင္ ရွီးလင္ကို မဟာတံတုိင္း တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ ေခြၽးတပ္ဆြဲ (ေပၚတာဆြဲ) သြားၾကသည္။ မဟာတံတုိင္းအတြက္ ေခြၽးတပ္ဆြဲခံခဲ့ရသူ တစ္ဦး၏ဘ၀သည္ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈတို႔ျဖင့္ ေသျခင္းသာ အဆံုးရွိသည္က မ်ားၾကသည္။ တစ္ႏွစ္သာၾကာသြားသည္။ ရွီးလင္ သတင္းကမရ။ ႏုက စိတ္ပူလွၿပီ။ မဟာတံတုိင္းကို ေရာက္ေအာင္ သြားၿပီး သူ႔ခင္ပြန္းအေၾကာင္း သြားစံုစမ္းဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္သည္။ ခက္ခဲေသာ တစ္ကိုယ္ေတာ္ခရီးကို ျဖတ္သန္းၿပီး မဟာတံတိုင္းဆီေရာက္ေတာ့ သတင္းဆိုးက ဆီးႀကိဳေနသည္။ ရွီးလင္ တစ္ေယာက္ အလုပ္လုပ္ရင္း ေသလြန္ခဲ့ၿပီ။ အေလာင္းကေရာ။ တံတုိင္းေအာက္မွာ ေသသူ အလုပ္သမားေတြကို ျမႇဳပ္ထားသည္ဆုိျခင္းကို ႏုသိလုိက္ရသည္။ သည္းထန္စြာ ငိုေၾကြး ရင္း တံတုိင္းကိုၿဖိဳေတာ့သည္။သစၥာ ေမတၲာစြမ္းက ႀကီးလွသည္။ သူငို ေၾကြးရင္းထုႏွက္ေသာ ေနရာတစ္၀ိုက္မွ တံတုိင္းႀကီးပ်က္စီးၿပိဳလဲ သြားခဲ့သည္။ မေရမတြက္ႏုိင္ေသာ အ႐ိုးေတြ ေတာင္ပံုရာပံု။ သူ႔ခ်စ္လင္၏ အ႐ိုးကို ရွာဖုိ႔အတြက္ သစၥာဆို သည္။ သူ႔လက္ထိပ္ကို ကိုက္၊က် လာေသာေသြးႏွင့္ အ႐ိုးတုိင္းကို စမ္း ကာ ခ်စ္လင္အ႐ိုးျဖစ္လွ်င္ က်ေသာ ေသြးကိုအ႐ိုးက စုပ္ယူပါေစဟု သစၥာဆိုခဲ့သည္။ ခ်စ္လင္အ႐ိုးကို ေနာက္ဆံုးမွာ ရွာေတြ႔ခဲ့ေသာအခါတြင္လည္း အ႐ိုးပံုကုိဖက္ၿပီး ငိုရွာရျပန္သည္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><table style="background-color: rgb(192, 192, 192); text-align: left; margin-left: 0px; margin-right: 0px;" border="0"> <tbody> <tr> <td> <hr /> Three Gorges Dam ဖြင့္ပြဲအခမ္းအနားကို ဘူမိႏွင့္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ အင္ဂ်င္နီယာပညာ အသီးသီးျဖင့္ ေက်ာင္းၿပီးခဲ့ၾကေသာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ၀မ္က်ားေပါင္ ႏွင့္ သမၼတ ဟူက်င္ေတာင္တို႔ မတက္ေရာက္ခဲ့။ သမိုင္းတရားခံေတာ့ အျဖစ္မခံလိုၾက။ <hr /> </td> </tr> </tbody> </table><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);">အမ်က္ထြက္ေနေသာ က်င္မင္းဆက္ ျပည့္ရွင္ဧကရာဇ္ႀကီးက ပ်က္စီးသြားေသာေနရာကို လာၾကည့္သည္။ မအိုေသးေသာ မုဆိုးမ မန္က်န္းႏုကိုျမင္ေတာ့ ဘုရင္ႀကီး သေဘာေခြ႔သြားသည္။ ေဒါသေတြအရည္ ေပ်ာ္သြားသည္။ ေတာင္းဆိုခ်က္ သံုးခ်က္ကို ခြင့္ျပဳလွ်င္ လက္ထပ္မည္ ဟု ႏုကတုံ႔ျပန္သည္။ ပထမအခ်က္ က သူ႔ခ်စ္လင္ကို ေတာ္၀င္ အခမ္းအနားျဖင့္ သၿဂႋဳဟ္ရမည္။ ဒုတိယ အခ်က္က ဧကရာဇ္ႀကီးႏွင့္ သူ႔အစိုးရသည္ စ်ာပနကိုတက္ရမည္။ တတိယအခ်က္က သူသမုဒၵရာကို ၾကည့္ခ်င္သည္၊ လုိက္ပို႔ေပးရမည္ဟု။ အရပ္သား တစ္ေယာက္အတြက္ လုပ္မေပးခ်င္လွေသာ္လည္း သူ႔မယား လုိခ်င္ သူ႔လင္ေကာင္းေကာင္း သၿဂႋဳဟ္ေပးရမည္ေပါ့။ တတိယ ေတာင္းဆိုခ်က္ ေရာက္လာသည္။ သမုဒၵရာ ကမ္းေျခသို႔ အေရာက္တြင္ေတာ့ ႏု တစ္ေယာက္ ဘုရင္ႀကီးကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ က်ိန္ဆဲၿပီးသမုဒၵရာထဲ ခုန္ခ် လိုက္ေလသည္။ ဤတြင္ဇာတ္လမ္း ဆံုးေလသည္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">(ဇာတ္နာမွာ စိုးရိမ္သူ သူတုိ႔ကေတာ့ မန္က်န္းႏုကို နဂါးမင္းႀကီး ႏွင့္ သမီးေတာ္မ်ားက ကယ္တင္လိုက္ ၾကသည္ဟု ဆိုၾကသည္။) ဒီဇာတ္လမ္းသည္ စီမံကိန္းႀကီးေၾကာင့္ ခင္ပြန္းကို ဆံုး႐ႈံးလုိက္ရေသာ မုဆိုးမမ်ား၊ သားကို ဆံုး႐ႈံးလုိက္ရေသာ မိဘမ်ား အားလံုးကို ကိုယ္စားျပဳေနသည္။ တ႐ုတ္ျပည္၏ ေျမာက္ဖက္ဖ်ားကို အိမ္ျခံစည္း႐ိုးခတ္သလို တံတုိင္းကာဖို႔သည္ တ႐ုတ္၏ ပထမဆံုး ဧကရာဇ္ ရွီဟြမ္တီ၏ အၾကံအစည္။ ေျမာက္ ဖ်ားမွ သူတို႔ေခၚေ၀ၚမႈအရ လူ႐ိုင္းေတြ၏ ရန္မွကာကြယ္ေရး။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကျဖင့္ ေကာင္းခ်င္ေကာင္းႏုိင္ ပါသည္။ သို႔ေပမဲ့ ေပးဆပ္လုိက္ရသည္က မ်ားလြန္းလွသည္။ မုဆိုး အလိုက် စေတးလိုက္ရသည့္ သားေကာင္ေတြ တစ္ပံုတစ္ပင္။ သည္တံတုိင္းႀကီးက အမွန္တကယ္ ကာကြယ္ေပးႏုိင္ျခင္းရွိ မရွိဆုိသည္က လည္းမြန္ဂို၊ မန္ခ်ဴး၊ ၿဗိတိသွ်၊ ဂ်ပန္ တုိ႔၏ က်ဴးေက်ာ္ သိမ္းပိုက္မႈ အလီလီ ခံခဲ့ရျခင္းက သက္ေသ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);">ဒီ မဟာတံတုိင္းႀကီး ေဆာက္ၿပီးေနာက္ အႏွစ္ ၂၀၀၀ နီးပါးအၾကာ။ မဟာတံတုိင္း ေနာက္ပိုင္း အႀကီးမားဆံုး စီမံကိန္းသည္ တစ္ဖန္ႏုိးထလာေသာ တ႐ုတ္တြင္ ေပါက္ဖြားလာခဲ့ျပန္သည္။ ၂၁ ရာစု မဟာတံတုိင္းဟု ဆိုႏိုင္ေသာ Three Gorges Dam ။ တစ္မုိင္ခြဲက်ယ္ၿပီးေပ ၆၀၀ ျမင့္ေသာ ဆည္ႀကီးသည္ မိုင္ ၄၀၀ ေက်ာ္ရွည္လ်ားသည္။ စီမံကိန္းႀကီးကို ေခတ္သစ္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ ဖခင္ႀကီး ဆြန္ယက္ဆင္က စတင္ အဆိုျပဳခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ၁၉၁၉ ခုႏွစ္ကတည္းက ျဖစ္သည္။ တစ္ႏုိင္ငံလံုးကို မီးေပးႏုိင္ဖုိ႔၊ ေရလႊမ္းမိုးမႈေတြကို တားဆီးဖုိ႔ဆိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ေကာင္းမ်ား။</p><div style="text-align: justify;"> <img alt="719a" src="http://news-eleven.com/images/stories/sep11/we/719a.jpg" /> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 102, 102);">၁၉၃၂ မွာ ခ်န္ေကရွိတ္၊ ၁၉၃၉ မွာ ထိုစဥ္က တ႐ုတ္ကို သိမ္းထားေသာ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္မ်ား၊ ၁၉၄၉ မွာ ေမာ္စီတုန္းအားလံုးက တည္ေဆာက္ဖုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ တြင္မွ တည္ေဆာက္ေရးကို တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ ကြန္ဂရက္တြင္ စတင္အတည္ျပဳႏုိင္ခဲ့သည္။ ကိုယ္စားလွယ္ ၂၆၃၃ ေယာက္မွာ ၁၇၆၇ ဦး ေထာက္ခံၿပီး ၁၇၇ ကန္႔ကြက္ကာ ၆၆၄ မဲပယ္ ဖ်က္ခံရၿပီး ၂၅ ဦးမဲ မေပးခဲ့ၾကျခင္းျဖင့္ ဒီဆည္ႀကီး တည္ေဆာက္ေရး အတည္ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ကန္႔ကြက္သူပမာဏသည္ နည္းလွသည္ဟု ထင္ရေသာ္လည္း တစ္ပါတီစနစ္ရွိေသာ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံအတြက္ ကန္႔ကြက္မႈႏႈန္း စံခ်ိန္တင္သည့္ကိစၥ ျဖစ္သည္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);">အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃၇ ဒသမ ၄၃ ဘီလ်ံေက်ာ္(ယြမ္ ၂၅၄ ဘီလ်ံ) ကုန္ခဲ့ေသာ ဆည္ႀကီးကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ကတည္းကစတင္ လည္ပတ္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေသာ္လည္း အဆင္မေျပခဲ့။ ဒီလထဲတြင္ေတာ့ စလည္ပတ္ေနၿပီ။</p><div style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);">ဆည္ႀကီး မတည္ေဆာက္မီက လူသန္းခ်ီ ေနရာေရႊ႔ေျပာင္းရမည္။ ေရွးအေမြအႏွစ္ေတြ ေရလႊမ္းကုန္မည္။ ၿမိဳ႕လံုးကြၽတ္၊ ရြာလံုးကြၽတ္ေရႊ႕ ေျပာင္းၾကရမည္။ အားလံုးကို တြက္ခ်က္ၿပီး ေဆာက္ခဲ့ၾကသည္ဟုေတာ့ သူတုိ႔အေစာပုိင္းမွာ ဆိုခဲ့ၾကပါသည္။ စေတးရမည့္ သားေကာင္အေရအတြက္ ကို နားလည္ထားၿပီး ျဖစ္သည္ဆုိ ေသာသေဘာ။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);">သဘာ၀ကို ကိန္းဂဏန္းျဖင့္ ေလွ်ာ့တြက္မိျခင္း ျဖစ္ခဲ့သည္ကိုေတာ့ အခ်ိန္လြန္မွ နားလည္ခဲ့ၾကသည္။ ဂ်ပန္လိုႏုိင္ငံမ်ဳိးမွာပင္ ငလ်င္လႈပ္မည္ကို အခ်ိန္ေစာၿပီးမေျပာႏုိင္ေသး။ သဘာ၀ေဘးတုိ႔ကို လူသား၏ တြက္ခ်က္ႏုိင္စြမ္းက အျပည့္အ၀ လုိက္မမီေသး။ သို႔ေပမဲ့ သဘာ၀သည္ ျဖစ္ခ်င္တုိင္း ျဖစ္ေနသည္ေတာ့ မဟုတ္။ သိပၸံပညာရွင္ႀကီး အုိင္းစတိုင္းတစ္ခါက ေျပာခဲ့ဖူးသည္။ “ထာ၀ရဘုရားသည္ သဘာ၀တရားနဲ႔ ေၾကြအံမကစား”ဟူ၍။ သဘာ၀တရားသည္ ျဖစ္ခ်င္တုိင္း ျဖစ္ေနသည္မဟုတ္။ အေၾကာင္းတရားမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">ဗုဒၶျမတ္စြာ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က အရွင္အႆဇိမေထရ္ က ရွင္သာရိပုတၲရာ အေလာင္းအလ်ာ ဥပတၲိသပရဗိုဇ္ကို ေဟာျပခဲ့သည့္ ဗုဒၶတရားအႏွစ္ခ်ဳပ္ကို အမွတ္ရမိသည္။ ယင္းဂါထာ၏အစ “ေယဓမၼာ ေဟတုပၸဘ၀ါ” ဆိုေသာ စာသား။ အၾကင္တရားတို႔သည္ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ကုန္၏ဟူ၍ အနက္ရပါသည္။ လူတုိ႔ တြက္ခ်က္ႏိုင္ေသာ အေၾကာင္းတရားမည္မွ် ရွိႏုိင္မည္နည္း။ ဘက္ေပါင္းစံုမွ တြက္ ခ်က္ထားၿပီးျဖစ္သည္ဟု မည္သူကမ်ား ေျပာႏုိင္မည္နည္း။</p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">ေနာက္တစ္ခ်က္က ကိန္းဂဏန္းမ်ားျဖင့္ သဘာ၀တရားကို ကိုင္တြယ္ျခင္း၏အလုပ္ျဖစ္၊ မျဖစ္ဆို သည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။ ကာလႏွင့္ အာကာသအေပၚ မွီတည္ၿပီး သခ်ၤာသည္ ကြဲျပားႏိုင္သည္။ ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္မႈသည္ ျဖစ္လာမည္ဟု အာမခံႏိုင္ေသာ အရာမ်ဳိးမဟုတ္။ ဂ်ပန္ ငလ်င္ႏွင့္ ဆူနာမီျဖစ္စဥ္ကို အႏွစ္ ၁၀၀ တြင္း တုိက်ဳိတစ္၀ိုက္မွာ ျဖစ္မည္ဟု တြက္ခ်က္ ခန္႔မွန္းထားသည္ ဆိုေသာ ကိန္းဂဏန္း။ ျဖစ္လာေသာ အခါကာကြယ္ဖုိ႔အတြက္ လံုေလာက္ေသာ တြက္ခ်က္မႈမဟုတ္။ သည္လို ကိန္းဂဏန္းမ်ဳိးေတြပါေသာ မေရရာသည့္ တြက္ခ်က္မႈတို႔ျဖင့္ သဘာ၀တရားကို ဇက္ႀကိဳးတပ္ရန္ ၾကံမိျခင္း ျဖစ္သည္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 0, 153);">ျပႆနာေပါင္းမ်ားစြာ ကပ္ပါလာခဲ့သည္။ ဆည္ႀကီးၿပီးစီးလုခ်ိန္ ၂၀၀၇ မွာတည္းက ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ၀မ္က်ားေပါင္ ကိုယ္တိုင္က အႏၲရာယ္ ကို ၀န္ခံလာရသည္။</p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 0, 153);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 0, 153);">ျပႆနာ အတိမ္အနက္ကို ေ၀ဖန္မႈေတြက ဟိုးေအာက္ေျခကေန ထိပ္ပိုင္းအထိ ထြက္လာသည္။ ေဘးဆိုးႀကီး ျဖစ္လာႏုိင္ေခ်ရွိသည္ကို လက္ခံလာၾကသည္။ လူ ၁ ဒသမ ၄ သန္း ေနရာေရႊ႕ၿပီးေသာ္လည္း ေနာက္ထပ္ သန္းခ်ီေရႊ႕ရဦးမည္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(153, 0, 0);">တ႐ုတ္ဗိသုကာပညာ စြမ္းပ ကား၏ျပယုဂ္၊ တုိးတက္လာေသာ ႏုိင္ငံစြမ္းအင္ လိုအပ္ခ်က္အတြက္ ျဖည့္ ဆည္းရာ၊ေရႀကီးမႈမ်ားအတြက္ အရန္ အတားအျဖစ္ ၀င့္ၾကြားခဲ့ေသာ ကမၻာ့ အႀကီးဆံုး ဆည္ႀကီးကို တည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္းသည္ သရဲေမြးသလို ျဖစ္လာသည္။ ေရအားလွ်ပ္စစ္ပညာရွင္မ်ားက ႏုန္းတင္ေျမႏုမ်ားပိတ္ ေနေစျခင္းျဖင့္ ဆည္သည္ျမစ္ေအာက္ပိုင္း ကမ္းပါးတစ္ေလွ်ာက္ ေရလႊမ္းႏုိင္ေခ်ကို ပိုၿပီးတိုးေစသည္ ဟု အခ်ိန္လြန္ေထာက္ျပမႈမ်ား လုပ္ၾကသည္။</p><div style="text-align: justify; color: rgb(153, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(153, 0, 0);">သိပၸံပညာရွင္မ်ားကေတာ့ ဒီထက္ပိုဆိုးသည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ယန္ဇီျမစ္လက္တက္မ်ား၏ေရ အေရအေသြးက သိသိသာသာဆိုးလာသည္။ ဆည္ပိတ္ထားေသာ ျမစ္သည္ အညစ္အေၾကးတုိ႔ကို ထိထိေရာက္ ေရာက္မစြန္႔ပစ္ႏုိင္ေတာ့။ ေရေလွာင္ကန္ႀကီးၿပီးသည့္ ၂၀၀၆ ကတည္း ကစၿပီး ေရေမွာ္ေတြ အလြန္အမင္း ေပါက္ဖြားသည့္ ထူးျခားျဖစ္စဥ္က ေပၚလာသည္။ ျမစ္ကမ္းပါးေတြ ၿပိဳကုန္သည္။ ယန္ဇီျမစ္လက္တက္ေတြ ရွိရာကမ္းေျခေတြမွာ ေျမၿပိဳမႈ ေတြရွိလာသည္။ ဒီတိုင္းဆက္သြားလုိ႔ေတာ ့ဒုကၡမ်ား ၾကေတာ့မည္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);">၂၀၁၁ ေမလ ထဲမွာလည္း ဆည္ႀကီးအေၾကာင္းက ထပ္ေျပာရျပန္ၿပီ။ တ႐ုတ္ျပည္သူမ်ား အတြက္ အက်ဳိးျပဳခဲ့ေသာ္လည္း ေဂဟေဗဒ ေဘးဆိုးကပ္ဆိုးမ်ား အႏၲရာယ္ ကာကြယ္ေရး၊ ဘူမိအႏၲရာယ္ ကာကြယ္ ေရး၊ ေရႊ႕ေျပာင္းေပးရသူမ်ားကို အဆင္ေျပေျပ ျပန္လည္ေနရာခ်ေရး တို႔အတြက္ ခ်က္ခ်င္းေဆာင္ရြက္ ရမည့္ ျပႆနာမ်ားစြာရွိေၾကာင္း တ႐ုတ္အစိုးရ ၀န္ခံလိုက္ရသည္။</p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);">စီမံကိန္းေရးဆြဲမႈႏွင့္ တည္ေဆာက္ေရးတြင္ အလႊာစံု၌ ျပႆနာေတြက ေပၚလာသည္၊ ခ်က္ခ်င္း မေျဖရွင္းႏိုင္ေသး။ ဆည္ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ျပႆနာမ်ားကို ဆက္ထုတ္ျပန္ေပးဖို႔ အစိုးရက ကတိေပးခဲ့သည္။ ေဘးအႏၲရာယ္ သတိေပးစနစ္ေတြ တပ္ဆင္ဖုိ႔၊ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္း ေရးအတြက္ရန္ပံုေငြေတြ ထပ္ခ်ေပးဖုိ႔ ကတိျပဳခဲ့သည္။ နစ္ျမဳပ္သြားေသာ ၿမိဳ႕မ်ား၊ သမိုင္း၀င္ေနရာမ်ား ႏွင့္ အတူ ေရေလွာင္ကန္ႀကီး ပတ္လည္ က ညစ္ညမ္းမႈႏွင့္ ဘူမိ အႏၲရာယ္မ်ား တစ္ပါတည္း ျဖစ္ေပၚလာသည္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Three Gorges Dam ဖြင့္ပြဲ အခမ္းအနားကို ဘူမိႏွင့္ ေရအား လွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာ ပညာ အသီးသီး ျဖင့္ ေက်ာင္းၿပီးခဲ့ ၾကေသာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ၀မ္က်ားေပါင္ ႏွင့္ သမၼတ ဟူက်င္ေတာင္တို႔ မတတ္ေရာက္ခဲ့။ သမုိင္းတရားခံေတာ့ အျဖစ္မခံလိုၾက။ ဒီစီမံကိန္းကို စလုပ္ခဲ့သည္က သူတို႔မဟုတ္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္လီပင္း။ တုိးပြားလာေသာ လူဦးေရ၊ အသံုးမ်ားလာေသာ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေၾကာင့္ ဆြန္ယက္ဆင္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သလို တစ္ႏုိင္ငံလံုး မီးေပး၍ရမည့္ ဓာတ္အားလည္း မဟုတ္ေတာ့။ အျပည့္လည္ႏုိင္ခ်ိန္တြင္ ထုတ္ႏုိင္မည့္ မီဂါ၀ပ္ ၂၃၀၀၀ သည္ပင္ လူဦးေရ ၇ ရာခိုင္ႏႈန္းကိုသာ မီးေပးႏုိင္ေတာ့မည္။</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);">ဆည္ႀကီးကေပးေသာ သင္ ခန္းစာသည္ တ႐ုတ္တစ္ႏိုင္ငံတည္းအတြက္ မဟုတ္။တစ္ကမၻာလံုးအတြက္ ျဖစ္သည္။ ဧရာမဆည္(Mega Dam) ေတြ တည္ေဆာက္ေရးကို ျပန္သံုးသပ္လာၾကသည္။ ဘုရားဇီးက အေမဇုန္ျမစ္မွာ ဆည္ႀကီးေဆာက္မည့္ အစီအစဥ္ကို ဖ်က္သိမ္းလုိက္သည္။ တ႐ုတ္ကိုယ္တိုင္လည္း ေနာက္ထပ္ဆည္ေတြ ေဆာက္ေရးကို ျပန္သံုးသပ္ေနရသည္။ အႏၲရာယ္ရွိႏိုင္သည့္ စီမံကိန္း တုိ႔ကို ဖ်က္သိမ္းလိုက္သည္။ သို႔ေပမဲ့ အခ်ဳိ႕ကိုေတာ့ မလႊဲမေရွာင္သာ ဆက္ေဆာက္ရမည္။ ဂ်ပန္ငလ်င္ႏွင့္ ႏ်ဴအက်ပ္အတည္းေၾကာင့္ တ႐ုတ္၏လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားအတြက္ ႏ်ဴစက္႐ံုကိုမွီခိုေရး ၾကံရြယ္မႈမွာလည္း ေနာက္ဆုတ္ရမည့္ သေဘာျဖစ္သြားခဲ့သည္။ ဓာတ္အား လိုအပ္ခ်က္ ကလည္းရွိေနသည္။ ျပည္ႀကီး ရွင္ေတြ၊ ျပည္ႀကီးရဲ႕ သဘာ၀ရင္းျမစ္ေတြ၊ ေရွးေဟာင္း အေမြအႏွစ္ေတြကိုေတာ့ ဆည္ႀကီးမ်ား၏ သားေကာင္အျဖစ္ မခံလိုေတာ့။ . . .</p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify;"><strong style="color: rgb(51, 51, 255);">Ref;CNN,China Daily,Time, WallStreetJournal,LA Time, London Times,NY Times, Scien-tificamerica.com,thegreatwall .com</strong><br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Eleven Media Group မွာဖတ္လိုက္ရတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ အရမ္းၾကိဳက္လြန္းလို႕ ျပန္လည္မွ်ေ၀လုိက္ ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ မူလလင့္ခ္ကေတာ့ http://news-eleven.com/index.php?option=com_content&view=article&id=10277%3A2011-09-26-04-13-53&catid=78%3A2009-11-13-06-25-17&Itemid=135 မွာရွိပါတယ္...။</p><p style="text-align: justify;"><br /></p><p style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မွ်ေ၀သူ... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span></p><p style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">www.kokoeaimmdy.info<br /></span></p><p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/101/E63B5C74E45EFBA698879839E65E13FC.png" style="-moz-background-inline-policy: continuous; background: none repeat scroll 0% 0% transparent; border: 0pt none ! important;" /></a></p><p style="text-align: justify;"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-3412347480540741098?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-16690653259877521202011-10-04T01:52:00.000+06:302011-10-04T01:56:09.040+06:30ခ်စ္တတ္ မုန္းတတ္ေအာင္ သင္ေပးသူ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www5.picturepush.com/photo/a/6685848/img/6685848.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 660px; height: 472px;" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/6685848/img/6685848.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀တြင္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို အသည္းေပါက္မ တတ္ခ်စ္ခဲ့ဖူးပါသည္။ တစ္ျပိဳင္နက္တည္းမွာပင္ ထိုမိန္းမကို သတ္ပစ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္လည္း မုန္းေနခဲ့ပါသည္။ ထိုမိန္းမသည္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ခ်စ္တတ္ေအာင္လည္း သင္ေပးခဲ့သလို မုန္းတတ္ေအာင္လည္း သင္ေပးနိုင္စြမ္းရွိခဲ့ပါသည္။ ထိုမိန္းမသည္ က်ြန္ေတာ့္ဘ၀ထဲသို႕ မထင္မွတ္စြာ၀င္ေရာက္လာ ခဲ့သလို က်ြႏ္ေတာ့္ရင္ထဲသို႕လည္း ေျခလွမ္းၾကမ္းၾကမ္းျဖင့္ ၀င္ေရာက္ေနရာယူခဲ့သူလည္း ျဖစ္ပါသည္။ </span></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>က်ြန္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ ဆန္းၾကယ္ျခင္းမ်ားစြာကို လက္ေဆာင္ရရွိခဲ့ေသာေန့….. ဟုတ္သည္။ သူမႏွင့္ စတင္ေတြ႕ဆံုခဲ့ရေသာေန့…………..</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထိုေန့ကိုေတာ့ျဖင့္ သူဘယ္ေတာ့မွ ေမ့နိုင္ေတာ့မည္မထင္ပါ။ အေၾကာင္းကေတာ့ က်ြန္ေတာ့္ကို အခ်စ္ေတြစတင္ေမြးဖြားေစခဲ့ေသာေန့ ျဖစ္သည္ေလ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ထုိေန့က သူသံရံုးသို႕ ပတ္စ္ပို႕စ္ သြားလုပ္ရေသာေန့ျဖစ္သည္။ ဒီေန့မွ သူငယ္ခ်င္း ေတြကလည္း သူတုိ့အလုပ္ႏွင့္သူတို႕မအားသျဖင့္ က်ြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း ကားေမာင္း ၍ထြက္လာခဲ့ပါသည္။ သံရံုးေရွ႕အေရာက္ လမ္းၾကားမွထြက္လာေသာ ေကာင္မေလးတစ္ ေယာက္ကို တိုက္မိမလိုျဖစ္သြားပါသည္။ ထုိ့ေၾကာင့္ က်ြန္ေတာ္လည္း ကားေပၚမွဆင္း၍ ေကာင္မေလးဆီအသြား ေကာင္မေလးဆီမွ……..</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> <span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">"ရွင္ဘယ္လုိလုပ္လိုက္တာလည္း၊ ဒီမွာေခ်ာ္လဲသြားျပီ ” ဆိုျပီး မ်က္လံုးေလး၀င့္ကာ လွမ္းရန္ေတြ႕လိုက္ပါတယ္။ ေကာင္မေလးရဲ႕ အဲဒီအျပဳအမူေလးမွာပဲ က်ြန္ေတာ့္ႏွလံုးေသြး ေတြ တဒဂၤရပ္တန့္ခဲ့ရတာပါ။</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"ညီမေလး အကို ဘာကူညီေပးရမလဲ"</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"ဘာကူညီေပးရမလည္း ဆိုရံုနဲ့ေတာ့မရဘူး၊ ေျခေထာက္က ေထာက္လုိ့မရေတာ့လုိ့ <span style=""> </span>အိမ္ျပန္လိုက္ပို့မွရမယ္" ဆိုျပီး ေျပာလုိက္ေတာ့ က်ြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာဗ်ာ။ လျပည့္ညၾကီး သာသြားသလိုပါပဲ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ဒီလိုနဲ့ က်ြန္ေတာ္လည္း သူမရဲ႕အိမ္ကို သိသြားျပီး ႏွုတ္ဆက္ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ့ ေနာက္ရက္ေတြမွာ သူမအိမ္ကိုေခ်ာင္းေပါက္မတတ္သြားလည္ရင္း ရင္တြင္းစကားေတြ ကို ဖြင့္ဟခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲပဲေနာက္ႏွစ္လေလာက္ၾကာတဲ့အခါမွာေတာ့ သူမက က်ြန္ေတာ့္ကို လွလွပပေလးပဲ အေျဖေပးခဲ့ပါတယ္။ အသည္းပံုကီးခ်ိန္းေလးကို ႏွုတ္ခမ္းေလးနဲ့ ဖြဖြေလးနမ္းျပီး "ေရာ့ဒါေမာင့္အတြက္အေျဖ" ဆိုျပီး ေပးခဲ့ပါတယ္။ ထိုအခ်ိန္မ်ားဆီကေတာ့ ထုိႏွုတ္ခမ္းေတြကို အဆိပ္သင့္ႏွုတ္ခမ္းေတြဆိုတာ မသိခဲ့ရိုးအမွန္ပါ။ ထုိႏွုတ္ခမ္းေလးကိုပဲ အျမဲတမ္းအိပ္မက္မက္ရင္ က်ဆံုးခဲ့ရသူပါ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီလိုနဲ့ က်ြန္ေတာ္နဲ့သူ ခ်စ္သူသက္တမ္းသံုးလအရမွာ က်ြန္ေတာ္ စင္ကာပူမွာ အလုပ္သြားလုပ္ဖို့ေလွ်ာက္ထားတဲ့ ဗီဇာက်လာပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္တုိ့ႏွစ္ေယာက္ခြဲရဖုိ့ ဖန္လာေရာဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"ေမာင္တုိ႕ခြဲရေတာ့မယ္ေနာ္၊ ဒါေပမယ့္ စိတ္ခ်ပါခ်စ္ရယ္ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေဟာဒီကေမာင္ဆိုတဲ့ေကာင္က ခ်စ္တစ္ေယာက္ကိုပဲ ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုး </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ပံုေအာျပီးခ်စ္တာပါ ခ်စ္ရယ္… ယံုေနာ္….'</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေမာင္ကေတာ့ ဒီစကားေျပာထြက္တာေပါ့၊ ခြဲသြားမယ့္သူကိုး၊ ခ်စ္ကေတာ့ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေမာင့္ကို တစ္ေန့မေတြ႕ရရင္ မေနနိုင္ဘူး၊ တစ္ရက္အသံမၾကားရရင္မေန </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>နိုင္ဘူး ေမာင္ရဲ႕၊ ေျပာရင္းေတာင္ ငိုခ်င္လာျပီ"</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"ငိုေတာ့မငိုပါနဲ့ခ်စ္ရယ္၊ ေမာင္တို့ဖုန္းေျပာလုိ့ရတာပဲ။"</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>" ဖုန္းကဘယ္မွာသြားေျပာမလည္း၊ သူမ်ားဆီသြားေျပာရတာ ဖုန္းဖိုးအရမ္း</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ကုန္တာေမာင္ရဲ႕၊ ဘယ္လိုလုပ္မလည္း၊ ခ်စ္မွာ ကိုယ္ပိုင္ဖုန္းမွ မရွိတာ..ဟင့္."</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"ဒါဆိုရင္လည္း ေမာင္ဟိုေရာက္လို့ ပိုက္ဆံအဆင္ေျပတာနဲ့ ေမာင္ဖုန္းလွမ္း</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>၀ယ္ေပးလုိက္မယ္ေနာ္၊ မငိုနဲ့ေတာ့ေနာ္.."</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"တကယ္ေနာ္ ေမာင္"</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"တကယ္ေပါ့ ခ်စ္ရဲ႕"</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"> </span></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ဒီလိုနဲ့ က်ြန္ေတာ္လည္း အမိေျမမွ နိုင္ငံျခားသို႕ ထြက္ခြာခဲ့ပါေတာ့သည္။ အလုပ္လုပ္၍ ေငြအနညး္ငယ္အဆင္ေျပသည္ႏွင့္ သူမေလးဆီသို႕ ဖုန္းတစ္လံုးလွမ္း၀ယ္ေပးခဲ့လိုက္ပါသည္။ ထုိေန့မွစ၍ သူမႏွင့္ ေန့စဥ္ဖုန္းေျပာျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ဖုန္းေဘလ္ကလည္း တစ္လတစ္လ အမ်ားၾကီးရွင္းရလညး္ က်ြန္ေတာ့္မွာ တစ္ခ်က္မ်က္ႏွာမပ်က္ခဲ့ပါ။ သူမေလးနွင့္ စကားေျပာေနရတာကိုပဲ ဘ၀မွတ္ေနခဲ့ပါသည္။ ထုိစဥ္ကေတာ့ ေပ်ာ္စရာအတိျပီးေသာ ေန့မ်ားပါပင္။</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေနာက္တစ္လေလာက္အၾကာမွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားဆီက ျပန္ၾကားရတာကေတာ့ သူမတစ္ေယာက္က်ြန္ေတာ့္ရဲ႕ဖုန္းကို အသံုးျပဳကာ အျခားေကာင္ေလးမ်ားနွင့္ က်ဴေနသည္ဟု ပင္။ သူမကို ေမးေတာ့ "မဟုတ္ပါ" တဲ့။ ထုိ့ေၾကာင့္ က်ြန္ေတာ္လည္း သူမရဲ႕စကားကိုပဲ ယံုၾကည္ေပးခဲ့ပါသည္။ ထုိသတင္းကိုပဲ ေနာက္ထပ္အတိအက်သိရသည့္ေန့ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို က်ြန္ေတာ္ျပန္ေျပာျဖစ္ခဲ့သည္မွာ ……</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> <span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">"ငါမွ သူ႕အနားမွာ ေနမေပးနိုင္တာ၊ သူၾကိဳက္တဲ့သူနဲ့ေျပာပါေစ၊</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ဒါေပမယ့္ သူခ်စ္တာ ငါ့ကိုပါ၊ တစ္ေန့က်ရင္ သူလက္ထပ္မမဲ့သူဟာ ငါပဲျဖစ္မွာပါ" ဟုပင္။ ထိုအခါသူငယ္ခ်င္းမ်ားက က်ြန္ေတာ့္ကို ၾသဘာေပးၾကပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"မင္းႏြားပဲ" တဲ့ေလ။ က်ြန္ေတာ္အျပံဳးမပ်က္ခံနိုင္ရည္ရွိခဲ့ပါသည္။ သူမဆီဖုန္းဆက္ ေတာ့လည္း …</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"က်ြန္မခ်စ္တာ ေမာင္တစ္ေယာက္တည္းပါ" တဲ့။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထိုစကားေလးျဖင့္ပင္ က်ြန္ေတာ္ႏွစ္သိမ့္ေနခဲ့ပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>တစ္ရက္မွာေတာ့ သူမဆီမွ..</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"ေမာင္ ခ်စ္ရဲ႕မိဘေတြ ေနျပည္ေတာ္ကို ေျပာင္းၾကေတာ့မယ္တဲ့။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>အဲဒါ ခ်စ္လိုက္မသြားခ်င္ဘူး။ ခ်စ္ကို ရန္ကုန္မွာ လံုးခ်င္းငွားေပးပါ" တဲ့။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>က်ြန္ေတာ္သူမကို အစြမ္းကုန္အလိုလိုက္ခဲ့ပါသည္။ သူမအတြက္ ေနရာေကာင္း ေကာင္းတစ္ခုမွာ တိုက္ခန္းတစ္ခန္းငွားေပးခဲ့ပါသည္။ သူမအတြက္ လစဥ္သံုးေငြကိုလည္း လစဥ္မွန္မွန္းပို့ေပးခဲ့ပါသည္။ သူမအတြက္ လစဥ္ေထာက္ပံ့ေနရာတာႏွင့္ပင္ အိမ္ကမိဘေတြ ကိုလည္း ေငြျပန္မပို့နိုင္ေတာ့ပါ။ က်ြန္ေတာ္သည္ မိဘအတြက္ သားလိမၼာတစ္ေယာက္ မျဖစ္ခဲ့ေသာလည္း ခ်စ္သူအတြက္ေတာ့ ခ်စ္သူေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ အစြမ္းကုန္ ၾကိဳးစားခဲ့ပါသည္။ ထုိ့အတြက္လည္း က်ြန္ေတာ္လြန္သည္ဟုမထင္ခဲ့မိပါ။ က်ြန္ေတာ္သည္ အခ်စ္အတြက္ ေမြးဖြားလာသူတစ္ေယာက္သာျဖစ္ပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">က်ြန္ေတာ့္အတြက္ ေရွာ့ခ္ရသြားေစေသာ ေန့တစ္ေန့ကို သူမဖန္တီးခဲ့ပါသည္။ ထုိေန့က သူမကိုလြမ္းမိတာနဲ့ အင္တာနက္ေပၚရွိ သူမရဲ႕ Facebook စာမ်က္ႏွာေပၚကို အလည္သြားခဲ့ပါသည္။ ထုိစာမ်က္ႏွာေပၚမွာ က်ြန္ေတာ္ ေတြ႕လိုက္ရတာကေတာ့ သူမနဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္တုိ့ရဲ႕ ခ်စ္ရည္လူးေသာစာမ်ားျဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ က်ြန္ေတာ္ေျဖသိမ့္ေတြးခဲ့ပါသည္။ </span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"အင္တာနက္ေပၚမွာေျပာတာပဲ အျပင္မွာေျပာတာမွမဟုတ္တာ" ဟုပင္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ထုိ့ေနာက္ ေႏြရာသီအားလပ္ရက္ တစ္ခုတြင္ အမိေျမသို႕ က်ြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ အလည္ေရာက္ခဲ့ပါေတာ့သည္။ က်ြန္ေတာ္ျပန္လာတာကို အိမ္ကမသိခင္ အရင္ဆံုးသြားတာ ကေတာ့ သူမဆီကိုပဲျဖစ္ပါသည္။ သူမကေတာ့ က်ြန္ေတာ့္ကို ၀မ္းပန္းတသာ ၾကိဳဆိုခဲ့ပါသည္။ က်ြႏ္ေတာ္ကလည္း ပါလာသမွ် ပိုက္ဆံအားလံုး သူမကိုပဲ ၀ကြက္အပ္ႏွံခဲ့ပါသည္။ က်ြန္ေတာ္ သူမအိမ္ေရာက္ျပီး ေနာက္တစ္နာရီေလာက္အၾကာမွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ သူမကို လာေခၚပါသည္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူမက ပိုက္ဆံတစ္ထပ္ကို ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲ ထိုးထည့္လွ်က္ က်ြန္ေတာ့္ကို စကားတစ္ခြန္းလွမ္းေျပာလုိက္ပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"ေမာင္ လုိက္သြားမယ္ေနာ္" တဲ့။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>အဲဒီေနာက္ေတာ့ က်ြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း မတ္တပ္ရပ္လွ်က္သား က်န္ခဲ့ရပါ ေတာ့သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>" ကဲ… ဒီေလာက္ဆို ဒီမိန္းမကို က်ြန္ေတာ္ မမုန္းသင့္ဘူးလားေနာ္…."</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>"သို႕ေသာ္… က်ြန္ေတာ္သူမကို အသည္းခိုက္ေအာင္ခ်စ္ဆဲပါ။..</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>အံ့ၾသဖုိ႕ေကာင္းစြာပင္ သူမအတြက္ဆို အရာအားလံုးေပးဆပ္ဖုိ့ အသင့္ျဖစ္ေနခဲ့ ပါသည္။</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဒီ၀တၱဳတိုေလးက မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွာ ပထမဆံုး ေဖာ္ျပခံရတဲ့ စာမူေလးျဖစ္တာမို႕ အမွတ္တရ တင္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္....။ Icon Magazine ၏ အယ္ဒီတာမ်ားႏွင့္တကြ စာမ်က္ႏွာေပၚေရာက္လာသည္အထိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသူမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။</span><br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;">စာေရးသူ…… ကိုကိုးအိမ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">(မႏၱေလး)</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Mandalay</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ICON </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မဂၢဇင္း (ေအာက္တိုဘာ၊ ၂၀၁၁)</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span>www</span>.kokoeaimmdy.info<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-1669065325987752120?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-85664845963336073302011-10-02T05:00:00.002+06:302011-10-02T05:18:45.289+06:30ခပ္စိမ္းစိမ္း ဒႆနမ်ား(၁)<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကြ်န္ေတာ္ေမြးကင္းစမွာ ကြ်န္ေတာ့္ကိုထုပ္ေသာ အႏွီးဟာ ခ်ည္ျဖင့္ရက္လုပ္ ထားေသာ ခ်ည္သားစစ္စစ္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို သိပ္ေသာ ပုခက္မွာ ၾကိမ္ျဖင့္ျပဳလုပ္ ထားေသာ ၾကိမ္ပုခက္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို သိပ္ေသာအိပ္ယာမွာ ၀ါဂြမ္းျဖင့္ျပဳလုပ္ ထားေသာ ဂြမ္းကပ္ေစာင္ႏွစ္ထည္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ေခါင္းအံုးကိုေတာ့ ၀ါဂြမ္းစစ္စစ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ ႏူးည့ံသည့္ ေခါင္းအံုးငယ္ကေလး ျဖစ္ပါသည္။ ငယ္စဥ္က ကြ်န္ေတာ္ ေခ်ာင္းအလြန္ ဆိုးတတ္ပါသည္။ ထိုသို႕ ေခ်ာင္းဆိုးလွ်င္ ကြမ္းရြက္ႏွင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ ကြမ္းရြက္ပံုလ်က္ဆားကို အေမကေက်ြးတတ္သည္။ ကေလးသဘာ၀ အစားစံုစားမိ၍ အစာမေၾကျဖစ္လွ်င္လည္း ထန္းပင္မွျဖစ္ေသာ ထန္းလ်က္ကို ေဆးသဖြယ္ ေက်ြးတတ္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ငါးႏွစ္ျပည့္၍ သူငယ္တန္းတက္ ေသာအခါ ေက်ာင္းစိမ္းပုဆိုးႏွင့္ အိက်ီၤအျဖဴကေလးကို ၀တ္ရပါသည္။ ခ်ည္သားအထည္ေလးမ်ား ဆိုရင္ျဖင့္ ၀တ္ရတာအလြန္ သေဘာက်မိသည္။ ေက်ာင္းကို ထည့္သြားေသာ ထမင္းဗူးႏွင့္ေရဗူးကေတာ့ ေကာ္ေစ့ျဖင့္ လုပ္ထားေသာ ေကာ္ဗူးလွလွကေလးမ်ား ျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းတက္လွ်င္ လြယ္ရေသာ လြယ္အိတ္ကေလးကေတာ့ ခ်ည္သားအျပည့္ ကခ်င္လြယ္အိတ္ အနီကေလး ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ငယ္စဥ္က ေက်ာက္သင္ပုန္း ေက်ာက္တံျဖင့္စာသင္ရသည္။ ဆရာမကေတာ့ သေဘာၤေဆး အစိမ္းေရာင္ သုတ္ထားေသာ အစိမ္းေရာင္အသားျပား ေပၚတြင္ ေျမျဖဴျဖင့္ ေရး၍စာသင္သည္။ ေက်ာင္းတက္ရတာအလြန္ေပ်ာ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ထိုင္ရေသာ ခံုမ်ားသည္ ကြ်န္းသား၊ ပိေတာက္သား မ်ားျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ သစ္သားခံုအနိမ့္ကေလးမ်ား ျဖစ္သည္။ ပထမဆံုး ေက်ာင္းတက္ရသည့္ေန႕က ေမေမအသစ္၀ယ္ေပးေသာ ရာဘာပင္မွ ျဖစ္သည့္ ရာဘာဖိနပ္အသစ္ ကေလးျဖင့္ေက်ာင္းတက္ရသျဖင့္ ဂုဏ္ေတာင္ယူမိေသးသည္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ဆရာမက ေတာင္ဇလပ္ပန္းကေလးေတြ ပန္လာတာကို မွတ္မိေနေသးသည္။ သူငယ္တန္းတုန္းက ဆုရေတာ့ ဆရာမက သစ္သားခဲတံေလး လက္ေဆာင္ေပးတာ အမွတ္တရသိမ္းထားမိသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> ေန႕လည္ေက်ာင္းဆင္းေတာ့ အိမ္ျပန္ေရခ်ိဳး ထမင္းစားသည္။ ေရခ်ိဳးေတာ့ အိမ္မွာအလြယ္တကူရသည့္ တေလ်ာ္ကင္ပြန္း ျဖင့္ေခါင္းေလွ်ာ္ျဖစ္သည္။ မွတ္မွတ္ရရ ထိုေန႕က ေမေမသံုးသည့္ သံလြင္ဆီေမႊးကို ခိုးလိမ္းခဲ့ေသးသည္။ ထမင္းစားေတာ့ ရြာကအမ်ိဳးေတြလာတုန္းက လက္ေဆာင္ပါလာသည့္ ေကာက္ၾကီးဆန္ႏွင့္ခ်က္သည့္ ထမင္းကို ေမေမက ႏွမ္းဆီေမႊးေမႊးေလး ဆမ္းေပးသည္။ စားလို႕ ေကာင္းပါဘိျခင္း။ ဟင္းအျဖစ္ အခါမကုန္ခင္ လွမ္းထားေသာ ဗူးသီးေျခာက္ကို ေရစပ္စပ္ေလးျဖင့္ ခ်က္ထားျပီး ဆားငံျပာရည္ေဖ်ာ္ကာ ခရမ္းသီး အတို႕အျမဳပ္တို႕ႏွင့္ ျဖစ္သည္။ သံုးတန္း၊ ေလးတန္းေရာက္ေသာအခါ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေပါလာျပီး ကစားနည္း မ်ိဳးစံုကစားျဖစ္လာသည္။ မန္က်ည္းေစ့ ေတာက္တမ္း၊ ၾကက္ေပါင္ကြင္း ခုန္တမ္း၊ အစရွိသျဖင့္ ေပါ့။ ငါးတန္းေရာက္ေတာ့ စာေရးလွ်င္ ေဘာပင္ႏွင့္ေရးရမည္ ဆိုသျဖင့္ ေဖေဖက ေရာင္စံုေကာ္ေဘာပင္ ကေလးေတြတစ္ဒါဇင္ ၀ယ္ေပးခဲ့သည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ကိုးတန္းစာေမးပြဲေျဖျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ အိမ္ေျပာင္းၾကသည္။ အိမ္ကေလးမွာ ၀န္ထမ္းအိမ္ယာ ကေလးျဖစ္သည့္အတိုင္း တစ္ေျဖာင့္တည္း၀ါးလံုး ကေလးမ်ားကို ညီညီညာညာစီခင္းထားျပီး ပတ္ပတ္လည္မွာလည္း ၀ါလံုးေလးေတြကို စိပ္စိပ္ေလးေတြ ကာထားပါသည္။ အမိုးကိုေတာ့ ကပ္အထူစားတစ္မ်ိဳးျဖင့္ မိုးထားသျဖင့္ မိုးရြာျပီမ်ားဆိုရင္ျဖင့္ ကပ္နံ႕ေလးေတြ ၀ါးနံ႕ေလးေတြ တသင္းသင္းရေနတတ္ပါသည္။ သဘာ၀ ၀ါးေရာင္စိမ္းစိမ္းေလးေတြကို သေဘာက်သျဖင့္ ေဆးေတာင္မသုတ္ခဲ့ၾကပါ။ ဒီအိမ္ကေလးကိုေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အၾကိဳက္လည္း ေျပာင္းသြားခဲ့ပါသည္။ အိမ္ျခံ၀င္းနံရံနားမွာ အေလ့က်ေပါက္သလား စိုက္ထားသလားပဲ မသိႏိုင္တဲ့ ဆူးပုပ္ၾကီးပင္ကေန မိုးေလးတျဖိဳင္ႏွစ္ျဖိဳင္က်လိုက္လို႕ အႏုေလးေတြ ထြက္လာျပီဆိုရင္ ဆူးပုပ္ညႊန္႕ေလးေတြခူး၊ စေကာေလးေပၚ ကင္ပြန္းရြက္ႏုေတြ တင္ျပီး လာလာေရာင္းတတ္တဲ့ ေခါင္းရြက္ဗ်ပ္ထိုးသည္ ဆီက ကင္ပြန္းရြက္ႏုေတြ ၀ယ္ျပီး ကင္ပြန္းရြက္စပ္ခ်ဥ္ခ်က္၊ ဆူးပုပ္ရြက္ေၾကာ္ျပီး ေကာက္သစ္ဆန္နဲ႕ခ်က္တဲ့ ထမင္းအိအိ ေထြေထြးေလးကို ပဲဆီေမႊးေမႊးေလး ဆမ္းျပီး ေလြးၾကပါသည္။ ဒီလိုႏွင့္ ဆယ္တန္းေအာင္ ေတာ့ ဂုဏ္ထားသံုးဘာသာပါတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေဖေဖက အဘိုးဆီက အေမြရခဲ့တဲ့ ၂×၈၀ ပေလကပ္ ကြက္ရိုက္အေကာင္းစား တစ္ထည္နဲ႕ ခ်ည္သားအစစ္ ပင္နီတုိက္ပံုတစ္ထည္ ဆုခ် ပါသည္္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တကၠသိုလ္တက္ေတာ့ အမိတကၠသိုလ္အနီး တမာတန္းစိမ္းစိမ္းေအာက္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း တကၠသိုလ္ ေလးႏွစ္တာအခ်ိန္ကုန္ဆံုးခဲ့ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေက်ာင္းေတြျပီးလို႕ အလုပ္လုပ္တဲ့အခ်ိန္ ျပည္ပခရီးေတြ ၾကံဳလာရတဲ့အခ်ိန္ ခ်ည္သားအစစ္နဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ျပည္တြင္းျဖစ္ လက္ေဂ့ရွ္ လွလွေလးေတြ ဆြဲျပီး ႏိုင္ငံတကာ အင္မီဂေရးရွင္းကို ျဖတ္ရတိုင္း ေက်နပ္ျခင္းတစ္ရပ္ကို ခံစားမိျမဲပါ။ အဂၤလန္ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္း ေတြကိုျမင္ရတိုင္း ေတာအုပ္၊ေတာင္အုပ္ေတြနဲ႕ စိမ္းလန္းတဲ့ ျမန္မာ့ေျမကို သတိရမိတတ္သည္။ ဆင္းဒ၀စ္ခ်္နဲ႕ ဘာဂါေတြခ်ည္း စားရတိုင္း အေမခ်က္တဲ့ ျခံတြင္းျဖစ္ အစိမ္းေရာင္ဟင္းလွ်ာမ်ားကို တမ္းတမိတတ္သည္။ ဖရီဇာထဲက ပန္းသီးေတြကုိ ျမင္ရတိုင္း အပင္ေပၚတက္ခူးစားရတဲ့ အိမ္ေနာက္ေဘးက မာလကာပင္ကို ျမင္ေယာင္မိသည္။ ေအးစက္ေနတဲ့ အဲရ္ကြန္းနံ႕ကို ခံစားမိတိုင္း ၀ါးလံုးနံရံေတြၾကားက ျဖတ္တိုက္လာတဲ့ ၀ါးနံ႕သင္းတဲ့ ေလႏုေအးေတြကို သတိရမိတတ္သည္။ ေငြေၾကးစီးဆင္းမွဴ႕ အေၾကာင္းကို အငမ္းမရေျပာေနၾကတဲ့ သူတို႕ေတြရဲ႕ အေနာက္သံ၀ဲ၀ဲေတြကို ၾကားရတိုင္း ျမန္မာပီသေသာ အသံျဖင့္ အစိမ္းေရာင္လႊမ္းတဲ့ ျမန္မာ့သယံဇာတေတြ အေၾကာင္း ဂုဏ္ယူစြာျဖင့္ အားပါးတရ ေျပာျပခ်င္မိသည္။ တို႕ႏိုင္ငံရဲ႕ အစိမ္းေရာင္ ၀ါးမ်ိဳသံကို သဲ့သဲ့ၾကားရတိုင္း တို႕ႏွလံုးသားမွ ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ ထြက္သကဲ့သို႕ ခံစားမိသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွလံုးသားေတြသည္လည္း စိမ္းသက္ေအးစက္ခဲ့ျပီေကာ……॥။ စိမ္းသက္ျခင္းႏွင့္အတူ ကြ်န္ေတာ္တစ္ခါက ေရးခဲ့ဖူးေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ကိုသာ တဖြဖြေရရြတ္ ေနမိေတာ့သည္။ </span><br /></div><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ျပန္လာခဲ့ပါ အခ်စ္ရယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါ့တိုင္းျပည္ေလးမွာ အဂတိ လိုက္စား ၊ မသမာမႈေတြ ရွိေနေပမယ့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါတို႕ လူမ်ိဳးေတြက ရိုးသားေဖာ္ေရြတက္ပါတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ></span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ျပန္လာခဲ့ပါ အခ်စ္ရယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါ့တိုင္းျပည္ေလးမွာ ေရမီးစံုေအာင္ ၂၄ နာရီ မလာေပမယ့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >လမ္းေဘးက ေရအိုးစင္ေတြမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ေရအျပည့္ရိွေနတက္ပါတယ္ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ></span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ျပန္လာခဲ့ပါ အခ်စ္ရယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါ့တိုင္းျပည္ေလးမွာ ေမာ္ၾကြား ေစာ္ကားမႈေတြ ရွိေနေပမယ့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါ့တို႕ လူမ်ိဳးေတြက ရိုက်ိဳးနွိမ္ခ် ဆက္ဆံတက္ၾကပါတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ></span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ျပန္လာခဲ့ပါ အခ်စ္ရယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါ့တိုင္းျပည္ေလးမွာ ငတ္ျပတ္လို႕ စုတ္ျပတ္ေနေပမယ့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါတို႕လူမ်ိဳးေတြက အလွဴေရစက္ လက္နဲ႔ မကြာ ရွိတက္ၾကပါတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ></span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >မင္းေျပာျပတက္တဲ့ နိင္ငံၾကီး အေၾကာင္းကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါ မက္ေမာပါတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ေရမီးထိန္လင္းစြာနဲ႔ လွပေနတက္တဲ့ ဥယ်ာဥ္ၾကီးေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >မိုးျပာေရာင္ ေနာက္ခံေအာက္က အေဆာက္အဦးၾကီးေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ကေလးက အစ " ဟလို " ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >မင္းေျပာျပတိုင္း ငါမက္ေမာပါတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ></span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ဒါေပမယ့္.....အခ်စ္ရယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါ့ကို ခ်စ္ရင္ ငါ့တိုင္းျပည္ေလးကို ျပန္လာခဲ့ပါေနာ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ></span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >၀င္းလက္ျပိဳးျပက္ေနတဲ့ မွန္ခန္းထဲက</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ကာပူခ်ီနိ ထက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >အမိုးအကာမဲ့ သစ္ပင္ေအာက္လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >အၾကမ္းေရ ကုိ ငါပိုမက္ေမာတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ></span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >မက္ေဒါနယ္နဲ႔ ကိုကာကိုလာကို </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >မင္းေသာက္ေနခ်ိန္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ဘူးသီးေၾကာ္နဲ႔ ဆလက္ရြက္ကို ငါသေဘာက်တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ></span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >အသားညွပ္ေပါင္မုန္႕ထက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါးပိရည္နဲ႔ ထမင္း လူးစားရတာကိို</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါေက်နပ္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ></span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ခ်ဥ္ေပါင္နဲ႔ ၀က္သား မလဲနိင္သလို</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ဘာဘီက်ဴးကိုလည္း ပုန္းရည္ၾကီးနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ငါမလဲ နိင္ခဲ့ပါဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ></span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ဒါပါပဲ......ခ်စ္ရယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ေနာက္ဆံုး</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >ပတ္ဗလိုနီရူဒါ ေျပာသလို ငါကလည္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" >" ငါ့တိုင္းျပည္က သစ္ျမစ္ေလးေတြကိုေတာင္ ငါခ်စ္တယ္</span><br /><br />လာေရာက္ဖတ္ရွဴ႕ၾကကုန္ေသာ ဘေလာ့ဂါမ်ားႏွင့္ စာေရးသူအေပါင္း ဤစာေၾကာင္းသို႕ေရာက္သည္ႏွင့္ အတဂ္ခံလိုက္ရသည္ဟုတ္မွတ္ၾကပါကုန္॥ ကိုကိုးအိမ္ အားခ်စ္ခင္ေသာအားျဖင့္ ျမန္မာ့ အစိမ္းေရာင္ ခံစားခ်က္မ်ားအား ေရးသားေပးၾကပါကုန္...။<br /><br /><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ခံစားေရးသားသူ - ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span><br />(၂-၁၀-၂၀၁၁ နံက္ ငါးနာရီ)<br /><span>www</span>.<span>kokoeaimmdy</span>.<span>info</span><br /></div> <a href="http://www.kokoeaimmdy.info/2009/09/blog-post.html">ကဗ်ာရဲ႕မူလလင့္ခ္</a><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/101/E63B5C74E45EFBA698879839E65E13FC.png" style="-moz-background-inline-policy: continuous; background: none repeat scroll 0% 0% transparent; border: 0pt none ! important;" /></a><br /></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-8566484596333607330?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-27216857459596998752011-09-24T00:34:00.000+06:302011-09-24T00:42:26.189+06:30ဧရာ၀တီလား... သူငိုေနတယ္ :((<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီတစ္ခါေတာ့ ကိုကိုးအိမ္တစ္ေယာက္ မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္စြာျဖင့္ မေနသင့္မေနထိုက္စြာ ေရးမိရျပန္ျပီေပါ့ဗ်ာ…। အဲဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အမိဧရာ၀တီေပါ့ဗ်ာ…။ အခုတေလာ ကိုယ္ေရးမလို႕ ဘေလာ့ေပါင္းစံုေလွ်ာက္လည္ လိုက္ေတာ့ ဧရာ၀တီကို ခ်စ္ေသာ၊ ဧရာ၀တီနဲ႕ ေမြးဖြားခဲ့ၾကေသာ၊ ဧရာ၀တီရဲ႕ ရင္ေငြကိုခိုလွံဳခဲ့ ၾကေသာ၊ ဧရာ၀တီရဲ႕ သားငယ္၊ သမီးငယ္ ဘေလာ့ဂါမ်ားရဲ႕ ရင္တြင္းငိုညည္းသံမ်ားကို ၾကားခဲ့ရပါတယ္॥။ ၾကားမိရတိုင္းလည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသလို၊ ေတြးမိရတိုင္းလည္း ရင္ထဲမွာ၀မ္းနည္းရပါတယ္॥။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခ်စ္တဲ့ဧရာ၀တီ၊ အားလံုးရဲ႕ မိခင္ၾကီးဧရာ၀တီ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ရွာေဖြေက်ြးေမြး ခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေက်ြးမိခင္ၾကီး ဧရာ၀တီ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္အေရးပါခဲ့တဲ့ အသက္ေသြးေၾကာၾကီး ဧရာ၀တီ၊ အခုေနအခ်ိန္မွာမ်ား ဘယ္ေလာက္မ်ား ရင္ဆို႕ေအာင္ ခံစားေနရမလဲဗ်ာ॥။ ဘေလာ့ဂါအမၾကီးအိမ္ခ်မ္းေျမ႕ တစ္ေယာက္ ေျပာသြားသလို ဧရာ၀တီေျခေတာ္တင္ခံေနရျပီ ေပါ့ဗ်ာ…।။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အမိဧရာ၀တီအတြက္ ေတာ့ အခုခ်ိန္ဟာ ေန႕လား၊ညလားမသိတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ေနျပီ လားေတာင္ မဆိုႏိုင္ ေအာင္ေပါ့ဗ်ာ…।။ ကြ်န္ေတာ္ အမိဧရာ၀တီရဲ႕ အနာဂတ္ကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေတြးၾကည့္မိတာ ေလးေတြကို ေရးၾကည့္မိပါတယ္…။ <br /></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စပါးက်ီၾကီးေတြလို႕ တင္စားေခၚေ၀ၚၾကတဲ့ ေနရာေတြ ရွိပါတယ္…။ ပထမစပါးက်ီၾကီးကေတာ့ အားလံုးသိၾကတဲ့ ဧရာ၀တီတိုင္း၊ ဒုတိယစပါးက်ီၾကီး ကေတာ့ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ တတိယစပါးက်ီၾကီးကေတာ့ ပဲခူးတိုင္း၊ စတုတၳစပါးက်ီကေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္ တို႕ျဖစ္ပါတယ္..။ စပါးက်ီေတြ စပါးေတြျပည့္ဖို႕ ေရေသာက္ျမစ္လိုပါတယ္…။ အေပၚမွာ ျပခဲ့တဲ့ စပါးက်ီၾကီးေတြကို ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိခင္ၾကီးဆီက ႏို႕ရည္အဆီအႏွစ္ေတြ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ဘယ္ေလာက္ေသာက္သံုး ခဲ့ျပီးျပီလဲ ဆိုတာ ေတြၾကည့္ယံုနဲ႕တင္ ကေလးေတာင္ ေတြးတတ္ပါတယ္ဗ်ာ…။ ဘုရားေဟာမွာပါပါတယ္…။ မိခင္ကိုျပစ္မွားရင္ ပဥၥာနႏၵိယကံထိုက္တယ္ဆိုတာ…။ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ရဲ႕ အမိဧရာ၀တီကို ျပစ္မွားရင္ေရာ ပဥၥာနႏၵိယကံ ထိုက္ေတာ့မွာလား…။ ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစား မိပါတယ္…။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိခင္ၾကီးရဲ႕ အနာဂတ္ကို မီွသေလာက္ဥာဏ္ေလး တစ္ထြာေလာက္နဲ႕ ေတြးၾကည့္မိတယ္ေပါ့ဗ်ာ…။ ျမစ္ဆံု… ျမစ္ဆံု… တစ္ခ်ိန္က အရမ္းကိုလူၾကိဳက္မ်ား လူတိုင္းပါးစပ္ဖ်ား ေရပန္းစားလွတဲ့ ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႕ အလွဆံုး ကခ်င္မေလးေပါ့…။ အရင္ဆံုး အေနနဲ႕ ကခ်င္မေလး ေျခေတာ္တင္ခံလိုက္ရပါျပီ..။ တစ္ခ်ိန္ကေတာ့ ကခ်င္မေလးရဲ႕ အလွနဲ႕ မိခင္ဧရာ၀တီအေပၚ သိတတ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္အေက်ြးျပဳ ခဲ့မွဴ႕ေတြေၾကာင့္ အမိဧရာ၀တီကို အမွီျပဳ ျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕တေတြ ရွင္သန္ခဲ့ၾကပါတယ္..။ မိခင္ ဧရာ၀တီကလည္း ျမန္မာျပည္အထက္ဖ်ားမွ ျမန္မာျပည္ေအာက္ဖ်ားအထိ သားသမီးေပါင္းစံုကို ေက်ာသားရင္သား မခြဲျခားဘဲ အလုပ္အေက်ြးျပဳ ခဲ့တယ္ေပ့ါဗ်ာ..။<span style=""> </span>အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ေသမိန္႕က်ထားတဲ့ အက်ဥ္းသားတစ္ေယာက္လို ျပဳသမွ်ႏုေနရျပီေပါ့ဗ်ာ…။ တစ္ခါက စကားပံု ေလးကိုလည္း သတိရမိပါရဲ႕…။ ေက်းဇူးရွိမွ ေက်းစြပ္တယ္တဲ့ေလ…။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမစ္ဆံုကခ်င္မေလးကို ဆံုးရွံုးလိုက္ရျပီဆိုတာနဲ႕ အရင္ဆံုးထိခိုက္မွာက ကခ်င္ျပည္နယ္သားေတြပါ…။ ဆည္တစ္ခုရဲ႕ အဆံုးသတ္ဟာ သဘာ၀သယံဇာတေတြနဲ႕ အလွတရားေတြ ဆံုးရွံဳးျခင္းပါပဲ..။ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ သီးပင္၊စားပင္ေတြကအစ စိုက္ပ်ိဳးေရးနဲ႕ အသက္ေမြးၾကသူေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ…။ ဆည္ေဆာက္လိုက္ျပီဆိုရင္ ပဏာမအေနနဲ႕ ဆည္ဧရိယာအတြင္း မွာရွိတဲ့စိုက္ခင္းေတြ၊ စိုက္ပ်ိဳးဧရိယာေတြ အဖယ္ခံလိုက္ရပါျပီ…။ ဒီအတြက္ အဲဒီတစ္၀ိုက္မွာ စိုက္ပ်ိဳးေရးနဲ႕ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳ ေနထိုင္ခဲ့ၾကသူေတြ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ သြားပါျပီ…။ အဲဒါ ပထမဆံုးဆံုးရွံဳးမွဴ႕ေသးေသးေလးပါ…။ အဲဒီေနာက္ ဘာေတြဆက္ျဖစ္မယ္ ထင္ပါသလဲ…။ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္သြားျပီ ဆိုတာနဲ႕ သူတို႕ အရင္က လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့ ေတာင္ယာေတြ ျပန္ခုတ္ၾကပါျပီ…။ ဒါကိုလည္း အျပစ္လို႕မဆိုသာေတာ့ပါဘူး…။ ဘာေၾကာင့္ဆို သူတို႕အသက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္းမွဴ႕အတြက္ အလုပ္လုပ္ၾကရတာပါ…။ အဲဒီမွာ ေနာက္ထပ္အက်ိဳးဆက္က ေတာင္ယာခုတ္ၾကတဲ့အတြက္ သစ္ေတာေတြ စျပဳန္းပါျပီ…။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူမ်ားအတြက္ သစ္ေတာျပဳန္းတီးမွဴ႕ဟာ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္တဲ့ အခ်က္တစ္ခုပါ..။ အဲဒါက ဒုတိဆံုးရွံုးမွဴ႕တစ္ခုပါ…။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေနာက္တစ္ခ်က္က ဆည္ေဆာက္လိုက္တာနဲ႕ ဆည္ဧရိယာတစ္၀ိုက္ မွာေရ၀ပ္ဧရိယာ ေတြအမ်ားၾကီးျဖစ္လာေတာ့မွာပါ…။ ဆည္ဧရိယာတစ္၀ိုက္ဆိုလို႕ အထင္ေသးလို႕မရပါဘူး…။ ေရ၀ပ္ဧရိယာေတြ ျဖစ္လာျပီဆိုတာနဲ႕ ႏိုင္ငံအတြက္ တန္ဖိုးရွိသစ္ပင္ေတြ ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ မျဖစ္ထြန္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး….။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ဆည္တစ္ခုျဖစ္တည္လာတဲ့ ေနရာတစ္ခုမွာသစ္ေတာ ျပဳန္းတီးမွဴ႕ေတြျဖစ္ေပၚလာတာ နဲ႕အမွ် ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္မွဴ႕ေတြ ျဖစ္ေပၚလာပါမယ္…။ အဲဒီအခါမွာ ရွိျပီးသား ေရခဲေတာင္ေတြ…။ အဲဒီလိုျဖစ္လာတာနဲ႕ တစ္ျပိဳင္နက္ ေလဖိအားနည္းရပ္၀န္းေတြ အမ်ားၾကီးျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္…။ အားလံုသိၾကတဲ့အတိုင္း ေလဖိအားနည္းရပ္၀န္း ျဖစ္တဲ့ေနရာ ေတြမွာ မုန္းတိုင္းၾကီးငယ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္…။ အဲဒီအတြက္ေရာ ဘာေတြျပင္ဆင္ထားပါသလဲ....။ ကဲ…। မုန္တိုင္းဒဏ္ခံဖို႕ေရာ အဆင္သင့္ ျဖစ္ၾကျပီတဲ့လား…। လို႕သာေမးလိုက္ခ်င္တယ္ဗ်ာ…။ <br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> ေနာက္ဆိုးက်ိဳးတစ္ခုက ဘယ္ေလာက္ပဲခိုင္ခံေအာင္ တည္ေဆာက္ထားတယ္ ဆိုေနပါေစ… ဒီဆည္ၾကီးဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ား စြာၾကာေအာင္တည္ရွိေနေတာ့မွာပါ… အဲေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကလည္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအတြက္ ေတြးထားဖို႕လိုပါလိမ့္မယ္…။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ မ်ားအေၾကာင္းတစ္စံုတစ္ရာေၾကာင့္ ဆည္ကိုေဖာက္ခ်ရတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဆည္က်ိဳးတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဆည္သက္တမ္းကုန္သြားတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုပါစို႕…။ ကခ်င္ျပည္နယ္တစ္ခုလံုး အစရွာမရေအာင္ ျဖစ္သြားႏိုင္သလို၊ ဧရာ၀တီျမစ္ရိုးတစ္ေလွ်ာက္ လံုးမွာရွိသမွ် မိသားစုေတြ၊ အိုးအိမ္ေတြ အားလံုး ပ်က္စီးဆံုးရွံုးရမွာပါ…။ ဒါေတြေရာ ၾကိဳမေတြးမိၾကတာလို႕ ေတာင္အံ့ၾသမိပါရဲ႕ဗ်ာ…။ ဇာတ္တူသားစားတဲ့ ဟသၤာကိုးေသာင္းပ်က္စီး ရသလို မိဘကို ျပစ္မွားမိရင္လည္း ပဥၥာနႏၵိယ ကံထိုက္မွာ အေသအခ်ာပါပဲ… ဆရာမဂ်ဴးေရးခဲ့သလို ဗမာလူမ်ိဳးေတြမွာ ေန႕တိုင္းထိေတြ႕ ေနရတာကံဆိုေပမယ့္ ကံဆိုတာ လူကလုပ္တာပဲဆိုတာ အမွန္ပါပဲဗ်ာ…। ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ကံေတြကေရာ ဘယ္သူေတြကလုပ္ တာပါလိမ့္ဗ်ာ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဧရာ၀တီကေတာ့ ဘယ္သူေတြဘယ္လိုပဲ လုပ္ေနၾကပါေစ အခ်ိန္တိုင္းမွာ စီးဆင္းဆဲ၊ ေက်ြးေမြးျမဲပါဗ်ာ…။ </span><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span>အင္း.. တကယ္လို႕မ်ားေပါ့… ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာတဲ့အခါမွာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ျမစ္ကမ္းပါးတစ္ေနရာမွာ ဘူမိေဗဒပညာရွင္ေတြက ဒီေနရာကေတာ့ ဧရာ၀တီဆိုတဲ့ ျမစ္ရွိခဲ့တာ ျဖစ္ေလာက္တယ္ဆိုျပီး တြက္ခ်က္အေျဖထုတ္ေနၾကေလမလား…။ အင္း ရင္ေမာမိ ပါရဲ႕ ဧရာ၀တီရယ္…။<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ဆည္ေဆာက္လိုက္ျပီဆိုတာနဲ႕ ဧရာ၀တီမွာ စီးဆင္းရမယ့္ေရေတြ အျပည့္အ၀ မစီးဆင္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ ေရေတြရွားပါးရေတာ့မယ့္ အေျခအေနပါ…။ ေရရွားျပီဆိုတာနဲ႕ ေရနဲ႕လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ ေတာင္သူလယ္သမားေတြ ဘယ္ကေရနဲ႕ သြားသံုးၾကေတာ့မလဲဗ်ာ… ကဲ… အဲဒီလိုမ်ားဆိုရင္ျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေန႕စဥ္စားေနတဲ့ထမင္း အတြက္ ဆန္ေတြ ဘယ္ကရေတာ့မလဲဗ်ာ… ကမၻာတစ္လႊားမွာ ျမန္မာ့ဆန္နဲ႕ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္အတြက္ ဘယ္ႏိုင္ငံကမ်ား ဆန္ေတြအင္ပို႕ထ္ လုပ္ရတဲ့ အေနေရာက္မလဲလို႕ ေတြးရမယ့္ အေျခအေနေပါ့ဗ်ာ… ။ ေရရွားမွဴ႕က အဲဒီမွာတင္ ရပ္မသြား ပါဘူး… ေရရွားျပီဆိုတာနဲ႕ မိုးေခါင္မွဴ႕က ေနာက္ကကပ္လိုက္လာမွာေပါ့…॥။ ေရရွိရာ မိုးရြာ ဆိုသလို ေရမရွိတာနဲ႕ မိုးေခါင္ျပီေလ…။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လြန္ၾကိဳးေပၚက မိုးေခါင္ေက်ာ္စြာလည္း မကယ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ…။ ကဲ… စဥ္းစားၾကည့္.. မိုးေခါင္ျပီဆိုတာနဲ႕ အျမဲစိမ္းသစ္ေတာ ၾကီးေတြ ဆံုးရွံုးရပါျပီ…။ ေနာက္ အပူပိုင္းေဒသေတြ ပိုမ်ားလာျပီး အာဖရိကလို ျဖစ္မသြားဘူး လို႕ ေျပာႏိုင္ပါသလား…။ သယ္ယူေဆးေၾကာသြားဖို႕ ျမစ္မၾကီးမရွိေတာ့ရင္ အဆိပ္သင့္ပစၥည္း ေတြစုပံုလာျပီး…। တရုတ္ျပည္လိုေရာ လူေပါင္းေထာင္ခ်ီ အဆိပ္သင့္ေသဆံုးမွဴ႕ ေတြေရာ ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူးလား…။ </span><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> တရုတ္ျပည္ၾကီးတစ္ခုလံုးရဲ႕ အေမြခံျမစ္ၾကီးခုႏွစ္ျမစ္ဟာ ဆိုရင္ သူတို႕တစ္ေတြရဲ႕ သြားရည္တျမားျမား နဲ႕အေသြးအသားေတြကို ေသာက္သံုးလို႕မွ အားမရႏိုင္ .... မုဒိမ္းက်င့္ေသြးစုပ္မွဴ႕ ေတြေၾကာင့္ ခုခ်ိန္မွာ မရွဴ႕မလွဇာတ္သိမ္းခန္းကို ေရာက္ေနပါျပီ.... ခုမွ တမ္းတေနလို႕ေရာ ရၾကေသးရဲ႕ လား.... သူတို႕တစ္ေတြ အတြက္ ျမစ္ၾကီးခုႏွစ္စင္းရဲ႕ ေန၀င္ခ်ိန္ကိုေရာက္ေနခ်ိန္မွာ လက္လွမ္းမီရာ ေကာက္ရိုးမွ်င္ ေလးကို လိုက္ရွာရာကေန ဧရာမေရႊတံုးၾကီးကို ေတြ႕လိုက္ရသလို ပ်ိဳျမစ္ျခင္းအားမာန္ေတြနဲ႕ ဧရာ၀တီကို ေတြ႕လိုက္မိၾက ပါတယ္.... အဲ... ေတြ႕လိုက္ၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူတို႕တစ္ေတြရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း ငါးစာခ်ဖို႕ၾကိဳးစား ၾကေတာ့ တာေပါ့..... ငါးစာဆိုတာကလည္း မွ်ားေလသူအတြက္ ဘာမွမဟုတ္ ေလာက္ေပမယ့္ ငါးအတြက္ေတာ့ မက္လံုးမ်ားစြာနဲ႕ မက္ေလာက္စရာေပကိုး... မျမင္ဖူးမူးျမစ္ထင္ေပါ့ဗ်ာ.... လူမ်ိဳးျခင္း က်ဴးေက်ာ္ရံုတင္မက... သူတစ္ပါးႏိုင္ငံ လာျပီး ျခယ္လွယ္ေနလိုက္ၾကေပတဲ့ အစြယ္တေဖြးေဖြး သြားရည္တျမားျမား အျမီးတလွဳပ္လွဳပ္ နဂါးစုတ္ေတြ ကိုမ်ားေလဗ်ာ ၁၉၆၃ ပတ္၀န္းက်င္က အေျခအေနမ်ိဳးနဲ႕မ်ား ထပ္ၾကံဳေစခ်င္စမ္းပါဘိ..... </span><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> သူတို႕ကိုယ္သူတို႕မ်ားေလဗ်ာ... ေဖာရိန္းအင္ဗက္စတာ ေတြဘာေတြ ေလၾကီးလို႕ စကားက်ယ္.... အင္ဗက္စတာလား ကိုလိုနီလား မသိႏိုင္တာကေတာ့ ပိန္းခ်က္ေပါ့ဗ်ာ.... အဂၤလန္ရဲ႕ ကိုလိုနီထက္ဆိုးမယ့္ နဂါးကိုလိုနီေတြ ဘယ္ခ်ိန္ထိမ်ား ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို မယားပါသားအရာထား ခိုင္းစားျပီး အမိဧရာ၀တီကို မယားငယ္အျဖစ္ အႏိုင္က်င့္ႏွိပ္စက္ ေလမလဲ မသိႏိုင္ေပဘူးေပါ့.... ကဲ... ဒီေတာ့ ဘာက်န္ေတာ့မလဲဗ်ာ.... သခင္မ်ိဳးဆိုျပီး ေမာ္ၾကြားခဲ့ၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာေတြ နဂါးကိုလိုနီေတြကို အေဖမေခၚယံုတစ္မယ္ ေလာပန္း၊ ေဘာစိ၊ ရွီးေဖာ္ ေခၚျပီး ကြ်န္မွန္းမသိဘဲ ကြ်န္တစ္ပိုင္းအျဖစ္ခံမလား... သခင္ဆန္ဆန္ ေမာ္ၾကြားၾက မလားစဥ္းစားၾကေစခ်င္ပါတယ္...။ ကြ်န္ေတာ္တို႕တစ္ေတြ ဒီေလာက္သယံဇာတခ်မ္းသာတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ ေနေနၾကတယ္...။ လူတကာ မ်က္စိက်ရတဲ့ တြင္းထြက္ေတြနဲ႕ အတူတကြ ေမြးဖြားလာၾကသူေတြ ျဖစ္တယ္... ဒါကိုမ်ား ကမၻာ့သယံဇာတ အဆင္းရဲဆံုးလူေတြရဲ႕ လက္ေ၀ခံဘာလို႕ အျဖစ္ခံမလဲဗ်ာ... ကြ်န္ေတာ္တို႕ တစ္ေတြရဲ႕ ဧရာ၀တီကထြက္တဲ့ အဆီအႏွစ္ေတြနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕တစ္ေတြ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ ငတ္မေသ ႏိုင္ဘူး.... ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံက ထြက္တဲ့ သဘာ၀သယံဇာတေတြနဲ႕ ကမၻာ့အလယ္မွာ ခ်မ္းသာစြာ ေခါင္းေမာ္ႏိုင္တယ္... ဒါကိုမ်ား အမိကိုပစ္မွား ဇာတ္တူသားစားတဲ့ သူမ်ားကိုေတာ့ မေတြးတတ္ ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ရပါတယ္....။ ျမစ္ဆံုဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံအတြက္ ပါးစပ္ေပါက္ပဲ။ ပါးစပ္ေပါက္အျမဲ ပြင့္ေနႏိုင္မွ တစ္ႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ အသက္ေသြးေၾကာ ဧရာ၀တီ အသက္ရွင္သန္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္...။ ပါးစပ္ေပါက္ကို ပိတ္လိုက္တာနဲဲ႕ အာဟာရျပတ္ေသျပီေပါ့ဗ်ာ....။ အခုေတာ့ ပါးစပ္ေပါက္ကို ပိတ္ရံုမက ျမစ္ရိုးတစ္ေလွ်ာက္ ႏွိပ္စက္မွဴ႕ေတြေၾကာင့္ ဒဏ္ရာပရပြနဲ႕ ဧရာ၀တီ... အခုမ်ားေတာ့ျဖင့္ဗ်ာ... ေန၀င္ခ်ိန္နီးသထက္နီးလာပါျပီ...။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ၾကမလဲ....... ???????? ဧရာ၀တီလား..... သူငိုေနတယ္.... ဧရာ၀တီရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြဟာ ..............<br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီအေၾကာင္းအရာနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ တျခားဘေလာ့ဂါေတြလည္း အမ်ားၾကီး ေရးျပီးသြားၾကျပီဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဒီေလာက္ေရးလိုက္ျခင္းသည္ အုပ္တစ္ခ်ပ္သဲတစ္ပြင့္ ျဖစ္ေစမယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္... ကိုကိုးအိမ္ လား သူဖ်ားေနတယ္.... </span><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);">ခံစားေရးသားသူ.... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);">www.kokoeaimmdy.info</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"><span id="fullpost"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/101/E63B5C74E45EFBA698879839E65E13FC.png" style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" /></a></span></p><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-2721685745959699875?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-64082410413625448692011-09-16T03:00:00.000+06:302011-09-16T03:03:21.279+06:30ဧရာနဲ႕ခ်င္းတြင္း ျမစ္ႏွစ္စင္းရဲ႕ေပါင္းဆံုရာ<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူ…. သူဆိုတာ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ အိပ္မက္လွလွေလးေတြ မက္ေစခဲ့သူေပါ့….</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိပ္မက္တို႕ရဲ႕ အရွင္သခင္.. အိပ္မက္တို႕ရဲ႕ အၾကီးအမွဴး.. အိပ္မက္မွဴးၾကီးေပါ့ဗ်ာ…</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လြမ္းေမာမိတယ္ ခ်စ္သူရယ္….</span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တိတ္ဆိတ္တဲ့ညေတြမွာ သူနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ ႏွစ္ေယာက္တည္း စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာဖူးခဲ့ၾကတယ္…</span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေအးျမတဲ့လေရာင္ေအာက္မွာ ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႕စကားေတြနဲ႕ အလွတရားကို ထပ္မံလွပေအာင္ တန္ဆာဆင္ခဲ့ၾကတယ္….</span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလလွိဳင္းၾကားက စကားသံေတြနဲ႕အတူ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ စားသံုးခဲ့ၾကဖူးတယ္…</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(0, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဂ်ဴးရဲ႕ ၀ါဒဆန္တဲ့ ဂႏၵ၀င္ေျမာက္အေတြးအေခၚေတြ အေၾကာင္း ျငင္းခံုခဲ့ၾကဖူးတယ္…. </span></p> <p style="color: rgb(0, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေပမယ့္ ဂ်ဴးရဲ႕စာေတြကိုသူလည္းခ်စ္သလို ကြ်န္ေတာ္လည္း ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္…. </span></p> <p style="color: rgb(0, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ စကားေတြထဲမွာ ကိုမိုးေ၀အေၾကာင္းလည္းပါသလို စကားပြင့္ေလးေတြအေၾကာင္းလည္း ပါခဲ့တာေပါ့…<br /></span></p> <p style="color: rgb(0, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(0, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ စိတ္ၾကည္ေနခ်ိန္မွာ ခ်စ္စကားေလးေတြ တီတီတာတာ ေျပာတတ္သလို…. အသံမၾကားရလို႕ စိတ္မၾကည္ခ်ိန္မွာလည္း ၾကည္ႏူးဖြယ္ေဒါသေလးနဲ႕ ေဟာက္တတ္ျပန္ေသးပါတယ္….</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျမန္မာသံစဥ္သီခ်င္းေတြကို ၾကည္လင္စြာဆိုျပတတ္သလို အဂၤလိပ္သံစဥ္ေလးေတြနဲ႕လည္း ေခ်ာ့ျမွဴတတ္ေသးရဲ႕ ….. တစ္ခါတစ္ေလမ်ားမွာေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးအေၾကာင္း ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ ေျပာတတ္ၾကသလို…. တစ္ခါတစ္ေလ ပုရြက္ဆိတ္ကိုက္ခံရတဲ့ အေၾကာင္းလည္း ေျပာမိၾကပါရဲ႕….. </span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေအာ္.. အျမန္နီးပါရေစေတာ့ ခ်စ္သူရယ္…</span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မိုးေမွ်ာ္တိုက္ေတြၾကားက ခ်စ္သူနဲ႕ ရွဴ႕မဆံုးတဲ့ျမက္ခင္းျပင္ေတြၾကားက ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ေတြ႕ဆံုမွဴ႕က ရိုးရွင္းစြာေတြ႕ဆံုခဲ့သလို ဆန္းၾကယ္စြာလည္း ခ်စ္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ ဂ်ဴးနဲ႕ ခ်စ္ဦးညိဳရဲ႕ စာအုပ္ကေလးေတြ အသိဆံုးပါ…. </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">စာေပခ်စ္သူ… ခ်စ္သူေလးနဲ႕ စာစကားေလးေတြေျပာရင္း ခ်စ္ခြန္းခ်ိဳဖြဲ႕သီသံေတြကို တယ္လီဖုန္းေလးလည္း နားျငီးေနေရာ့မယ္…॥ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ဖုန္းကိုင္မိလို႕ ဟုတ္ကဲ့॥ အမိန္႕ရွိပါလို႕ ေျပာမိရင္ ဟုတ္ကဲ့… အမိန္႕ရွိေနပါတယ္လို႕ ျပန္ေျပာတတ္တဲ့ ခ်စ္သူ… ဖုန္းေျပာရင္း ၾကာလာရင္ မ်က္လံုးေတြစင္းလာျပီေနာ္…। လို႕ ေျပာတတ္တဲ့ခ်စ္သူ… ခုေတာ့မ်ားကြယ္… ႏွစ္ျခိဳက္စြာအိပ္ေပ်ာ္ေနေလာက္ေပါ့…। တစ္ခုခုမ်ား စိတ္ကူးေပါက္ရာ ေျပာလိုက္မိရင္ျဖင့္ စိတ္ကူးေကာင္းတာေပါ့ လို႕ေျပာတတ္တဲ့ခ်စ္သူ...... ခ်စ္သူရယ္ .... ကိုယ္မင္းဆီ အေျပးလာခ်င္ပါရဲ႕...<br /></span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အင္း… တစ္ခါတစ္ေလမွာ ခ်စ္သူေက်ာင္းတက္ခဲ့ရာ မံုရြာနည္းပညာတကၠသိုလ္ၾကီးနဲ႕ ခ်င္းတြင္းျမစ္ၾကီး ပါတတ္သလို…. ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ကြန္းခိုရာ ရတနာပံုေနျပည္ေတာ္ၾကီးနဲ႕ ဧရာ၀တီျမစ္ၾကီး အေၾကာင္းလည္း ပါတတ္တာေပါ့ဗ်ာ….</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမခနဲ႕ ေမလိခကေတာ့ ဂ်ိမ္းေဖာတို႕ဌာေနမွာ ေပါင္းဆံုခဲ့ၾကျပီ… ခ်င္းတြင္းကို ခ်စ္တဲ့ခ်စ္သူ… ဧရာ၀တီကို မက္ေမာတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမစ္ႏွစ္စင္း ေပါင္းဆံုခြင့္ မရႏိုင္ျခင္းအတြက္ ဘယ္သူ႕ကို အျပစ္တင္ရမွာလဲ…. ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမစ္ႏွစ္စင္းရဲ႕ပင္လယ္ ကေရာ ဘယ္မွာလဲ… ကမ္းမျမင္လမ္းမျမင္တဲ့ ပင္လယ္ဆီီ ေပါင္းဆံုၾကဖို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္လံုး မေတြးခဲ့ ၾကတာအမွန္ပါ….</span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျမစ္တစ္စင္းခရီးဆက္ဖို႕အတြက္ ေရစက္ေပါင္းမ်ားစြာေပါင္းဆံုရပါတယ္…. မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ခရီးႏွင္ရပါတယ္…. အတားအဆီ၊ အပိတ္အဆို႕ေပါင္းမ်ားစြာကို ေက်ာ္ျဖတ္ရပါတယ္… ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ ေပါင္းဆံုဖို႕အတြက္ကေတာ့ာ… ခ်စ္ျခင္းမ်ားစြာေပါင္းဆံုျပီး မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ခရီးႏွင္ဖို႕ ခြန္အားေတြ ျပည့္၀ခဲ့ၾကေပမယ့္ ေရွ႕မွာ အတားအဆီး၊ အပိတ္အဆို႕ေပါင္းမ်ားစြာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဘ၀ခရီးအတြက္ ရင္ေမာခဲ့ရပါတယ္….</span></p> <p style="color: rgb(0, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(0, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အင္း… ဂ်ဴးေရးတဲ့စာအုပ္မွာ ျမစ္တို႕၏မာယာဆိုေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခ်စ္ခဲ့ျခင္းအတြက္ မာယာမပါခဲ့တာကိုေတာ့ ဧရာ၀တီ နဲ႕ ခ်င္းတြင္း အသိဆံုးပါ…</span></p> <p style="color: rgb(0, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(0, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">နီးပါးရေစေတာ့ ခ်စ္သူရယ္…</span></p> <p style="color: rgb(0, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(0, 51, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္သူရဲ႕ စကားတစ္ခြန္းဟာ ကိုယ့္အတြက္ အိပ္မက္ျဖစ္ပါေစ…. ခ်စ္သူရဲ႕ အေတြးတစ္ခ်က္ဟာ ကိုယ့္အတြက္ ဘ၀တစ္သက္စာျဖစ္ပါေစ…. ခ်စ္သူရဲ႕ အမုန္းတစ္ခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀အတြက္ အဆိပ္တစ္ခြက္ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ ခ်စ္သူေရ….</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုအတြက္ အျပစ္မရွိခဲ့ေပမယ့္ … မုန္းျခင္းအတြက္ကေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ ဘ၀တစ္သက္စာေပးဆပ္ ရျခင္းပါပဲခ်စ္သူေရ….</span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အျမန္လာခဲ့ပါေတာ့ခ်စ္သူရယ္…..</span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အတားအဆီးမဲ့ ကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲကို… သိမွတ္မဲ့ တိုး၀င္ခဲ့ပါေတာ့ခ်စ္သူရယ္…</span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏူးညံ့တဲ့ မင္းႏွလံုးသားေတြကို အရည္ေဖ်ာ္ဖို႕ ကိုယ့္ရင္ခြင္ရဲ႕ အေႏြးဓာတ္က လံုေလာက္ပါတယ္… </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းနဲ႕ ကိုယ့္ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းဟာ ခ်စ္ျခင္းပထ၀ီပါ…। ကိုယ့္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္သက္တမ္းဟာ ခ်စ္ျခင္း သမိုင္းပါ… သမိုင္းကိုဖ်က္ရင္ အမွန္တရား မေပ်ာက္ပ်က္ ေပမယ့္ ပထ၀ီကို ဖ်က္ရင္ေတာ့ ကိုယ္တို႕ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္း တိုင္းျပည္ေလး ပ်က္လိမ့္မယ္ကြယ္… ဒီ့အတြက္ ကိုယ္တို႕ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္း ပထ၀ီကို မဖ်က္ၾက စို႕နဲ႕ေနာ္…।<br /></span></span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်င္းတြင္းခ်စ္သူနဲ႕ ဧရာခ်စ္သူ…। တို႕ႏွစ္ဦး ေပါင္းစည္း ကမၻာၾကီးကို အလွဆင္ လိုက္ၾကရ ေအာင္ခ်စ္သူေရ……<br /></span></span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> ခံစားခ်က္မ်ားစြာျဖင့္ ငိုေၾကြးရင္း ေရးသားပါသည္။</span><br /></span></span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခံစားေရးသားသူ…. ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span></span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">www.kokoeaimmdy.info</span></span></p><p class="MsoNormal"><span id="fullpost"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/101/E63B5C74E45EFBA698879839E65E13FC.png" style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" /></a></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-6408241041362544869?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-59447723028999501802011-09-07T05:00:00.000+06:302011-09-07T05:08:10.985+06:30ခ်စ္သူကိုမေျပာျဖစ္လိုက္ေသာ စကားတစ္ခြန္း<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.beyondexgay.com/c/bx/img/BXG_JasonBroken.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 374px; height: 275px;" src="http://www.beyondexgay.com/c/bx/img/BXG_JasonBroken.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"><br />မႏၱေလးျမိဳ႕၊ ဆရာ၀န္မ်ားအသင္းတိုက္ (၂၅.၁၂.၂၀၀၇)</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ခန္းမၾကီးတစ္ခုလံုး သီခ်င္းသံမ်ားျဖင့္ လွဳပ္ရွားၾကြရြလွ်က္ရွိသည္။</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">လူမ်ားကလည္း ပ်ားပန္းခတ္မွ် ဟိုမွသည္သြားလာလွ်က္ရွိၾကသည္။</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ထိုအထဲတြင္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူကေလးေျခာက္ေယာက္လည္း ပါ၀င္လွ်က္ရွိေသည္။</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">အားလံုးမွာလည္း သက္တူရြယ္တူေတြေလာက္ပင္...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ရွမ္း၀တ္စံုေလးမ်ား ဆင္တူ၀တ္လွ်က္ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကဟန္မွာလည္း အထင္းသားပင္...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">အားလံုး၏မ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွာလည္း စိတ္လွဳပ္ရွားဟန္ကေလးမ်ားက အထင္းသား....</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">သူတို႕အားလံုး ဥာဏ္ရည္မမီေသာကေလးငယ္ေလးမ်ား ရန္ပံုေငြပြဲအတြက္ ေစတနာ့၀န္ထမ္းအျဖစ္ျဖင့္ ကူညီ ေနၾကေသာ လူငယ္ေလးမ်ားပါပင္။ အားလံုးက ေဆးေက်ာင္းသား၊ ေဆးေက်ာင္းသူကေလးမ်ားေပါ့...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ထိုအထဲမွ ထူးျခားတာက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္...။ ေကာင္ေလးကေတာ့ ေကာင္မေလးကို အလြန္တရာ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးဟန္ျဖင့္ စိုက္ၾကည့္ေနခဲ့ျပီး ေကာင္မေလးကေတာ့ စိတ္လွဳပ္ရွားဟန္ေပၚေနျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ စကားလိုက္ေျပာေနခဲ့ပါသည္။ အစီအစဥ္စလို႕ သိပ္မၾကာခင္ မွာပဲ ေကာင္ေလးတို႕အဖြဲ႕အလွည့္ကို ေရာက္လာခဲ့ပါသည္....</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">အားလံုး စင္ေပၚတက္ခဲ့ၾကျပီး ေဖ်ာ္ေျဖမွဴ႕စၾကပါသည္။ သီခ်င္းေလးကေတာ့ ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလွစြာျဖင့္ လက္တီးသီခ်င္းေလးေပါ့.... သီခ်င္းသံေတြၾကားမွာ ေကာင္ေလးရဲ႕မ်က္နွာကေတာ့ ျမဴးလို႕ျဖလို႕ေပါ့...</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေကာင္မေလးရဲ႕မ်က္ႏွာမွာေတာ့ စိတ္လွဳပ္ရွားေပ်ာ္ရႊင္မွဴ႕ေတြ အျပည့္နဲ႕ေလ... ၀ိုင္းပတ္ကေနဟန္ေလးေတြ ထဲမွာေတာ့ ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုကိုကိုယ္စားျပဳတဲ့ မ်က္ႏွာ၊ ျမတ္ႏိုးျခင္းေတြကို ရင္မွာပိုက္ထားတဲ့မ်က္ႏွာနဲ႕ ရိုးသားတဲ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ၾကည္ႏူးမွဴ႕ေလးေတြကို ပရိတ္သတ္ေတြျမင္ႏိုင္မွာ အေသအခ်ာပဲေလ...</span><br />____________________________________________________________________<br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ေလာကၾကီးရယ္ ကြ်န္မခ်စ္တာ ေမာင္တစ္ေယာက္တည္းပါ။ ဒါေပမယ့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္မဟာ ကြ်န္မအခ်စ္ကို ဖြင့္ဟဖို႕ အသင္ကအခြင့္မေပးခဲ့ဘူးေလ။ ကြ်န္မခ်စ္တာကို ေမာင္မသိေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားဖို႕ ကလည္း မိန္းမတစ္ေယာက္ဘ၀မွ တာ၀န္တစ္ရပ္အျဖစ္ အသင္ကေပးအပ္ခဲ့ျပီေလ...။ အဲဒီေတာ့ ေမာင့္ကို ကြ်န္မရင္ထဲကေန က်ိတ္ခ်စ္ေနဖို႕ကလြဲလို႕ ဘာမ်ားရွိေတာ့မွာလည္းရွင္...။ ဒိုင္ယာရီေလးေတြသာ ကြန္မရဲ႕ ရင္ဖြင့္ေဖာ္၊ ကြ်န္မရဲ႕အနီးကပ္ဆံုးအားေပးႏွစ္သိမ့္သူအျဖစ္နဲက ရပ္တည္ေပးခဲ့ရတာပါ။ ေမာင့္ကိုျမင္တိုင္း ကြ်န္မရဲ႕ မိန္းမျဖစ္ရတဲ့ဘ၀ၾကီးကို မုန္းမိသလိုေတာင္ ျဖစ္ခဲ့ရတာ ဒိုင္ယာရီေလးအသိဆံုးပါ...။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရွင္သန္ေစခဲ့တာကေတာ့ ဆရာ၀န္မ်ားအသင္းတိုက္မွာ က်င္းပတဲ့ ပြဲကေလးတစ္ခုပါပဲ။ အဲဒီပြဲမွာ ေမာင္နဲ႕ ကြ်န္မ တြဲကရမယ္တဲ့...။ ကြ်န္မမွာ ေပ်ာ္လုိက္တာေလ။ ကြ်န္မဘ၀အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ႏိုင္ေတာ့မယ့္ ျဖစ္ရပ္ကေလးတစ္ခုကို ဖန္တီးေပးခဲ့တဲ့ အသင္ေလာကကို ဒီတစ္ခါေတာ့ ကြ်န္မတကယ္ကို ေက်းဇူးတင္မိတာပါရွင္...။ ေနာက္ျပီး ကြ်န္မအတြက္ ေမာင့္မ်က္လံုးေတြထဲက ကြ်န္မအေပၚခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ရိပ္ကိုလည္း မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆဌမအာရံုနဲ႕ ျမင္ႏိုင္ခဲ့တယ္ေလ။ အဲဒီေန႕က ကြ်န္မတို႕ ရွမ္း၀တ္စံုေလးေတြနဲ႕ ကရတဲ့ေန႕ေပါ့...။ ေမာင္ကလည္း ရွမ္း၀တ္စံုအစိမ္းကေလးနဲ႕ အရမ္းကို က်က္သေရရွိေနတာေပါ့ရွင္...။ ကြ်န္မကို အရမ္းျမတ္ႏိုးတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႕ လွမ္းၾကည့္ေနခဲ့တာကိုလည္း ရိပ္မိေနတာေပါ့...။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မက မိန္းမတစ္ေယာက္ေလ...။ ကိုယ္ကို ျမတ္ႏိုးရိပ္ေတြနဲ႕ ၾကည့္လာခဲ့တဲ့ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကို ကြ်န္မက အရိပ္အေယာင္ေတြျပေနလို႕ ဘယ္ျဖစ္ပါ့မလဲရွင္...။ အဲဒီေတာ့လည္း ေမာင့္ရဲ႕ ျမတ္ႏိုးၾကည့္ေတြကို ၾကည္ႏူးစြာခံယူရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားခဲ့ရတာေပါ့...။ ကြ်န္မတို႕ တြဲကၾကေတာ့လည္း ေမာင့္ရဲ႕ေႏြးေထြးတဲ့ လက္ကေလးေတြနဲ႕အတူ အလိုက္သင့္စီးေမ်ာရင္း တဆိတ္ၾကည္ႏူး မိတာကိုေတာ့ အိမ္ျပန္ေရာက္မွ ဒိုင္ယာရီေလးကို ၀န္ခံရဦးမယ္ေလ...။ ဒိုင္ယာရီေလးေရ ေမာင့္ကိုေတာ့ ျပန္မေျပာရဘူးေနာ္...။ ကြ်န္မတို႕အတြက္ အမွတ္တရျဖစ္ေစမယ့္ ပြဲေလးကို ေမာင့္ရဲ႕ ျမတ္ႏိုးျခင္းအၾကည့္ေတြ၊ ကြ်န္မရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႕မ်က္၀န္းေတြနဲ႕ တန္ဆာဆင္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္မလြန္မယ္မထင္ပါဘူးေနာ္....။</span><br /><br />____________________________________________________________________<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">ဒီလိုနဲ႕ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္တဲ့အခါ စာေမးပြဲေတြ၊ စာေတြနဲ႕ ေဆးရံုေတြၾကားမွာ ညပ္ပိတ္ေနခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ သူမေလးတို႕ တစ္ခါတစ္ရံလွမ္းလွမ္းေတြ႕လိုက္မိ ၾကတာမွအပ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ေ၀းကြာေနခဲ့သလို ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္...။ သူမရဲ႕မ်က္၀န္းေတြကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚခုခ်ိန္ထိ ေအးစက္ဆဲပဲေလ...။ ေတြ႕လိုက္ရင္ လွမ္းျပီး ျပံဳးျပရံုေလာက္သာ အသိအမွတ္ျပဳတာကလြဲရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးဟာ ေအးစက္စိမ္းကား ေနခဲ့တယ္ဆိုရင္လည္း အမွန္ပါပဲ...။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဂ်ဴတီကုတ္ေလး၀တ္ထားတဲ့ သူမကို လွမ္းျမင္လိုက္ရင္ တစ္ခါဆို ဆိုလိုက္တိုင္း အခ်စ္ပိုခဲ့ရတာကိုေတာ့ သူမေလးကသိမွာမဟုတ္ပါဘူး...။ သူမေလးကို သတိရမိတိုင္း စာေတြနင္းကန္က်က္ျပီး ေျဖသိမ့္ခဲ့ရပါတယ္...။ ဒါကို သူမေလးကေတာ့ သိမွာမဟုတ္ပါ...။ သူကေလးကေတာ့ ၾကည့္လိုက္တိုင္း စာအုပ္တစ္အုပ္နဲ႕ အျမဲတမ္းက်က္မွတ္ေနေတာ့တာပါပဲ...။ ေနာက္ျပီး သူမေလးက ဒီေက်ာင္းရဲ႕ အလွဆံုးစာရင္း၀င္ထဲမွာ ပါတယ္ေလ...။ သူမေလးကိုၾကည့္လိုက္ရင္ ဘယ္ေတာ့ပဲၾကည့္လိုက္ ၾကည့္လိုက္ သပ္ရပ္စမတ္က်ျပီး အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ပံုစံေလး ထြက္ေနတတ္တာေၾကာင့္ သူမကိုဆို လိုက္ခ်င္ ၾကိဳက္ခ်င္ၾကတဲ့ ေကာင္ေတြကလည္း ၀ိုင္းလို႕ေပါ့...။ ကြ်န္ေတာ့္လို အမ်ားထဲက ဘာမွမထူးျခားတဲ့ သာမာန္ေဆး ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္ကိုေတာ့ ကပြဲျပီးကတည္းက သူမရဲ႕ရင္ထဲက ထြက္သြားေလာက္ပါျပီေလ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကလည္း ခ်စ္ေနရတာကိုပဲ ၀ဋ္ေၾကြးတစ္ခုလို႕ ဘယ္တုန္းကမွ မသတ္မွတ္ခဲ့ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ ခ်စ္ေနရရင္ ျပီးတာပါပဲေလ...။ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္အတြက္ အေၾကာက္ဆံုး ကသူခ်စ္တဲ့ေကာင္မေလးက သူ႕ကိုျပန္မခ်စ္မွာကိုပါပဲ...။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခြန္အားၾကီးတဲ့ သူရဲေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစ...။ သူခ်စ္တဲ့ေကာင္မေလးက သူ႕ကိုျပန္မခ်စ္မ်ာကို ေသမေလာက္ေၾကာက္ၾကပါတယ္...။ ကြ်န္ေတာ္လဲ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ပဲေလ... ခ်စ္တဲ့သူက ျပန္မခ်စ္မွာ ေၾကာက္တာပဲေပါ့...။ သူမေလး ျပန္ခ်စ္တာမခ်စ္တာထက္ ကြ်န္ေတာ္သူမကို ခ်စ္ခြင့္ပန္လိုက္လို႕ သူမကျပန္မခ်စ္လိုက္မွာကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္လိုမွ မခံစားနိုင္တာပါ...။ သူမေလး ကြ်န္ေတာ့္ကိုျပန္မခ်စ္မွာက ေသခ်ာသေလာက္ ရွိေနတယ္ေလ...။ ဒါကိုပဲ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အတၱလို႕ ဆိုမယ္ဆိုလည္း ဆိုၾကပါေစဗ်ာ...။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ကိုယ္ခ်စ္ရသူက ကိုယ့္ကို ျငင္းပယ္လိုက္တာကို ဘယ္လိုမွလက္ခံႏိုင္စြမ္း မရွိခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပဲေလ....။</span><br /><br />____________________________________________________________________<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကြ်န္မ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြေတာ့ ျဖစ္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူး ထင္ပါရဲ႕ေလ...။ ကြ်န္မခ်စ္မိတဲ့ ကိုေတမိၾကီးက လူကို လွမ္းလွမ္းရွိဳးျပီး ျမတ္ႏိုးရိပ္ေတြျပေနတာကလည္း အေနခက္ေစပါရဲ႕....။ သူ႕ကိုခ်စ္မိတဲ့ ကြ်န္မကေတာ့ ဘယ္ဘ၀က ၀ဋ္ေၾကြးမွန္းကို မသိပါဘူးရွင္...။ စာက်က္လိုက္တိုင္း သူ႕မ်က္ႏွာေလးေပၚလာျပီဆိုရင္ ဘယ္လုိမွကို စာဆက္က်က္လို႕ မရေတာ့တာပါ...။ သူ႕ကိုသတိရတိုင္းလည္း ကဗ်ာေတြေရးတတ္လာခဲ့တာ ကဗ်ာဆရာမတစ္ပိုင္းကိုျဖစ္လို႕...။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးယူရေလာက္ောအင္ကို ကြ်န္မပံုစံက တစ္စံုတစ္ခုက လႊမ္းမိုးခံထားရသလို ျဖစ္ေနတတ္ခဲ့တာေလ...။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ သူ႕ရဲ႕ သရဲေဘာေၾကာင္ပံုကိုလည္း အားမလို အားမရျဖစ္ရတာ မၾကာခဏပါပဲ....။ ေဆးရံုသြားတိုင္းလည္း သူ႕မ်က္ႏွာေလးကို ရွာေဖြေနတတ္ခဲ့ပါတယ္...။ ဒါေတြကိုေတာ့ သူသိမွာမဟုတ္ပါ...။ ကြ်န္မကလည္း သူသိေအာင္ ျပလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ....။ ကြ်န္မသူ႕ကို ခုခ်ိန္မွာ ေပးႏိုင္ခဲ့တာကေတာ့ သူ႕ကိုခ်စ္ေသာ ကြ်န္မရင္ထဲက အခ်စ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္...။ သူ႕ရဲ႕ ေအးစက္စက္ခ်စ္ျခင္းေတြကို ခံယူရတိုင္း သူ႕ကိုမွခ်စ္မိခဲ့ေသာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။ ကြ်န္မေဘးမွာ ကြ်န္မရဲ႕ အခ်စ္ကို လုိခ်င္သူေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနသေလာက္ ခ်စ္ခြင့္ပန္ခဲ့သူေတြလည္း မနည္းပါပဲ... ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မ သူတို႕အားလံုးကို ေအးစက္စက္အျပံဳတစ္ခုနဲ႕တင္ ျပန္လည္ျငင္းပယ္ႏိုင္ခဲ့တယ္ေလ...။ ေအးစက္စက္သူ႕ကိုသာခ်စ္ခဲ့မိတာအတြက္ ၀ဋ္ေၾကြးေတြသာ ျဖစ္ခဲ့မယ္ ဆုိရင္လည္း အျပံဳးမပ်က္ ခံယူဖို႕ အသင့္ရွိေနခဲ့တယ္ေလ....။</span><br /><br />____________________________________________________________________<br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဒီေန႕ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းစိတ္လွဳပ္ရွားေနမိပါသည္။ တစ္ညလံုးလည္း အိပ္မရခဲ့တဲ့ အတြက္ လူပံုစံကလည္း ေၾကာင္စီစီျဖစ္ေနမွာ အေသအခ်ာပါပဲ....။ ဒီတစ္ႏွစ္ဟာ က်ြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေက်ာင္းသားဘ၀ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ပါပဲ။ ဒီအခ်ိန္မွာမွ သူမကို ဖြင့္မေျပာျဖစ္ခဲ့ရင္ ကြ်န္ေတာ္ တစ္သက္လံုးေနာင္တရေနမယ့္ အျဖစ္ၾကီးကို လံုး၀လက္မခံ ႏိုင္ေတာ့ပါ...။ ကြ်န္ေတာ္သူမကို ဖြင့္ေျပာလိုက္ဖို႕ အဆံုးစြန္အထိ အားေမြးထားခဲ့ပါတယ္...။ ဒီေန႕ေတာ့ သူမကိုခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းေတြ ဖြင့္ေျပာလိုက္ေတာ့မယ္ဗ်ာ...။ သူမဘက္က ျငင္းလိုက္မွာကိုလည္း ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ လံုး၀မရွိေတာ့ပါဘူး...။ ခုခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးထဲမွာ သူမကိုခ်စ္ေသာအခ်စ္ ေတြသာ အတိျပီးေနခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတြက္လည္း ခုခ်ိန္မွာ ေနာင္တမရခ်င္ေတာ့ပါ...။ ကြ်န္ေတာ္ဖြင့္ေျပာလိုက္လို႕ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ သူမရဲ႕အမုန္းေတြကိုလည္း ခံယူဖို႕ ၀န္မေလးေတာ့ပါ... ခုခ်ိန္မွာ ေတာ့ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ လိုအပ္ခ်က္တစ္ခုသာရွိပါေတာ့သည္....။ ကြ်န္ေတာ့္အခ်စ္ေတြကို သူမအသိအမွတ္ျပဳ ဖို႕ပင္...။ ထိုအသိအမွတ္ျပဳမွဴ႕တစ္ခုတည္း ျဖင့္ပင္ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕အနာဂတ္ အခ်ိန္ေတြမွာ ခြန္အားအျဖစ္ျဖင့္ ရပ္တည္သြားဖို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားခဲ့ပါသည္။</span><br /><br />____________________________________________________________________<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္မလာတဲ့ဘ၀မွာ ျဖစ္သင့္တာကို ဦးစားေပးၾကရတာ ကြ်န္မတို႕ မိန္းမသားဘ၀ပါ...။ ငယ္စဥ္က လက္ေတြ႕ဆန္တတ္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္မဟာ ေဆးေက်ာင္းကို ေရာက္လာခဲ့တဲ့ အခါမွာေတာ့ လက္ေတြ႕ဆန္တဲ့ ပညာရပ္ေတြကို သင္ယူေနရင္းပဲ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္စြာနဲ႕ ေမာင့္ကိုခ်စ္ခဲ့မိပါတယ္...။ ေမာင့္ရဲ႕ အခ်စ္ေတြကို ေတြ႕ရွိခဲ့ေပမယ့္ အခ်စ္ေတြကို ရင္ထဲမွာပဲ မ်ိဳသိပ္ထားခဲ့တဲ့ ေမာင့္ရဲ႕ဥပကၡာျပဳမွဴ႕ေတြေအာက္မွာ က်ြန္မရဲ႕ အခ်စ္ေတြကို မ်ိဳသိပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္....။ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းဂုဏ္သိကၡာအတြက္ ကြ်န္မဘယ္ေယာက်္ား ကိုမွထပ္ျပီး ခ်စ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး...။ ဒါေပမယ္ ့လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တာကိုေတာ့ လုပ္ရမယ္ေလ...။ မိန္းမ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ စံပယ္ပြင့္ေလးေတြနဲ႕တူပါတယ္...။ ညွိဳးႏြမ္းမသြားခင္မွာ ပန္ဆင္မဲ့သူကို ေမွ်ာ္လင့္ရ ပါတယ္...။ ညွိဳးႏြမ္းျပီး ေၾကြက်သြားခ်ိန္မွာ ဘယ္သူကမွ အျမတ္တႏိုးပန္ဆင္မယ့္သူ မရွိေတာ့တဲ့ဘ၀ကို ေၾကာက္လန္႕တၾကားလက္ခံရပါေတာ့တယ္...။ ကြ်န္မေမာင့္ကို အဆံုးစြန္ထိ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ျပီးပါျပီ...။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္အေပၚမွာ ဥပကၡာျပဳႏိုင္လြန္းခဲ့တဲ့ ေမာင့္ကို ကြ်န္မဒဏ္ခတ္ခဲ့တယ္လို႕ပဲ မွတ္ၾကပါစို႕...။</span> <span style="color: rgb(0, 0, 102);">ကြ်န္မလက္ထပ္ေတာ့မယ္ေမာင္...။</span> <span style="color: rgb(0, 0, 102);">အေဖတို႕သေဘာတူထားတဲ့သူတစ္ေယာက္နဲ႕ လက္ထပ္မယ္ပဲဆိုပါစို႕...။</span> <span style="color: rgb(0, 0, 102);">ကြ်န္မတို႕ တစ္ေက်ာင္းလံုးကို ဖိတ္မယ္ေမာင္...။ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးအတြက္ လူအမ်ားေရွ႕မွာ အရမ္းကံေကာင္းတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္အျဖစ္ ကြ်န္မဂုဏ္ယူခ်င္တယ္ေမာင္...။ တစ္ေက်ာင္းလံုးက အားက်ရတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္အျဖစ္ ကြ်န္မခံယူမယ္ေမာင္...။ ေမာင့္ကိုလည္း ကြ်န္မဖိတ္မယ္ေမာင္...။ ကြ်န္မဖိတ္စာ လာဖိတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ျဖစ္သြားမယ့္ ေမာင့္မ်က္ႏွာကို အခ်စ္တစ္ခုကို ဥပကၡာျပဳခံရတဲ့ မိန္းမတစ္ယာက္အျဖစ္နဲ႕ အရသာခံျပီးေတာ့ကို ၾကည့္ဦးမယ္ေမာင္...။ ကြ်န္မဘယ္ေလာက္သတၱိရွိခဲ့တယ္ ဆိုတာကို ျပန္ေတြးမိတိုင္း တစ္ဘ၀စာ ေက်နပ္ေနမိေအာင္ပါ...။ ဒါဟာကြ်န္မရဲ႕ အတၱတစ္ခုဆိုရင္လည္း ေမာင့္အတြက္ေတာ့ ကြ်န္မစိတ္မေကာင္းပါဘူး...။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေမာင့္မ်က္၀န္းထဲက ခ်စ္ျခင္းစာမ်က္ႏွာကို ကြ်န္မဖတ္ႏိုင္ ခဲ့ျပီေလ...။</span><br />____________________________________________________________________<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဒီေန႕ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေဆးရံု၀င္ေပါက္နားေလးက ခံုတန္းေလးေပၚမွာ သူမေလးကို ထိုင္ေစာင့္ေနခဲ့ပါတယ္...။ သူမနဲ႕ ေတြ႕ရင္ ေျပာမယ့္ စကားလံုးေတြကိုလည္း စီေနလိုက္ပါတယ္...။ ဘယ္ကဘယ္လိုစေျပာမယ္ ဆိုျပီးေတာ့ေပါ့...။ ကြ်န္ေတာ္ထိုင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဆးရံုထဲကို လက္ခ်င္းတြဲျပီး ၀င္သြားၾကတဲ့ ဆရာ၀န္စံုတြဲေလး ေတြကိုၾကည့္ျပီး စိတ္ကူးေတြေတာင္ ယဥ္မိပါရဲ႕...။ သူမေလးနဲ႕ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ရင္ သူမေလးကို ဘယ္လိုအလိုလိုက္မယ္၊ ဘယ္လိုယုယလိုက္မယ္ ဆိုတာေတြလည္း ေတြးေနမိတာေပါ့ဗ်ာ...။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေဆးရံဳထဲကို အိတ္ေလးတစ္အိတ္ကိုင္ျပီး ၀င္လာတဲ့သူမေလးကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္ဆိုရင္ပဲ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ျပီျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးသားတစ္စံုဟာ တျဖတ္ျဖတ္လွဳပ္ရွားလာပါေတာ့တယ္...။ မျဖစ္ပါဘူးေလ.... ဒီတိုင္းသာဆိုရင္ေတာ့ သူမေလးနဲ႕ ခ်စ္သူေတြျဖစ္မွာ သူမေလးကို ႏွလံုးခုန္ႏွဳန္းစမ္းခိုင္း ရမယ္။ အေတြးမဆံုးခင္မွာပဲ သူမေလးက သူ႕နားကိုေရာက္လာတဲ့အခါ သူ႕မ်က္လံုးသူေတာင္ မယံုႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္သြားရပါတယ္...။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့...</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ရွင္ဘာလုပ္ေနတာလဲ</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေအာ္.... ယုကိုေစာင့္ေနတာပါ</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ရွင္ကဘာအတြက္ ကြ်န္မကိုေစာင့္ေနတာလဲ</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ယုကိုေျပာစရာရွိလို႕ပါ... ယုေကာဘာေျပာစရာရွိလို႕လည္း</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ရွင္ေျပာစရာရွိတာအရင္ေျပာပါ...</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ရပါတယ္.... ယုအရင္ေျပာပါ ေလဒီဖတ္စ္ေပါ့...</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">အင္း ဒါဆိုလည္းျပီးတာပဲေလ... ကြ်န္မ မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာလာဖိတ္တာပါ... ေရာ့</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကဲရွင္ေျပာစရာရွိတာေျပာေတာ့ေလ.... ဆိုျပီး ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲကို ဖိတ္စာေလးတစ္ေစာင္ ထည့္ေပးလာပါ တယ္...။ ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းကို ခပ္ျပင္းျပင္း ျဖတ္ရိုက္ခ်လိုက္သလိုပါပဲ.... လွဳပ္ရွားေနခဲ့တဲ့ နွလံုးသားတစ္စံုလည္း ျဖတ္ခနဲ ေသဆံုးသြားသလိုုပါပဲ...။ စကားေတာင္ ေကာင္းေကာင္းျပန္မေျပာႏိုင္ဘဲ သူမကိုသာ ေငးၾကည့္ေနမိပါ ေတာ့တယ္...။ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကဲ... ရွင္ေျပာစရာရွိတာေျပာေတာ့ေလ</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">မဟုတ္... မဟုတ္ပါဘူး... ကြ်န္ေတာ္ေျပာစရာမရွိေတာ့ပါဘူး॥ ဆိုျပီး ကြ်န္ေတာ္ ထြက္လာခဲ့မိပါေတာ့တယ္... သူမကေတာ့ အံ့ၾသစြာစိုက္ၾကည့္လို႕ေပါ့...။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ အရွံဳးမ်ားစြာနဲ႕ ထြက္ေျပးလာခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ကိုေတာ့ သူမေလးသိႏိုင္ေတာ့မည္ မထင္ပါ...။ ဒီလိုပါပဲ... ကြ်န္ေတာ္မေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့ စကားတစ္ခြန္းကိုေတာ့ သူမအတြက္ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ တစ္သက္စာျမွဳပ္ႏွံသိမ္းဆည္းလိုက္ေတာ့မည္ဆိုတာကိုေတာ့.............</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စာေရးသူ.... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)<br />www.kokoeaimmdy.info<br /></span>++<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Image</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">by</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Google</span><br /><br />____________________________________________________________________<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-5944772302899950180?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-13658661020088158832011-09-06T03:45:00.006+06:302011-09-06T05:11:26.012+06:30Bloggerဆိုတာ<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဘေလာ့ဂါဆိုတာဘာလဲတဲ့॥ နတ္နတ္တို႕က လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ပါဘီ... ႏွလံုးသားအာဟာရ ရွားပါးျပတ္ေတာက္ သလိုျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ နတ္နတ္တို႕ ကိုညိမ္းႏိုင္တို႕က သူတို႕ေလးေတြစိတ္ထဲေပၚလာသမွ် ရွာေဖြပစ္ခတ္ျပီး မီးမဖုတ္ဘဲ အစိမ္းေက်ြးေလ့ရွိတဲ့ တဂ္ပို႕စ္ေလးေတြနဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ သံလိုက္ကိုကိုးအိမ္ကို ပဲေစ့ေလးေတြ နဲ႕လာလာႏွိဳးတတ္ပါတယ္.... ခ်စ္စရာဘေလာက္ဂါ (ဗလာေဂါက္)ေလးႏွစ္ေယာက္ပါ... ဗလာေနရင္းေဂါက္ေဂါက္ ေနတတ္ၾကလို႕ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို ဒီလိုေနာက္လိုက္တာပါဗ်ာ... ခင္မင္ရင္းစြဲနဲ႕ပါ.... ကဲ ပခုကၠဴရီးယန္းေလး နတ္နတ္ေရ ဒီတဂ္ေလး ဘယ္လိုေတြ႕လဲလို႕ အရင္ဆံုးေျပာမယ္ေနာ္.... ကိုကိုးလည္း ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႕ ဘေလာ့ေတြေလွ်ာက္လည္ တာေပါ့ကြယ္... တက္ၾကြဖ်တ္လတ္တဲ့ အန္တီတင္တို႕ မေဟာင္းႏိုင္တဲ့သံစဥ္ေတြနဲ႕ ေငြလမင္းတို႕အိမ္လည္း ပါသေပါ့ကြယ္... အဲေနာက္ဆံုး ၾကမၼာငင္ခ်င္ေတာ့ လူျပိဳၾကီး ကိုေဇာ္(မာတီမွာရွိတဲ့ ပလိုင္းထဲကို) အိမ္ကိုေရာက္သြားတယ္ဆိုပါေတာ့... ဒီလိုနဲ႕ ကိုေဇာ္ေရးထားတဲ့ တဂ္ပို႕ေလး ဖတ္လိုက္လိုက္ခ်င္း ပထမပိုဒ္မွာ တင္ေခါင္းနပန္းၾကီးသြားပါတယ္... ဟဲဟဲ॥ သူကေျပာထားသကိုး.... နတ္ဆိုးေလးကတဂ္ပါသတဲ့.... နတ္ဆိုးတဂ္ တဲ့ပို႕စ္ ဆိုကတည္းက ကိုကိုးအိမ္တစ္ေယာက္ ပါႏိုင္ေျခ ကိုးဆယ္ရွိတယ္လို႕... အဲဒါနဲ႕ နတ္ဆိုးဆီ အေျပးကေလးေရာက္ခဲ့ ျပန္ေတာ့ ဟဲဟဲ ထင္တဲ့အတိုင္း ေပၚေတာ္မူကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း ပါေနပါသတဲ့... ဒါနဲ႕ပဲ ဘေလာ့ဂါဆိုဇိုက္တီးက အပ်င္းၾကီးဆံုးဘေလာက္ဂါ (ဗလာေဂါက္)ဆုရ ကိုကိုးအိမ္လည္း နတ္ဆိုးရဲ႕ တင္ေနသမွ်တဂ္ေၾကြး ဒီေန႕ဆပ္မဟဲ့ေပါ့... ဒါနဲ႕ ဒီပို႕စ္ေလးကို နတ္ဆိုးရဲ႕ ပေရာက္စီစပြန္ဆာ ေဒၚေရႊစင္ဦးရဲ႕ မစမွဴ႕ပေရာက္စီနဲ႕ ဘေလာ့ေပၚကို ၾကြေရာက္လို႕လာခဲ့ျပန္ေပါ့... ဒီပို႕စ္ေလးက ဆာေနတဲ့ႏွလံုးသားနဲ႕ ေမွးေနတဲ့ မ်က္လံုး... ေညာင္းညာကိုက္ခဲေနတဲ့ လက္ေတြၾကားက ထြက္လာတဲ့ ပို႕စ္ေလးတစ္ပုဒ္ေပါ့.....</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">စကားေတြမ်ား၊ ေလေၾကာေတြရွည္၊ အတင္းေတြတုပ္နဲ႕ စကားေတြဟိုေရာက္ဒီေရာက္ (အဲ-- ေျပာရင္းကေန လိုရင္းကိုမေရာက္ေတာ့ဘူး) နဲ႕ အပိုေတြေျပာလိုက္တဲ့ေကာင္ ဆိုျပီး စာဖတ္သူတို႕ ေတြမ်ားေနမလား မသိေနာ္... အဲလိုပဲ ကြ်န္ေတာ္က ေပ်ာက္လိုက္ရင္လည္း တေမ့တေမာ.... ေပၚလာရင္လည္းေလေၾကာကရွည္.... အဲဒါလည္း ဘေလာ့ဂါတို႕ ဥာဥ္လားမသိေပကိုး.... အင္းေလ ဘေလာ့ေတြေရးလာမွပဲ... စကားေတြက မ်ားလာရ သကိုး.... အရင္က ၀တၱဳတိုေလးေတြ သီးသန္႕ေရးေနတုန္းက စေရးေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဇာတ္အိမ္ကိုစဥ္းစားရတာ... ခုမ်ားေတာ့ ဘေလာ့ေပၚေရာက္လို႕ ပို႕စ္ေလးတစ္ပုဒ္မ်ားေရးေတာ့မယ္ဆို ေရးမဲ့စာကေနာက္ထား အခ်ီး(အေၾကြးမဟုတ္ပါ) ေလးေတြ၊ နိဒါန္းေလးေတြနဲ႕ လိုရင္းကိုမေရာက္ ႏိုင္ေတာ့ဘူး... တကယ္ပါ... ဒါလည္း ဘေလာ့ေပၚက သေဘာေကာင္းအရစ္မရွည္တဲ့ စာတည္းခ်ဳပ္ ဂူဂယ္ေၾကာင့္ပါပဲ... စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာျဖင့္ ဒါမ်ိဳးေတြ စကားမ်ားလို႕ ဘယ္ရပါ့ဗ်ာ.... ေဖာင္ေက်ာ္သြားမွာ စိုးလို႕ တစ္ခ်ိဳစာေလးေတြဆို ျဖတ္ျဖတ္ပစ္ရတာ ႏွေျမာပါဘိသနဲ႕.... ေအာ္ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေလ.... ေၾကာ္ျငာေခတ္ကိုး... အဲ... ဟုတ္ေပါင္ ဘယ္ေတြေတာင္ေရာက္ကုန္ပါလိမ့္ေနာ္... ေျပာရင္းနဲ႕ ရွည္သြားျပန္ျပီ....</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တဂ္ကေလးလည္း စဦးမွပါ.... ဘေလာ့ဂါဆိုတာဘာလဲတဲ့ နတ္နတ္ကေမးပါတယ္... ကိုကိုးေမး၍ နတ္ဆိုးေျဖသည္ဆိုျပီး တူကလုပ္သြားေတာ့ ခုဟာက နတ္ဆိုးေမး၍ ကိုကိုးေျဖသည္ေပါ့ဗ်ာ... အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ဘေလာ့ဂါဆိုတာကို ဘေလာ့သက္တမ္း တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ထိကို ဘာမွန္းမသိခဲ့ေသးဘူးဗ်... အရင္က ဘေလာ့ဂါဂုရုၾကီးေတြရဲ႕ စာေတြဖတ္တယ္॥ သေဘာက်တယ္.... ကိုယ္တိုင္လည္း စာတိုေပစေလးေတြ ေရးျဖစ္ေနတယ္... ဦးေလးဘေလာ့ဂါၾကီး မိုးေကာင္းကင္ကလည္း ဘေလာ့ေတြေရးေနတဲ့အခ်ိန္ ၂၀၀၆ေလာက္ကတည္းက ဘေလာ့ဘေလာ့ဘေလာ့နဲ႕ လုပ္ေနၾကခ်ိန္၊ ဘေလာ့ေရးနည္း သင္တန္းေတြကလည္း လံုး၀ေခတ္စားေနခ်ိန္ဆိုေတာ့ ကိုယ္တိုင္လည္းေရးမယ္ေပါ့.... ဒါနဲ႕ စေရးျဖစ္ပါတယ္.... အဲေတာ့မွ ထဲထဲ၀င္၀င္ေလ့လာျဖစ္တာေပါ့ဗ်ာ... ကိုသက္တန္႕ခ်ိဳၾကီးကလည္း ဘေလာ့ဂါကို တိုက္တြန္းျပီး ကိုယ္ဖိရင္ဖိ သင္ေပးသြားတာကိုးဗ်.... အဲဒီမွာစေတြ႕တာပဲဗ်... တကယ္လည္းေရးမယ္ဆိုေရာ ဘယ္ကစေရး ရမွန္းမသိေတာ့ဘူး.... ဒါနဲ႕ ကိုေမာင္လွတို႕ ဦးရန္ေအာင္တို႕ ေနာက္တစ္ျခားဘေလာ့ ေတြကို သူတို႕ဘာေတြ ေရးလဲ သတိထားျပီးအေသးစိတ္ၾကည့္တယ္... ဒါနဲ႕ မနက္မိုးလင္းရင္ ဘာလုပ္တယ္... ေန႕လည္စာဘာနဲ႕ စားတယ္... ညေနပိုင္းက် ဘယ္ခ်ိန္အိပ္ယာ၀င္တယ္ဆိုတာ ေလးေတြ တစ္ခါတစ္ေလေရး ထားတာေတြ႕တယ္ဗ်.... ဒါနဲ႕ ေရးျဖစ္ေရာေပါ့ဗ်ာ... ေက်ာင္းကိုဘယ္လိုသြားတယ္ ဘာလုပ္တယ္... တစ္ခါတစ္ေလလည္း ရသစာေပေလးေတြပါတာေပါ့ဗ်ာ..... အဲလိုလုပ္လာတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ထိ ကိုယ့္ကို ဘေလာ့ဂါေခၚေနၾကတာေတာင္ ဘေလာ့ဂါဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို ေသခ်ာမသိ... ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ ဘေလာ့ဂါလို႕မခံယူမိေသးပါဘူး... သာမာန္၀ါသနာရွင္ စာေရးသူတစ္ေယာက္ပဲေပါ့ဗ်ာ... အဲလိုနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းက သူ႕ကို ဘေလာ့ေရးနည္းသင္ေပးပါတဲ့... ေျပာလာေရာဗ်ာ... ျပႆနာကအဲမွာစတာပဲ... ဘေလာ့ဆိုတာဘာလဲတဲ့ ဘေလာ့ဂါဆိုတာဘာလဲတဲ့.... ဒါနဲ႕ ဟိုေမးဒီေမး ဟိုရွာဒီရွာနဲ႕ ၀ွက္အစ္စ္ဘေလာ့ ဆိုျပီး ကြပ္ရွင္မတ္ေတြနဲ႕ လိုက္ေမးေတာ့တာေပါ့.... ဘေလာ့ဆိုတာဘာလဲသိရင္ ဘေလာ့ဂါကိုသိမယ္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႕ေပါ့.... ဒါေပမယ့္ မေရရာဘူးဗ်.... ျမန္မာသူငယ္ခ်င္းမ်ားေန႕ ကိုစေထာင္တုန္းက ပါခဲ့ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ကိုေမးေတာ့လည္း သူက သူ႕ကိုယ္သူဘေလာ့ဂါလို႕မခံယူဘူးတဲ့.... ဦးရန္ေအာင္တို႕လို လူအမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ဘေလာ့ေပၚမွာ အက်ိဳးျပဳစာေတြေရးေနတဲ့သူကိုမွ ဘေလာ့ဂါအစစ္တဲ့.... ေနာက္တစ္ေယာက္က်ေတာ့ ခံစားခ်က္ေတြခ်ည္းေရးေနရင္ ဘေလာ့ဂါအစစ္ မဟုတ္ေသးဘူးတဲ့... လူအမ်ားအက်ိဳးျပဳစာေတြေရးမွ ဘေလာ့ဂါစာေရ႔းသူအစစ္တဲ့... ဒါနဲ႕ ကိုကိုးလည္း ရန္ေတြ႕ခဲ့လိုက္တယ္... ဒါဆို စာေရးဆရာဂ်ဴးတို႕ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳတို႕ကေရာ ခံစားခ်က္ေတြခ်ည္းေရးတာပဲလို႕.... ဒါဆို သူတို႕ကအတၱသမား ေတြလားဆိုေတာ့ အဲလိုလည္းမဟုတ္ပါဘူးတဲ့... တစ္ေယာက္ကက်ေတာ့ ရသစာေပစစ္စစ္ေတြ ေရးတဲ့သူေတြကမွ ဘေလာ့ဂါအစစ္တဲ့.... လုပ္ျပန္ေရာဗ်ာ... ဒါနဲ႕ပဲ ကိုကိုးတစ္ေယာက္လဲ ဘေလာ့ေရးသက္ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ထိ ေရေရရာရာမသိခဲ့ပါဘူး.... ခုလည္း ေသခ်ာသိလားဆိုေတာ့ ေသခ်ာေတာ့လည္း မသိပါဘူး... </span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါေပမယ့္ အမွန္တရားဆိုတာ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာေနရာမ်ားမွာ အမွန္တရားမ်ားစြာ ရွိေနတတ္သည့္အေလွ်ာက္ ကိုကိုး ေတြမိတာေလးကိုေတာ့ ကိုယ္ပိုင္အမွန္တရားလို႕ သတ္မွတ္ထားတာေလးေတာ့ရွိပါတယ္... အဲဒါေလးကိုပဲ ေျပာပါ့မယ္ဗ်ာ... နတ္ဆိုးေမး၍ ကိုကိုးေျဖသည္ေပါ့..... ဘေလာ့ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္အတြက္ျဖစ္ေစ၊ တစ္စံုတစ္ေယာက္ အတြက္ျဖစ္ေစ၊ အမ်ားအတြက္ျဖစ္ေစ၊ ပညာသည္ေတြအတြက္ျဖစ္ေစ၊ ၀ါသနာရွင္ေတြ အတြက္ျဖစ္ေစ သူတစ္ပါးမထိခိုက္တဲ့ စိတ္ေျဖရာ၊ စိတ္ေက်နပ္ရာ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ကိုကိုးကေတာ့ ဘေလာ့လို႕ သတ္မွတ္ပါတယ္.... ဘေလာ့ဂါဆိုတာလည္း ကိုယ့္ခံစားခ်က္အတြက္ျဖစ္ေစ၊ ကိုယ္ခ်စ္ေသာသူ အတြက္ရည္စူး၍ျဖစ္ေစ၊ အမ်ားအတြက္ျဖစ္ေစ၊ နာမည္ေက်ာ္ေအာင္ျမင္ခ်င္လို႕ျဖစ္ေစ၊ မသိလိုက္မသိဘာသာ ဘေလာ့ဂါျဖစ္လာတာပဲျဖစ္ေစ သူလုပ္လိုက္တဲ့ ဘေလာ့တစ္ခုဟာ အမည္သူ႕ကိုမွ်မထိခိုက္ေစဘဲ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေလာက္သာအက်ိဳးရွိသြားမယ္ဆိုရင္ ဘေလာ့ဂါလို႕ သတ္မွတ္ပါတယ္... (ဒါကေတာ့ ကိုကိုးရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ရွဴ႕ေထာင့္ပါ).... အမ်ားနဲ႕မတူခဲ့ရင္လည္း နားလည္ေပးၾကပါဗ်ာ....</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒီေလာက္ေရးလိုက္ရင္ေတာ့ တဂ္လာသူကို ေလးစားသမွဴ႕ျဖစ္ေလာက္ျပီလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ နတ္နတ္ေရ... တဂ္ေၾကြးေတြေၾကလိုက္ေတာ့ေနာ္....</span>
<br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေနာက္ထပ္ ဆက္ျပီးေတာ့ ကူပြန္ေ၀ပါ့မယ္ဗ်ာ....</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ပရဟိတေတြနဲ႕ သာသနာရဲ႕ သဲတစ္ပြင့္ ကိုေဇာ္သိခၤ (မိုးေကာင္းကင္)</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">သရဲ၀တၱဳအမိုက္စားေတြနဲ႕ ျဖဲျဖဲေျခာက္ေလ့ရွိတဲ့ ေဒါက္တာ သက္တန္႕ခ်ိဳခ်ိဳ</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္းလွတဲ့ အိန္ွဂ်ယ္ရွာ့ပါး</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">သီခ်င္းေကာင္းေလးေတြ မွ်ေ၀တတ္တဲ့ ညီငယ္ေလး ခရာတြန္</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ျမန္မာစာအိတ္စပတ္ၾကီး ေရသည္ေယာက်္ား စင္ကာပူေရာက္ကိုဖိုးစိန္</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မန္းတေလးသူလို႕ ခံယူထားပါတယ္ဆိုတဲ့ မ်က္ရည္က်ေလာက္ေအာင္အေရးေကာင္းသူ ေ၀(စီးပြားေရး တကၠသိုလ္)</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ တစ္ခ်ိန္က အထင္ကရ စာေရးဆရာမၾကီး အန္တီေမျငိမ္း(ျမန္မာစာ)</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ေတြ႕ေတြ႕လာရတဲ့ ဘေလာ့ဂါမမၾကီး ျမေသြးနီ</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">တျခမ္းျမင့္အျပံဳးနဲ႕ ျပံဳးတတ္လာျပီဆိုတဲ့ ပခုကၠဴရီးယန္း ေဒါက္တာနန္းေလေျပႏု</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ပို႕စ္ဆယ္ပုဒ္ဖတ္မွ နင္လိုခ်င္တာေပးမယ္ဆိုတဲ့ ႏြားျခံပိုင္ရွင္ ႏြားတို႕သခင္ ကိုေအာင္ပိုင္</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မေလးရွားကျမန္မာေတြကို ေစတနာရွိလွသူ ခ်စ္ကိုၾကီးကိုေနေဇာ္လင္း</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဘုရားတရားလုပ္တဲ့ ေက်ာင္းဒကာမၾကီး ညခင္းရဲ႕လမင္း</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဘေလာ့ဂါတိုင္းခ်စ္တဲ့ ဘေလာ့ဂါၾကီး ကိုမိုးယံ</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ရြာကေလးအေၾကာင္း ဟာသေႏွာကာေျပာတတ္တဲ့ ဘိလပ္ေရာက္ ကိုကိုေမာင္(ပန္းရနံ႕)</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဘေလာ့ေဒးကို လွဳပ္ခတ္ေစသူ ကိုေအာင္(ပ်ဴႏိုင္ငံ)</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေက်းလက္ရသေလးေတြကို ၾကည္ႏူးစရာေကာင္ေအာင္ေရးတတ္သူ ႏွင္းေဟမာ</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">လက္ဖက္ဆိုအေသပိုင္တဲ့ ခ်င္းေခ်ာင္းျခံက ေမာင္ဘၾကိဳင္</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ပုရြက္ဆိတ္ေတြ မုန္႕၀ိုင္းလုတာကအစ အေရးပိုင္တဲ့ ဘေလာ့ဂါဆလစ္ဘရစ္တီ မမကြန္(မေရးလည္းတဂ္ျပီဗ်ာ)</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေဖ့စ္ဘုတ္ရဲ႕ ပို႕စ္အေက်ာ္အေမာ္ ကိုေရွးစာဆို ကိုလည္း တဂ္ပါသဗ်ာ...</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မထူးဆန္းတာေလးေတြကိုေတာင္ လံုး၀အလန္းၾကီးေတြျဖစ္ေအာင္ ေရးႏိုင္သူ ဘေလာ့ဂါမယ္ကိုး</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဘေလာ့သက္တမ္းရွစ္လျပည့္သြားျပီဆိုတဲ့ ဘေလာ့ဂါေမသိမ့္သိမ့္ေက်ာ္</span>
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အတိတ္၀ဋ္ေၾကြးမကုန္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ ႏွင္းဆီတစ္ခင္းနဲ႕ ပန္းတစ္ျခင္းပိုင္ရွင္ သိဂၤါေက်ာ္ တို႕ကို တဂ္လိုက္ပါတယ္ဗ်ာ... အထင္နဲ႕ အျမင္မ်ားကို ျပန္လည္ထုတ္ေဖာ္ေပးၾကလိမ့္မယ္လို႕ ယံုၾကည္မိပါတယ္ခင္ဗ်ာ...</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခင္မင္စြာျဖင့္</span>
<br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">စာေရးသူ... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)(၆-၉-၂၀၁၁ နံက္၅နာရီ ၁၀မိနစ္)</span>
<br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">WWW</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">.</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">KOKOEAIMMDY</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">.INFO</span>
<br />
<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-1365866102008815883?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-28006249305981468532011-08-28T02:03:00.000+06:302011-08-28T02:11:03.661+06:30ႏွလံုးသားျဖင့္လွဳပ္ရွားသည္<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">
<br />တရားေဟာဆရာ၏ ပါးစပ္သည္ ကရုဏာျဖင့္လွဳပ္ရွားသည္....</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">မိခင္တစ္ေယာက္၏ပါးစပ္သည္ ေမတၱာျဖင့္လွဳပ္ရွားသည္....</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">စာေရးသူတစ္ေယာက္၏ လက္သည္ ႏွလံုးသားျဖင့္သာလွဳပ္ရွားသည္.....</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စာေရးသူ- ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)
<br /></span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">(၂၈-၈-၂၀၁၁) နံက္၂နာရီ/ ၅မိနစ္
<br />
<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-2800624930598146853?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-53859656837147454482011-08-27T00:43:00.002+06:302011-08-27T00:51:06.042+06:30စိတ္ထဲရွိတာ ခ်ေရးလိုက္တာပဲ...<div style="text-align: justify;"> <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကိုကိုးအိမ္လည္း ေပ်ာက္ေနတာၾကာေပါ့ေနာ္... ကြ်န္ေတာ့္မွာ ပရုပ္ဆီအခက္အခဲေၾကာင့္ပါဗ်ာ... ေရးခ်င္လိုက္॥ တင္ခ်င္လုိက္တာမွ ဖ်တ္ဖ်တ္ကိုလူးေနတာပါပဲ॥ ခုလဲ ဘေလာ့ဂါ တီခ်ယ္ၾကီး ေဒၚေရႊဇင္ဦးရဲ႕ ေက်းဇူးနဲ႕ ပို႕ေတြ ျပန္တင္ျဖစ္ပါေတာ့မယ္॥ တင္မလို႕မွလုပ္တုန္း ကိုေမာင္ေလးက စလာျပန္ေရာ အေၾကြးဆပ္မလို႕လားတဲ့॥ ဒါနဲ႕ ေထြေထြထူးထူးစဥ္းစား မေနေတာ့ပဲ သူတဂ္ထားတဲ့ ပို႕စ္ေလးကိုပဲ ေရးေတာ့မယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ဒုန္းဒုန္းခ် လိုက္ပါတယ္... လာမယ့္ ၃၁ ရက္ေန႕ဆိုရင္ ဘေလာ့ေဒးကိုေရာက္ေတာ့မယ္လို႕ ဘေလာ့ဂါခ်င္း လက္တို႕ခ်က္ အရသိရပါတယ္॥ အဲေန႕ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ တကယ့္အမွတ္တရပဲဗ်ာ॥ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ၂၂ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႕ဗ်॥ အဲေတာ့ အဲဒီေန႕မွာ ဧည့္ခံပြဲလုပ္မည္ျဖစ္သည့္အတြက္ ယခုလာေရာက္ဖတ္မိသမွ်ေသာ မိတ္ေဆြမ်ား အားလံုးကို တစ္ခါတည္းပဲ ဖိတ္မႏၱကျပဳပါတယ္ခင္ဗ်ာ॥ မစားရ၀ခမန္း လာေရာက္အားေပးၾကပါဦးလို႕... </span>
<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ၾကိဳက္တာေတြ မၾကိဳက္တာေတြ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ဗ်ာ॥ အမ်ားၾကီးပဲ॥ ေျပာလို႕ေတာင္ကုန္မွာ မဟုတ္ဘူးေပါ့... ေျပာခ်င္သေလာက္သာ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေျပာတာပါ... ဟီးဟီး... ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ေဒၚလာေစ်း တက္တာၾကိဳက္တယ္॥ ထပ္က်မွာေၾကာက္တယ္... ဒါပါပဲ...</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">တဂ္သူေရာ ဖတ္သူပါအဆင္ေျပေအာင္ ကိုေမာင္ေလးေရးထားတဲ့ ပံုစံအတိုင္းပဲ စိတ္ထဲရွိသလို ျပန္ေရးလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ...</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ကိုယ္ခႏၶာ</span>
<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"> လူေတြ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ကိုယ္ ၾကိဳက္တဲ့သူလည္းရွိသလို မၾကိဳက္တဲ့လူလည္းရွိပါမယ္... ၀တဲ့လူက ပိန္ခ်င္သလို ပိန္တဲ့လူက ၀ခ်င္ပါတယ္... ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ပိန္တာပဲၾကိဳက္တယ္ဗ်... ၀ရင္ေလးမယ္လံမယ္॥ ထိုင္းမွိဳင္းမယ္.... ပိန္ရင္ အထိုင္အထကအစ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးသက္သာတယ္... ဒီလိုေျပာလို႕လည္း ကြ်န္ေတာ္ ၀ေနလို႕မဟုတ္ပါဘူး॥ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က ပိန္တယ္ေျပာလို႕မရေပမယ့္ ၀လည္းမ၀ပါဘူး.... ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္က စြဲေနတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္၀တယ္လို႕ပဲ... ဒါေပမယ့္ တကယ့္အိက်ီၤက်ပ္က်ပ္ ေလးေတြ၀တ္လိုက္လည္း ေတာ္တာပါပဲ... အဲ.... မၾကိဳက္တာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ၾကြက္သားေတာင့္ေတာင့္ တင္းတင္းမရွိတာပါပဲ.... ကြ်န္ေတာ္လည္း သူမ်ားေတြလို ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္း ျဖစ္ခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ॥ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္က်င့္က်င့္ ထြက္ကိုမလာတာ ၾကိဳက္ကိုမၾကိဳပါဘူး... ရွင္းရွင္းေျပာတာ ဟီးဟီး... အရပ္ဒီထက္ရွည္ခ်င္တယ္... ပုလည္းမပုေပမယ့္ သူမ်ားထက္လည္းရွည္မေနဘူး... ခုက ငါးေပကိုးလက္မဆို ေတာ့ ေနာက္ထပ္ သံုးလက္မေလာက္ထပ္ရွည္ခ်င္တယ္... ေလာဘမၾကီးမိဘူးထင္တယ္ေနာ္.... အသားျဖဴ တာကေတာ့ ေမေမေပးတဲ့အေမြမို႕ သေဘာက်မိပါရဲ႕... ဆံပင္ လွိဳင္းတြန္႕ေတြကေတာ့ အေဖ့ဆီကေပါ့... အရမ္းေခ်ာေနတာကေတာ့ မတတ္ႏိုင္တဲ့အရာပဲေလ... ေနာ့॥ ဟု</span>တ္ဘူးလား....
<br />
<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အျပဳအမူ</span>
<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> စိတ္ထဲရွိသလို ေနရတာၾကိဳက္တယ္.... တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္လာရင္ လူရွင္းတဲ့ေနရာသြားျပီး ေအာ္ပစ္လိုက္တယ္... မ်ားေသာအားျဖင့္ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာပဲ ေနတတ္တယ္... ဆိုင္ကယ္တစ္စီးနဲ႕ ပတ္သြားေနတတ္တယ္.... တစ္ခါတစ္ေလ အလုပ္လုပ္တာ ၾကာသြားရင္ လူေတြကို ေငြေတြလို႕ပဲျမင္ေတာ့တယ္... ဟီးဟီး॥ တစ္ခါတစ္ေလ စာအုပ္ေတြဖတ္ျပီး ေဂါက္တယ္... ခရီးသြားရရင္ ေပ်ာ္ေနတတ္တယ္.... ဘဏ္စာအုပ္ေလးထဲမွာ ပိုက္ဆံေလ်ာ့ေလ်ာ့သြားရင္ ေခါင္းကုတ္တတ္တယ္... စိတ္ညစ္ရင္ ေခါင္းကုတ္တတ္တယ္... အိမ္သာတက္ရင္ စာအုပ္နဲ႕ ဖုန္းနဲ႕ယူျပီး အိမ္သာထဲဖုန္းေျပာတယ္... စာအုပ္ဖတ္တယ္... မနက္တိုင္ အိပ္ယာထမ်က္ႏွာသစ္ျပီးရင္ ေဘစင္က ေရကိုေမ့ျပီးဖြင့္ထား ခဲ့တတ္တယ္... ေကာင္မေလးေရွ႕ေရာက္ရင္ ခ်စ္ဟန္ေဆာင္တတ္တယ္..... ဘေလာ့ေရးရမွာပ်င္းရင္ ပေရာက္စီကို တရားခံလုပ္ပစ္တယ္... ဖုန္းေျပာရင္ </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၀ွက္ထ္ယူ၀မ့္တူေဆးမီ</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">? လို႕ ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္ နွုတ္ဆက္ေလ့ ရွိတယ္... ႏိုင္ငံျခားသားနဲ႕ဖုန္းေျပာရင္ ေခ်ြးသီးေခ်ြးေပါက္ေတြ က်က်လာတတ္တယ္... အေအးေသာက္ရင္ နာနတ္သီးႏွစ္ခြက္ ဆင့္ေသာက္တယ္.... တစ္ခါတစ္ေလ အရမ္းပ်င္းလာရင္ ဖုန္းတစ္လံုးနဲ႕ ရန္ျဖစ္တတ္တယ္...</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">အစားအေသာက္</span>
<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> အစားအေသာက္ဆိုရင္ ေဂ်းမ်ားတယ္မဟုတ္ေပမယ့္ ဟင္းေရြးတတ္တယ္... ဆိတ္သားဆို ခ်က္ထားရင္ မစားဘူး... သံပုရာေရနဲ႕ေဆး မဆလာနိုင္ေအာင္သံုး အနံ႕ေပ်ာက္ေအာင္လုပ္ မြေနေအာင္ဖြျပီး ေျခာက္ကပ္ ေနေအာင္ေၾကာ္မွစားတယ္... အမဲသားဆိုလံုး၀မစား.... ဟင္းသီးဟင္းရြက္ အကုန္ၾကိဳက္.... မာလာဟင္း အေသၾကိဳက္... ဘီယာဆိုင္တြင္ ဘီယာမၾကိဳက္ အကင္မ်ိဳးစံုစားတဲ့ အကင္စားသတၱ၀ါတစ္ေကာင္.... ေရႊဘဲက ဘဲကင္ အရမ္းၾကိဳက္... တုန္ယန္းဟင္းခ်ိဳ၊ ေၾကးအိုးဆီခ်က္၊ ေျမအိုးမာလာငါး၊ မာလာေခါက္ဆြဲေၾကာ္၊ ေဟာ့ေပါ့၊ ေရခဲမုန္႕၊ ဘာဂါ၊ ဆင္းဒြစ္ အကုန္ၾကိဳက္၊ မန္းတေလးမွာ ေရႊေတာင္တန္းေၾကးအိုး၊ ရန္ကုန္မွာ ၀ိုင္ေကေကအို၊ သေကၤတက ဟင္းအကုန္ၾကိဳက္... စားခ်င္တာေျပာတာေနာ္... ပိုက္ဆံမွ မကုန္တာေကာ...</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">အ၀တ္အစား</span>
<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> လွရင္အကုန္ၾကိဳက္.... ရွုပ္ရွုပ္ရွက္ရွက္အဆင္ေတြ လံုး၀မၾကိဳက္... ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေျပာင္ အ၀တ္အစားမ်ိဳးၾကိဳက္.... ေကာ္လံပါတဲ့ ရွပ္အိက်ီၤအရမ္းၾကိဳက္.... စတိုင္ပန္ေဒါက္ေပ်ာက္နဲ႕ ရွပ္အိက်ီၤေကာ္လံ ဖစ္တင္ရွပ္ေတြၾကိဳက္.... ဖိနပ္ဆိုရင္ ေဒါက္တာမာတင္ ေဒါက္ကြင္းထိုးၾကိဳက္.... မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ စတစ္အျဖဴနဲ႕ ကခ်င္ပုဆိုး၊ ရခိုင္ပုဆိုး အ၀တ္မ်ားတတ္ပါတယ္.... မ်က္မွန္ဆိုရင္ အၾကီးၾကီးေတြတပ္ ျဖစ္ပါတယ္॥ အၾကိဳက္ဆံုးအေရာင္က ခရမ္းေရာင္.... အ၀တ္မ်ားတာက အနက္ေရာင္ ... ခရမ္းေရာင္ တစ္ထည္မွမရွိ.... ဦးထုပ္ဆို ရွာထိုးဦးထုပ္ ရိုးရိုးေလးေတြေဆာင္းျဖစ္တယ္... တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း ပဲမ်ားျပီး မာဖလာဖက္ရွင္ေလးလည္း ၀တ္တတ္ေသး॥(သတိ... သူၾကီးသားစတိုင္မဟုတ္)... ကိုရီးယားအိက်ီၤ ဖလပ္ဖလပ္ေတြ လံုး၀မၾကိဳက္... ေအာက္ရွဴးေဘာင္းဘီ ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္.... အ၀တ္အစားေဂ်းလည္းမမ်ား... ၀တ္ခ်င္ရာလည္းမ၀တ္ ... </span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">အေထြေထြ</span>
<br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);"> ေဒၚလာေစ်းေတြတက္ရင္ အရမ္းၾကိဳက္..... အန္နင္ ေစ်းအမ်ားၾကီးေတာင္းတဲ့ လူေတြကိုမၾကိဳက္.... ဘဏ္တိုးေတြ တက္လာတာကို အရမ္းၾကိဳက္... ဘဏ္ကိုေပးရတဲ့အတိုး မ်ားတာကိုမၾကိဳက္.... ဧရာ၀တီျမစ္ျပင္ က်ယ္ၾကီးေပၚမွာ ေမာ္ေတာ္စီးရတာ အရမ္းၾကိဳက္.... ဧရာ၀တီေရ ေနာက္ေနရင္ မၾကိဳက္.... ေစာင့္ရတဲ့အလုပ္ကိုမၾကိဳက္.... ဖုန္းဆက္လိုက္လို႕ ဟိုဘက္က ေျပာ ဆိုျပီး အသံၾကီးနဲ႕ေျပာရင္ မၾကိဳက္... မနက္ေစာေစာမွာ ပထမဆံုးေတြတဲ့သူကို မဂၤလာပါလို႕ ႏွုတ္ဆက္ရတာအရမ္းၾကိဳက္.... ကြ်န္ပ်ဴတာလွလွေလး ေတြေတြ႕ရင္အရမ္းၾကိဳက္.... သူမ်ားႏိုင္ငံက တိုက္လွလွၾကီးေတြကို အရမ္းၾကိဳက္... ဆြစ္ဇာလန္က ပန္းပင္ေတြနဲ႕ အဂၤလန္က ျမက္ခင္းေတြကို အရမ္းၾကိဳက္... (ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အဲေလာက္လွရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ ေနာ္...) အင္း ေျပာရင္ ရွည္ေနမယ္... ေကာင္းတာမွန္သမွ် အကုန္ၾကိဳက္... ဟိဟိ</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">အင္း ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အၾကိဳက္ကို သိေလာက္ျပီေပါ့.... ကြ်န္ေတာ့္ ေကာင္မေလးလည္း ဖတ္မိရင္ေတာ္ေတာ္ေကာင္းမယ္... ေျပာစရာမလိုေတာ့ဘူး... အလိုက္သိေတာ့မွာေပါ့ ဟီးဟီး॥</span>
<br />
<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ကိုေမာင္ေလးကို ၾကိမ္းထားပါသည္.... ဒီတစ္ေခါက္သူတဂ္ထားတာမို႕ ျပန္မတဂ္ေတာ့ပါ... ေနာက္တစ္ေခါက္ေတာ့ ေကာင္းေကာင္းၾကီးကို တဂ္ပါဦးမည္..... သူေျပာထားတဲ့ တဂ္ပို႕နဲ႕ ျပန္ျပန္ေပၚလာတတ္ တဲ့ ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)ဆိုတဲ့စကားအတိုင္းေပါ့.... ဟင္းဟင္း ကိုေမာင္ေလးေရ.....</span>
<br />
<br />
<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">စာေရးသူ ---- ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span>
<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">व्व्व</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">.</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">कोकोएऐम्म्द्य</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">.</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">इन्फो</span>
<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-5385965683714745448?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-27855667020719898292011-06-29T00:08:00.002+06:302011-06-29T00:12:12.492+06:30ကမၻာပ်က္မယ့္ေနာက္ဆံုးေန႕(၂၀၁၂)<span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဒီပို႕စ္ကို တင္သင့္ မတင္သင့္ ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားျပီးမွ တင္လိုက္တာပါ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အျခား အေႀကာင္းအရာေတြက ကိစၥမရွိေပမယ့္ ဒီအေႀကာင္းအရာက ေသခ်ာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">မစဥ္းစားရင္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္ေစလို႕ပါ။ ဒီပို႕စ္ကို ဖတ္တဲ့ သူတိုင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ျမတ္စြာဘုရား ေဟာႀကားခဲ့တဲ့ ကာလာမသုတ္ကို ႏွလံုးသြင္းပါလို႔ ေျပာပါရေစ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အခု က်ေနာ္ေရးမယ့္ အေႀကာင္းအရာက ႀကည့္မိတဲ့ သူေတြအႀကားမွာ လႈပ္လႈပ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ရွားရွား ျဖစ္သြားေစတဲ့ စႀကာဝဠာနဲ႕ ပါတ္သတ္တဲ့ YouTube video ေတြအေႀကာင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ပါ။ အဓိက အေႀကာင္းအရာက ၂၀၁၂ ခုနွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ မွာ ကမၻာပ်က္မယ္ ဆိုတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကိစၥပါ။ အဲဒီ ဗြီဒီယိုေတြကို Doomsday, Nibiru, Planet X, 2012 December 21</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဆိုတဲ့ keyword ေတြနဲ႕ အလြယ္တကူ ရွာ ေတြ႕နိုင္ပါတယ္။ သူတို႕ေတြ ေျပာႀကတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဦးတည္ခ်က္က တစ္ခုတည္းပါ။ ၂၀၁၂ မွာ ကမၻာပ်က္မယ္ ဆိုတဲ့ အေႀကာင္းအရာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ပါ။ ဘာေႀကာင့္ ပ်က္မွာလဲ။ ဘယ္လိုပ်က္မွာလဲ။ သူတို႕ေရးတဲ့ အတိုင္း က်ေနာ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ျပန္ေရးပါ့မယ္။ ေအာက္မွာ ေရးထားတဲ့ အေႀကာင္းအရာဟာ က်ေနာ့္ စာသား</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">မဟုတ္ပါ။ သူတို႕ေရးထားတာကို တိုက္ရိုက္ဘာသာ ျပန္ေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">(ေပရွည္ ေနတာေတြကို ဖ်က္ ထုတ္ခဲ့ပါတယ္)</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကမၻာေပၚက အခ်ိဳ႕ေသာ အေႀကာင္းအရာေတြဟာ ရွင္းျပနိုင္တဲ့ အေႀကာင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အရာေတြ မဟုတ္ႀကပါဘူး။ ဥပမာ - Stonehenge နဲ႕ Easter Island တို႕လို</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေပါ့၊ ေသခ်ာ ရွင္းမျပနိုင္တဲ့ အရာေတြ အျဖစ္ ယေန႕ထိ ရွိေနဆဲပါ။</span><br /><br /><center style="color: rgb(0, 0, 153);"><a rel="nofollow" href="http://2.bp.blogspot.com/_Mj6SEpmx4do/SuYEd4aaIgI/AAAAAAAAAWQ/ESJS06_zhJs/s1600-h/mythos.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 324px; height: 248px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Mj6SEpmx4do/SuYEd4aaIgI/AAAAAAAAAWQ/ESJS06_zhJs/s400/mythos.jpg" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397006114855985666" name="BLOGGER_PHOTO_ID_5397006114855985666" border="0" /></a></center> <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">သူတို႕ကို ဘယ္သူ တည္ေဆာက္ခဲ့တယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္လို ျဖစ္လာခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဆိုတာ ဘယ္သူမွ ရာနႈန္းျပည့္ မေျပာနိုင္ပါဘူး။ (ပံုမွာ Stonehenge နဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Easter Island ေပၚက အရုပ္ေတြကို ျပထားပါတယ္။ Easter Island က</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ႀသစေတးလ် နဲ႕ ခ်ီလီ အႀကားက ပစိဖိတ္ေရျပင္က်ယ္ ႀကီး အလယ္ေလာက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">မွာ ရွိတာ၊ ဘယ္တုန္းကမ်ား ေရွးေဟာင္းလူေတြ ေရာက္ျပီး ဒါေတြ လုပ္သြား</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">လဲ.. က်ေနာ္လည္း အံ့ေၾသာ္ မိပါတယ္)။ က်ေနာ္ အခုရွင္းျပမယ့္ အေႀကာင္းအရာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကလည္း ေသခ်ာ ရွင္းမျပနိုင္တဲ့ အေႀကာင္းအရာ တစ္ခုပါ။ ကမၻာ ႀကီးပ်က္မယ့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေန႕စြဲကို ေျပာတာပါ။ အဲဒီ ေန႕စြဲက ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္ေန႕ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အဲဒီေန႕လို႕ ေျပာလိုက္တဲ့အတြက္ က်ေနာ့္လိုပဲ ခင္ဗ်ားလည္း အံ့အားသင့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">သြားနိုင္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);" id="fullpost"><br /></span><center style="color: rgb(0, 0, 153);"><span id="fullpost"><a rel="nofollow" href="http://4.bp.blogspot.com/_Mj6SEpmx4do/SuYETaZqv7I/AAAAAAAAAWI/mYBG9wh3C7o/s1600-h/nibiru2.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Mj6SEpmx4do/SuYETaZqv7I/AAAAAAAAAWI/mYBG9wh3C7o/s400/nibiru2.gif" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397005935001124786" name="BLOGGER_PHOTO_ID_5397005935001124786" border="0" /></a></span></center> <span style="color: rgb(0, 0, 153);" id="fullpost"><br /><br />ဒါေပမယ့္ NASA နဲ႕ Governments ေတြကေတာ့ အံ့အား သင့္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။<br />ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ သူတို႕ဟာ ၁၉၈၃ ခုနွစ္ကတည္းက ဒီအေႀကာင္းကို သိေနႀက<br />ႏွင့္ျပီးသား ျဖစ္ေနလို႕ပါ။ ဘာကို သိေနႀက တာပါလဲ။ အခုဘယ္သူေတြက က်ေနာ္တို႕<br />ကမၻာနဲ႕ ပါတ္သတ္ျပီး သတိေပးခဲ့သလဲ ဆိုတာ ႀကည့္ႀက ရေအာင္ပါ။<br />Nostradamus ကေျပာပါတယ္၊ စႀကာဝဠာအတြင္းက ႀကီးမားလွတဲ့ အရာဝတၳဳ<br />တစ္ခုဟာ က်ေနာ္တို႕ ကမၻာဆီကို ဦးတည္ျပီး လာေနပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕<br />ေနပါတ္လမ္းဟာ နွစ္ေပါင္း ၃၆၀၀ မွာ တစ္ပါတ္ ျပည့္ျပီး ၂၀၁၂ ခုနွစ္မွာ<br />က်ေနာ္တို႕ ဆီကို ေရာက္ပါမယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကမၻာကို ဝင္တိုက္မိမွာေတာ့<br />မဟုတ္ပါဘူး။ Albert Einstein က pole shift နဲ႕ ပါတ္သတ္ျပီး သတိေပး<br />ခဲ့ပါတယ္။ pole shifting အခ်ိန္မွာ လူသားေတြ အျပင္းအထန္ ခံစားရမယ္<br />ဆိုတာပါ။ မာယန္ ပေရာဖက္ ေတြရဲ႕ The Tzolkin ဆိုတဲ႔ ျပကၡဒိန္မွာ ၂၀၁၂ ခုနွစ္<br />ဟာ အဆံုးသတ္ အမွတ္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ စက္ဝန္းႀကီး တစ္ခုရဲ႕ အဆံုးမွတ္ ျဖစ္ပါတယ္။<br />အဲဒီ စက္ဝန္းႀကီးက အစမွတ္ (day 0.0.0.0.0) 11th August 3114 BC မွာ<br />စတင္ျပီး အဆံုးမွတ္ (day 13.0.0.0.0) 21st December 2012 AD မွာ ဆံုးပါတယ္။<br />နွစ္ေပါင္း ၃၆၀၀ ျပည့္တိုင္း စက္ဝန္းႀကီး တစ္ပါတ္လည္ ပါတယ္။ holy bible<br />ကလည္း 2012 ခုနွစ္ကို သတိေပးထားပါတယ္။ အျခားအျခား ေသာ အရာေတြ<br />အားလံုးမွာလည္း 2012 December 21 ကို ရည္ညႊန္းထားတာေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။<br />ေမးခြန္းတစ္ခု ရွိပါတယ္။ ၂၀၁၂ မွာ ေသခ်ာေပါက္ ျဖစ္မွာမွန္း သိရက္နဲ႕<br />ဘာေႀကာင့္ နာဆာက လူေတြကို အသိမေပးတာလဲ။ သူတို႕ဟာ ကမၻာေပၚက<br />လူသားေတြ အားလံုး သိသြားႀကရင္ လူေတြ အားလံုး အသက္ရွင္ က်န္ရစ္ေရး<br />ႀကိဳးပမ္းႀကတဲ့အခါ သူတို႕အတြက္ အခြင့္အလမ္း နည္းသြားမွာ စိုးလို႕ ျဖစ္ပါတယ္။<br />အခု ေဖာ္ျပမဲ့ အေႀကာင္းအရာက NASA ဟာ ၁၉၈၃ ခုနွစ္က ဘယ္<br />ေတြ႕ရွိခ်က္ကို လ်ွိဳ႕ဝွက္ခဲ့တာလဲ ဆိုတာပါ။ 1982 ခုနွစ္မွာ NASA ဟာ<br />extra solar planet တစ္ခုကို စျပီး သတိထား မိခဲ့ပါတယ္။ 1983 ခုနွစ္မွာ<br />NASA ဟာ IRAS (Infrared Astronomical Satellite) ကို လႊတ္တင္ခဲ့ျပီးေတာ့<br />အဲဒီ satellite က ဂ်ဴပီတာျဂိဳဟ္ေလာက္ ႀကီးမားတဲ့ object တစ္ခုကို ေတြ႕<br />ရွိခဲ့ပါတယ္။<br /><br /></span><center style="color: rgb(0, 0, 153);"><span id="fullpost"><a rel="nofollow" href="http://1.bp.blogspot.com/_Mj6SEpmx4do/SuYD04T9jSI/AAAAAAAAAWA/T6Gdu4twhbo/s1600-h/andy_lloyd_nibiru_path.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 324px; height: 246px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Mj6SEpmx4do/SuYD04T9jSI/AAAAAAAAAWA/T6Gdu4twhbo/s400/andy_lloyd_nibiru_path.jpg" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397005410454310178" name="BLOGGER_PHOTO_ID_5397005410454310178" border="0" /></a></span></center> <span style="color: rgb(0, 0, 153);" id="fullpost"><br /><br />အဲဒီ Object ကို Planet X (Nibiru) လို႔ နာမည္ေပးခဲ့ပါတယ္။<br />၂၀၁၂ ခုနွစ္မွာ planet Nibiru ဟာ ကမၻာနဲ႕ ေနရဲ႕အႀကားကို ဝင္ေရာက္<br />ျဖတ္သန္း ပါမယ္။ သူ ျဖတ္သန္းမယ့္ အေနအထား ကေတာ့ ပံုမွာ ျပထားတဲ့<br />အတိုင္းပါပဲ။ အဲဒီ အခ်က္ေႀကာင္႔ Atlantis ျမိဳ႕ႀကီး နစ္ျမဳပ္ခဲ့သလို Noah ရဲ႕<br />ေလွႀကီး တစ္ခုပဲ ေရေပၚမွာ ရွိခဲ့တုန္းကလို အေျခ အေနမ်ိဳး ၂၀၁၂ ေနာင္းပိုင္းမွာ<br />ျပန္ျဖစ္လာပါမယ္။ က်ေနာ္တို႕မွာ ေရွာင္လႊဲစရာ နည္းလမ္း မရွိပါဘူး။ ေနစရာ<br />ကမၻာ တစ္ခုပဲ ရွိတဲ့အတြက္ မလြဲမေသြ ရင္ဆိုင္ ရပါလိမ့္မယ္။ Stonehenge နဲ႕<br />Easter Island အေႀကာင္း က်ေနာ္တို႕ ဘာလို႕ မသိတာလဲ။ ျဖစ္နိုင္တာက<br />အရင္က လူေတြ တည္ေဆာက္ခဲ့တာျဖစ္ျပီး Nibiru ေႀကာင့္ သူတို႕အားလံုး<br />ေသဆံုးသြားတဲ့အခါ အသစ္ ျဖစ္လာတဲ့ က်ေနာ္တို႕က မသိတာ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။<br />Nibiru ဟာ ၂၀၀၉ ခုနွစ္ ေမလ ၁၅ ရက္ေန႕မွာ အနီေရာင္ အရာဝတၳဳအျဖစ္<br />သာမာန္ မ်က္လံုးနဲ႕ ျမင္နိုင္ပါလိမ္႔မယ္။ သူဟာ အေပၚကို တက္လာေနတာ ျဖစ္တဲ့<br />အတြက္ ကမၻာ့ ေတာင္ဘက္ အဖ်ားပိုင္းေတြမွာသာ ျမင္နိုင္မွာပါ။ ၂၀၁၁ ခုနွစ္<br />ေမလေလာက္မွာေတာ့ သူဟာ ကမၻာေပၚက လူေတြ အားလံုးျမင္နိုင္ေလာက္တဲ့<br />အရြယ္အစား ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒုတိယေျမာက္ ေနတစ္လံုးအျဖစ္ လရဲ႕<br />အရြယ္အစား ေလာက္ ရွိတဲ့ သူ႕ကို ျမင္ရပါလိမ့္မယ္။ ႀကီးမားလွတဲ့ ဆြဲငင္အားေႀကာင့္<br />ကမၻာေပၚမွာ ငလွ်င္ အႀကီးအက်ယ္ လႈပ္ျပီး ေရႀကီးမႈေတြ ေနရာ အႏွံ႕ ျဖစ္ပါမယ္။<br /><br /></span><center style="color: rgb(0, 0, 153);"><span id="fullpost"><a rel="nofollow" href="http://3.bp.blogspot.com/_Mj6SEpmx4do/SuYDovsEUBI/AAAAAAAAAV4/3hMt2Mksa_s/s1600-h/MAINORBIT.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 294px; height: 138px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Mj6SEpmx4do/SuYDovsEUBI/AAAAAAAAAV4/3hMt2Mksa_s/s400/MAINORBIT.jpg" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397005201981067282" name="BLOGGER_PHOTO_ID_5397005201981067282" border="0" /></a></span></center> <span style="color: rgb(0, 0, 153);" id="fullpost"><br /><br />ဒါေပမယ့္ အဆိုးဆံုး အေျခအေနက ၂၀၁၃ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၄ ရက္ ျဖစ္ျပီးေတာ့<br />အဲဒီေန႕မွာ ကမၻာဟာ Nibiru နဲ႔ ေနရဲ႕အႀကားကို ေရာက္ပါမယ္။ ဆန္႕က်င္<br />ဆြဲငင္အားေတြေႀကာင့္ ကမၻာမွာ pole shifting အႀကီး အက်ယ္ ျဖစ္ျပီး<br />အဲဒီျဖစ္ရပ္က ကမၻာကို အသစ္ ျပန္လည္ ဖြဲ႔စည္း ေစမွာပါ။ Nibiru ဟာ ကမၻာလည္<br />ပါတ္မႈနဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္ လားရာကို လည္ ေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ မ်က္နွာျပင္<br />ဆြဲငင္အားက ကမၻာႀကီးကို ၃ရက္တိတိ လည္ပါတ္မႈ ရပ္သြားေစပါမယ္။<br />အင္မတန္ႀကီးမားတဲ့ ငလွ်င္ႀကီးေတြ လႈပ္မယ္၊ ေျမျပန္႕ေတြ အစိတ္စိတ္<br />အပိုင္းပိုင္း ကြဲထြက္ျပီး ေက်ာက္ရည္ပူေတြ တိုးထြက္မယ္၊ မီးေတာင္ေတြ<br />ေနရာအႏွံ႕ ေပါက္ကြဲမယ္၊ ကမၻာ့လူဦးေရ သန္းရာေပါင္း အနည္းငယ္သာ<br />အသက္ရွင္ က်န္ပါမယ္။ အဲဒီေနာက္ ကမၻာႀကီးဟာ ေျဖးေျဖးခ်င္း အသစ္ျပန္လည္<br />ဖြဲ႕စည္းပါလိမ့္မယ္။ 2014 July 1 ရက္ေန႕က စျပီး Nibiru ဟာ က်ေနာ္ ကမၻာေပၚမွာ<br />ဘာသက္ေရာက္မႈမွ မရွိေတာ့ပဲ က်ေနာ္တို႕နဲ႕ ေဝးရာ စႀကာဝဠာဆီကို ျပန္လည္<br />ထြက္ခြါသြားပါလိမ္႔မယ္။<br /><br /></span><center style="color: rgb(0, 0, 153);"><span id="fullpost"><a rel="nofollow" href="http://2.bp.blogspot.com/_Mj6SEpmx4do/SuYDbtT3I7I/AAAAAAAAAVw/GG47jJ3DWSU/s1600-h/pool.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 359px; height: 234px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Mj6SEpmx4do/SuYDbtT3I7I/AAAAAAAAAVw/GG47jJ3DWSU/s400/pool.jpg" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397004978004370354" name="BLOGGER_PHOTO_ID_5397004978004370354" border="0" /></a></span></center> <span style="color: rgb(0, 0, 153);" id="fullpost"><br /><br />အေပၚမွာ ေရးျပခဲ့တာေတြကေတာ့ YouTube video ေတြထဲက တစ္ခုကို<br />ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အရာအားလံုးသည္ သခၤါရ ဆိုေပမဲ့<br />၂၀၁၂ ဆိုတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ႀကီးမ်ား ေစာလြန္း ေနမလားလို႕။ အခုစာလာ<br />ဖတ္တဲ့ မိတ္ေဆြေတြ ေရာ.. ဒီကိစၥကို ယံုလား။ paranormal.about.com မွာ<br />အဲဒီ အေႀကာင္း pool လုပ္ထားတဲ့ result ကို အေပၚကပံုမွာ ေတြ႕နိုင္ ပါတယ္။<br />ယံုႀကည္တယ္၊ ဘာေႀကာင့္၊ မယံု ႀကည္ဘူး၊ ဘာေႀကာင့္ ဆိုတာေလး comment<br />ေရးေပး ေစခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ့္အျမင္ကိုလည္း ပို႕စ္ တစ္ခုတင္ျပီး ရွင္းေပးပါ့<br />မယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။<br /><br /><br />(မွတ္ခ်က္။ ။ <a rel="nofollow" href="http://myanmarastronomy.blogspot.com/"><span style="font-weight: bold;">MYANMAR ASTRONOMY</span></a> ဘေလာ့မွ ထပ္ဆင့္ကူးယူ ေဖာ္ျပပါသည္။)<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);" id="fullpost">ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဗုဒၵဘာသာ၀င္ျဖစ္တဲ့အတြက္ လံုး၀လံုး၀မယံုပါ॥<br /><br />ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)မွ ျပန္လည္မွ်ေ၀သည္။<br /><br /></span><span id="fullpost"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/101/E63B5C74E45EFBA698879839E65E13FC.png" style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" /></a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-2785566702071989829?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-5488795616396883192011-06-25T02:04:00.001+06:302011-06-25T02:08:30.324+06:30လတ္တေလာ ျပည္တြင္းသတင္းမ်ား<p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"> ျမန္မာနိုင္ငံ အလယ္ပိုင္းေဒသ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေတာ္၏ အခ်က္အခ်ာက်ရာ ေစ်းခ်ိဳဟိုတယ္ႏွင့္ မန္းျမန္မာ ပလာဇာအနီးတြင္ ယေန႔ နံနက္ ၁၁ နာရီ ၅၀ မိနစ္အခ်ိန္ခန႔္တြင္ ဗုံးေပါက္ကြဲမွုတစ္ခု ျဖစ္ပြားခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">မႏၲေလးေစ်းခ်ိဳေတာ္ေရွ႕တြင္ ရပ္ထားေသာ ကားတစ္စီးေပၚ၌ ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ပြားခဲ့သည္ဟု သတင္း ရရႇိသည္။ မႏၲေလးၿမိဳ႕</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ခ်မ္းေအးသာစံၿမိဳ႕နယ္၊ ေစ်းခ်ိဳေတာ္ ၈၄ လမ္း၂၇ လမ္းႏႇင့္ ၂၈ လမ္းၾကား မန္းျမန္မာ ပလာဇာႏႇင့္ မ်က္ႏႇာခ်င္းဆိုင္ရႇိ ေစ်းခ်ိဳဟိုတယ္</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ေျမညီထပ္ေရႇ႕တြင္ ရပ္ထားေသာ ကားတစ္စီးေပၚ၌ ယေန႔ မြန္းတည့္ ခ်ိန္ ၀န္းက်င္၌ ေပါက္ကြဲျခင္း ျဖစ္သည္ဟု</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕မ်ားထံမႇ သိရႇိရသည္။ ေလာေလာဆယ္တြင္မူ အဆိုပါ ကားအနီး ကုန္ပစၥည္း သယ္ပို႔လုပ္သားတစ္ဦး ထိခိုက္ဒဏ္ရာ</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ရရႇိသြားေၾကာင္းႏႇင့္ ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ မ်က္ႏႇာခ်င္းဆုိင္ရႇိ ေစ်းခ်ိဳပလာဇာ အေပၚထပ္မႇ မႇန္အခ်ိဳ႕ ကြဲကာ ျပဳတ္က်ခဲ့ေၾကာင္း သိရႇိရသည္။</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ဂ်စ္ကားမႇာမူ ပ်က္စီးသြားၿပီး ထပ္မံ၍ အေသအေပ်ာက္ႏႇင့္ ဒဏ္ရာရရႇိမႈ အေျခအေနကိုမူ စံုစမ္းေနေၾကာင္း သိရွိရသည္။ "၂၆</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">လမ္းကေန ၂၈ လမ္းထိကို ယာယီ ကန္႔သတ္လိုက္တယ္ အခု သက္ဆိုင္ရာ တာဝန္ရွိသူေတြ အခင္းျဖစ္ပြားရာ ေနရာမွာ လာေရာက္</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">စစ္ေဆးလ်က္ရွိတာကို ေတြ႕ရပါတယ္"ဟု အခင္းျဖစ္ပြားရာေနရာ အနီးသို႔ သြားေရာက္ ၾကည့္႐ူေနသည့္ မႏၱေလးျမိဳ႕ခံ တစ္ဦးက မြန္းလြဲ</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">၁ နာရီခန္႔ တြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"> မႏၱေလးတြင္ မြန္းလြဲ ၃ နာရီ အခ်ိန္၌ ေပါက္ကြဲမွဳ ထပ္မံၿဖစ္ပြားခဲ့ကာ ၈၄လမ္း ၃၁၊ ၃၂ ၾကား ေရႊႏိုင္ငံ ေရႊဆိုင္ႏွင့္</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ပရိယတၱိသာသနဟိတအသင္း ဓမၼသာလာအနီး ၿဖစ္ေၾကာင္း ၿမိဳ႔ခံတစ္ဦးက ေၿပာၾကားခဲ့သည္။ ဆက္လက္ သိရွိရေသာ သတင္းမ်ားအရ</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">၈၄လမ္း ၃၁၊၃၂ ၾကားတြင္ၿဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ေပါက္ကြဲမွုၿဖစ္စဥ္မွာ အမိွဳက္ပံုအနီး ၿပစ္ထားေသာ အမိွဳက္ပံုးတြင္ ေဆာနစ္ဗံုး ဟုေရးသားၿပီး</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ကပ္ထားေသာ အရာတစ္ခုကို တာ၀န္ရွိသူမ်ားမွ ေတြ႕ရွိခဲ့ၿပီးေနာက္ ေပါက္ကြဲေစၿပီး ဖ်က္ဆီးခဲ့ၿခင္း ၿဖစ္ေၾကာင္း ျမိဳ႕ခံမ်ားက</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/qYUQT3AnhTHL2mqzV7y7Q6ONidHc6NwD8rQL84OSU9lhNeW8e-gLCrYFC90JV7K2rNSmeVHZmVQ5WAiylDYNDk-gKcLy3qPz/B6.jpg"><img class="align-left" src="http://api.ning.com/files/qYUQT3AnhTHL2mqzV7y7Q6ONidHc6NwD8rQL84OSU9lhNeW8e-gLCrYFC90JV7K2rNSmeVHZmVQ5WAiylDYNDk-gKcLy3qPz/B6.jpg" width="320" /></a></span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/Iyxb2JP4JzUbbjjDyBmPhNYOHYAMFN0wSu7ga*a9kr0TDMUwnFKVue*hA*KqeOx*VbvxmoUpq5yO9W8gQhTcUD4FU42slrPM/B1.jpg"><img class="align-left" src="http://api.ning.com/files/Iyxb2JP4JzUbbjjDyBmPhNYOHYAMFN0wSu7ga*a9kr0TDMUwnFKVue*hA*KqeOx*VbvxmoUpq5yO9W8gQhTcUD4FU42slrPM/B1.jpg" width="232" /></a><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/pAhfaUBA44M0dheIy0uQfFN3vN3OkasL3dUlktGxscCipPw7bm13n*i43LvHtwFaN598FsD9s7XJb9uCY1qUUyEiI5TN4qZ7/B2.jpg"><img class="align-left" src="http://api.ning.com/files/pAhfaUBA44M0dheIy0uQfFN3vN3OkasL3dUlktGxscCipPw7bm13n*i43LvHtwFaN598FsD9s7XJb9uCY1qUUyEiI5TN4qZ7/B2.jpg?width=232" width="232" /></a><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/ZJhS2ixKIRxn51HRxL0sAb03OFGb4prSyEnup1l2tbEkX59*iVoalCadUyAljfdtSTHj94UR5wOLE4eynCM4sYtjzC03tyy*/B3.jpg"><img class="align-left" src="http://api.ning.com/files/ZJhS2ixKIRxn51HRxL0sAb03OFGb4prSyEnup1l2tbEkX59*iVoalCadUyAljfdtSTHj94UR5wOLE4eynCM4sYtjzC03tyy*/B3.jpg?width=310" width="310" /></a></span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/Q4FaEPH1lx5Dh02CFxpcpfrftGq1BsvHdIStiWGMPnnm9kmOyLBqsaYBLmBwJqkt*8v4W56b2*0x8EXxMrwI6ZZ8AXdT8RW7/B7.jpg"><img class="align-right" src="http://api.ning.com/files/Q4FaEPH1lx5Dh02CFxpcpfrftGq1BsvHdIStiWGMPnnm9kmOyLBqsaYBLmBwJqkt*8v4W56b2*0x8EXxMrwI6ZZ8AXdT8RW7/B7.jpg?width=320" width="320" /></a></span></p><span style="font-size:100%;"><br /></span><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/bbXQqHBeYejySGQFGnNIp8wdnqA19bMPQwQxn0Wl2wc4XumNDTlsyXJU2dQYmIlzZpb6Q07BXoxiFzdPckZRkyk93DR35xqo/B8.jpg"><img class="align-left" src="http://api.ning.com/files/bbXQqHBeYejySGQFGnNIp8wdnqA19bMPQwQxn0Wl2wc4XumNDTlsyXJU2dQYmIlzZpb6Q07BXoxiFzdPckZRkyk93DR35xqo/B8.jpg" width="500" /></a></span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"> မႏၲေလးေစ်းခ်ိဳဟိုတယ္ေရွ႕တြင္ ရပ္ထားေသာ ကားတစ္စီးေပၚ၌ ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ပြားျပီး မိနစ္ပို္င္း အၾကာ၌ ေနျပည္ေတာ္ ႏွင့္ ျပင္ဦးလြင္ တို႔၌ ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့ေၾကာင္း သတင္း ရရွိပါသည္။</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"> ေနျပည္ေတာ္ သေျပကုန္းရပ္ကြက္ ငုဝါလမ္းရွိ အိမ္တစ္အိမ္၌ ၁၂ နာရီ ဝန္းက်င္ခန္႔တြင္ ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့ေၾကာင္း၊ ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ အိမ္မွာ လူမေနသည့္အိမ္ ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရရွိသူ</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">မရွိခဲ့ေၾကာင္းသိရွိရပါသည္။</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"> "ေပါက္ကြဲမႈက ျပင္းထန္တဲ့အတြက္ အပ်က္အစီးေတြက အနီးဝန္းက်င္ ေပ ၈၀ ခန္႔ထိ လြင့္စင္ခဲ့တာကို ေတြ႔ရပါတယ္၊</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">အခု အခင္းျဖစ္ပြားရာ ေနရာမွာ တာဝန္ရွိသူေတြ လာေရာက္ စစ္ေဆးေနတာကို ေတြ႕ရျပီး မိုင္းရွာတဲ့ေခြး ပါလာတာကိုလည္း</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ေတြ႕ရပါတယ္"ဟု အခင္းျဖစ္ပြားရာ ေနရာ အနီးသို႔ သြားေရာက္ ၾကည့္႐ူေနသည့္ ေနျပည္ေတာ္ သေျပကုန္းရပ္ကြက္တြင္</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ေနထိုင္သူတစ္ဦးက ေျပာၾကားခဲ့သည္။</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/4*XGOv02o1fPDbmZFXaFD-GQTwmYkZyRz9DtI566EeD*sZOczsco8-G2mXc7ATzpO1wHGs*x6k3Y4bQb4bXqxgxU6MI6dClK/B10.jpg"><img class="align-left" src="http://api.ning.com/files/4*XGOv02o1fPDbmZFXaFD-GQTwmYkZyRz9DtI566EeD*sZOczsco8-G2mXc7ATzpO1wHGs*x6k3Y4bQb4bXqxgxU6MI6dClK/B10.jpg" width="500" /></a></span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/f6BOwz*6d32APRq*VIclRjcObA36wOvE-6KRw55kuMtuOWuFIys1tVlDSIM*YFTi6qtJEseDb8kWsl46ipXxM8ij-k*hs8Jo/B11.jpg"><img class="align-left" src="http://api.ning.com/files/f6BOwz*6d32APRq*VIclRjcObA36wOvE-6KRw55kuMtuOWuFIys1tVlDSIM*YFTi6qtJEseDb8kWsl46ipXxM8ij-k*hs8Jo/B11.jpg" width="500" /></a></span></p><span style="font-size:100%;"><br /></span><p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"> ထို႔ျပင္ ျပင္ဦးလြင္၌ ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္ ေနရာမွာ ရပ္ကြက္ၾကီး ၃ အကြက္အမွတ္ ၄ တြင္ျဖစ္ေၾကာင္း၊</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">လူမေနသည့္အိမ္တြင္ပင္ ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ေပါက္ကြဲမႈမွာ မြန္းတည့္ ၁၂ နာရီဝန္းက်င္က ေပါက္ကြဲခဲ့ျခင္း</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ျဖစ္ေၾကာင္း စံုစမ္းသိရွိရပါသည္။</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"> မႏၲေလးခ႐ိုင္၊ ၿပင္ဦးလြင္ျမိဳ႔ ရပ္ကြက္ၾကီး ၃ ၊အကြက္အမွတ္ ၄ ရွိ လူမေနထိုင္ေသာ ေနအိမ္တစ္ခုတြင္ ဇြန္လ ၂၄</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ရက္ေန ေန႔လယ္ပိုင္းက ဗံုးေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ပြားခဲ့ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။ ၿပင္ဦးလြင္ျမိဳ႔ရွိ တပ္မေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈေက်ာင္းအနီး</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">အဆိုပါေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရရွိမႈမရွိေၾကာင္း သိရျပီး ယင္းေနအိမ္မွာ ျပိဳပ်က္သြားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"> "ရပ္ကြက္ၾကီး ၃ ၊အကြက္ေလးကြက္က အိမ္တစ္ခုမွာ ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္ ေပါက္ကြဲခဲ့တာ။ ေနရာက</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ျငိမ္းျငိမ္းစံ စားေသာက္ဆိုင္ မ်က္ေစာင္းထိုးေလာက္နဲ႕ ေရႊႏွင္းဆီေရေဆးဆီလိုက္ မ်က္ႏွာခ်င္ဆိုင္က်ပါတယ္။ အဲဒီအိမ္ေရွ႕မွာ</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ဘိလိယက္ခံုဖြင့္ထားတာ။ ေနာက္ျပီး အဲဒီအိမ္က လူမေနဘူးလို႔ သိရတယ္" ဟု ျပင္ဦးလြင္ျမိဳ႔ခံတစ္ဦးက ေျပာျပပါသည္။</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"> "ေပါက္ကြဲတဲ့အိမ္ကေတာ့ ျပိဳက်သြားတယ္။ ေဘးကပ္လ်က္က အိမ္ေတြေတာ့ ထိခိုက္မႈမရွိပါဘူး။ ၿပင္ဦးလြင္က</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ၿခံေတြက က်ယ္၀န္းတဲ့အတြက္ ေဘးအိမ္ေတြမွာ ဗံုးေပါက္ကြဲတဲ့အရွိန္ေၾကာင့္ အုတ္တံတိုင္းေတြေလာက္ပဲ ပ်က္စီးမႈအနည္းငယ္ရွိတာ</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ေတြ႕ရတယ္။ ထိခိုက္ဒဏ္ရာျဖစ္တာေတာ့ မၾကားဘူး" ဟု ကိုးျမိဳ႔ရွင္နတ္နန္းအနီး ေနထိုင္သူတစ္ဦးကလည္း ဆိုသည္။</span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/wS03L0vR*gvyKrPIZiiZeEZ1PbV3OBTmMWwPfjeHWc8Kq5qgbXwkG9rpdUDkBpowfmrVXNRt6ySsJhlxMP9fEtbNUU3JDAaS/B12.jpg"><img class="align-center" src="http://api.ning.com/files/wS03L0vR*gvyKrPIZiiZeEZ1PbV3OBTmMWwPfjeHWc8Kq5qgbXwkG9rpdUDkBpowfmrVXNRt6ySsJhlxMP9fEtbNUU3JDAaS/B12.jpg" width="600" /></a></span></p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"> </p> <p style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><a target="_self" href="http://api.ning.com/files/bbXQqHBeYeiIGrgZIlBhqNfaWqYs3N68i7QcPyGsXfaels5t*4bjAva8vaPjQX1kp93rwEVO7Kh6HSg9yiLOkIxZu0*B5JPs/B13.jpg"><img class="align-center" src="http://api.ning.com/files/bbXQqHBeYeiIGrgZIlBhqNfaWqYs3N68i7QcPyGsXfaels5t*4bjAva8vaPjQX1kp93rwEVO7Kh6HSg9yiLOkIxZu0*B5JPs/B13.jpg" width="600" /></a></span></p> <p style="text-align: left; color: rgb(255, 0, 0);"> <span class="font-size-3" style="color: rgb(0, 0, 255);font-size:100%;" ><strong>( သတင္းမ်ား ဓါတ္ပံုမ်ား အားလံုးကို ၿပည္တြင္း မီဒီယာမ်ား ႏွင္႔ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ မ်ားေပၚမွ</strong></span></p> <p style="text-align: left; color: rgb(255, 0, 0);"><span class="font-size-3" style="color: rgb(0, 0, 255);font-size:100%;" ><strong>ၿပန္လည္ ေဖာ္ၿပေပးပါသည္။ )</strong></span></p><p style="text-align: left; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><br /></span><span class="font-size-3" style="color: rgb(0, 0, 255);font-size:100%;" ><strong></strong></span></p><p style="text-align: left; color: rgb(255, 0, 0);"><span class="font-size-3" style="color: rgb(0, 0, 255);font-size:100%;" ><strong>ျပန္လည္မွ်ေ၀သူ== ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)<br /></strong></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-548879561639688319?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-43355624861718065952011-06-13T04:50:00.000+06:302011-06-13T04:50:00.972+06:30ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ျပဌာန္းခဲ့ေသာ မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာဥပေဒမ်ား<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီေန႕ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပဌာန္းခဲ့တဲ့ မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာဥပေဒေတြ၊ ျပဌာန္းထားဆဲ မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာဥပေဒေတြ၊ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ျပီးျဖစ္တဲ့ဥပေဒေတြနဲ႕ မူပိုင္ခြင့္နဲ႕ သက္ဆိုင္သမွ် ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပဌာန္းဥပေဒေတြအားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္ ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)မွ ေဖာ္ျပေပးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ အားလံုးကို ေသခ်ာစြာ ေလ့လာျပီး ျပန္လည္ေရးသားေပးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အမွားအယြင္းတစ္စံုတစ္ရာ ပါ၀င္ခဲ့ပါက စာေရးသူ၏တာ၀န္သာ ျဖစ္ျပီး အျပည့္အ၀တာ၀န္ယူပါသည္။ ထို႕အတြက္ေၾကာင့္ အျခားေနရာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပမည္ဆိုပါကလည္း စာေရးသူအမည္ႏွင့္ စာမူလင့္ခ္အား ေဖာ္ျပေပးပါရန္ ေမတၱာခံပါသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ျမန္မာႏိုင္ငံ မူပိုင္ခြင့္အက္ဥပေဒ (</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Copyright</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Act</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">) ကို (၁၉၉၁)ခုႏွစ္တြင္ စတင္၍ အတည္ျပဳျပဌာန္းေပးခဲ့ပါသည္။ (၁၉၁၄) ခုႏွစ္အေရာက္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမူပိုင္ခြင့္အက္ဥပေဒကို ထပ္မံျဖည့္စြက္၍ ျပဌာန္းအတည္ျပဳခဲ့ပါသည္။ ၁၉၁၄ခုႏွစ္ မူပိုင္ခြင့္အက္ဥပေဒတြင္ ၁၉၁၁ခုႏွစ္ မူပိုင္ခြင့္ဥပေဒလည္း ပတ္သက္အက်ံဳး၀င္ေၾကာင္း အတိအလင္း ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">မူပိုင္ခြင့္အက္ဥပေဒပုဒ္မ (၉)အရ ဗိသုကာလုပ္ငန္းႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ တီထြင္ဖန္တီးမွဴ႕မ်ားႏွင့္ လံုး၀မသက္ ဆိုင္ပါ။ မူပိုင္ခြင့္ကို ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္ခဲ့လွ်င္ မူပိုင္ခြင့္ရရွိထားသူက ေဖာက္ဖ်က္သူအေပၚ တရားမေၾကာင္းအရ တရားစြဲဆို ေလ်ာ္ေၾကးေတာင္းပိုင္ခြင့္ ရရွိပါသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ မူပိုင္ခြင့္တည္ျမဲေသာ သက္တမ္းမွာ လက္ရွိအေျခအေနအရ အႏွစ္ငါးဆယ္ျဖစ္ပါသည္။ ဥပမာျပရမယ္ဆိုရင္ ဆရာျမိဳ႕မျငိမ္းေရးခဲ့ေသာ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္သည္ ဆရာျမိဳ႕မျငိမ္းဆံုးပါးျပီးေနာက္ ႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္တိုင္ေအာင္ ဆရာျမိဳ႕မျငိမ္းအတြက္ မူပိုင္ခြင့္ရရွိပါသည္။ ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ေက်ာ္ပါက မူပိုင္ခြင့္ပိုင္ဆိုင္ ျခင္းမရွိေတာ့ဘဲ ျပည္သူပိုင္အျဖစ္သတ္မွတ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းလိုမ်ိဳး ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္သူပဲ ေရးခဲ့ေရးခဲ့ စတင္ျဖန္႕ေ၀သည့္အခ်ိန္မွ စ၍ျပည္သူပိုင္အျဖစ္သတ္မွတ္ပါသည္။ အႏွစ္ငါးဆယ္ေစာင့္ရန္ မလိုေတာ့ပါ။ မူပိုင္ခြင့္ေတာင္းရန္မလိုေတာ့ပါခင္ဗ်ာ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">မိမိတို႕၏ ကုိယ္ပိုင္ဥာဏ္ကိုအသံုးျပဳ၍ ဖန္တီးထားေသာ ဥာဏပစၥည္းမ်ားကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးရန္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အျခားျပဌာန္းဥပေဒမ်ားလည္း ရွိပါသည္။ ၁၈၈၉ ခုႏွစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံကုန္စည္ကူးသန္း ေရာင္း၀ယ္ေရးဆိုင္ရာ မူပိုင္ခြင့္ဥပေဒ (</span><span style="color: rgb(51, 51, 0);">Myanmar</span><span style="color: rgb(51, 51, 0);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 0);">Merchandise</span><span style="color: rgb(51, 51, 0);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 0);">Act</span><span style="color: rgb(51, 51, 0);">) ကို ျပဌာန္းေပးခဲ့ပါသည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္က ျပဌာန္းေပးထားခဲ့ေသာ (</span><span style="color: rgb(51, 51, 0);">Myanmar</span><span style="color: rgb(51, 51, 0);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 0);">Patents</span><span style="color: rgb(51, 51, 0);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 0);">and</span><span style="color: rgb(51, 51, 0);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 0);">Design</span><span style="color: rgb(51, 51, 0);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 0);">Act</span><span style="color: rgb(51, 51, 0);">) ကို ၁၉၉၃ခုႏွစ္ အက္ဥပေဒမ်ား ဖ်က္သိမ္းသည့္ ဥပေဒအမွတ္ (၄)အရ ပယ္ဖ်က္ခဲ့ပါသည္။ အဲဒီေတြအျပင္</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">i</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">) </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Myanmar</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Registration</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Act</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> (1908)，</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">（ii) </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Penal</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Code</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> (1860），</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">iii</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Myanmar</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Merchandise Marks</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Act</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> (1889），</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">iv</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">The</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Specific</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Relief</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Act，</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">v</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Myanmar</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Patents</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">and</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Designs</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> (</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Emergency</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Provisions</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">) </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Act</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1945</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">, (</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">abolished</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)，</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">vi</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Myanmar</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Copyright</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Act</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> (1914），（ </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">I</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">think</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">will</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">enacted</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">2013</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">,) ၂၀၁၃မွာေတာ့ အသစ္ျပဌာန္းမယ္လို႕သိရပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">vii</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">State</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">-</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Owned</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Economic</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Enterprises</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Law</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1989</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">viii</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Electronic</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Transaction</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Law</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> (</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">2004</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">,) </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ix</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Sea</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Customs</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Act</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">, </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1878</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">x</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Control</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">of</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Money</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Laundering</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Law</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">2002</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">; </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">xi</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Television</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">and</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Video</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Law</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> (</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1996</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">,)</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">xii</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Motion</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Picture</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Law</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1996</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">;</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">xiii</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Computer</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Science</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Development</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Law</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1996</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">;</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">အခုေနာက္ပိုင္းျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပဌာန္းခဲ့တဲ့ ဥပေဒေတြထဲမွာအဓိကအခန္းက႑ကေနပါ ၀င္လာတာေတြလည္း ရွိပါတယ္ခင္ဗ်ာ॥ အဲဒါေတြကေတာ့ </span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">(</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">i</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">)</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Trademark</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Law</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">,</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">(</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ii</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">)</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Copyright</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Law</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">,</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">(</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">iii</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">)</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Patent</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Law</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">,</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">(</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">iv</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">)</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Industrial</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Design</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Law</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">, ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">မူပိုင္ခြင့္ဆိုတာ ကိုယ္ပိုင္ဖန္တီးတီထြင္ထားတဲ့ အရာတစ္ခုအတြက္ ဖန္တီးသူကိုယ္ပိုင္ရရွိသင့္တဲ့ အခြင့္အေရး ေတြပါ။ မူပိုင္ခြင့္ရွိသူရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္မပါဘဲ တုပသံုးစြဲ၊ ထုတ္လုပ္ျဖန္႕ခ်ိ၊ ေရာင္းခ်ျပီး ကိုယ္က်ိဳးသံုးစြဲမယ္ဆိုရင္ မူပိုင္အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္တာပါပဲ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ျမန္မာႏိုင္ငံ တီထြင္မွဴ႕ႏွင့္ ဒီဇိုင္းအက္ဥပေဒ ( </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Myanmar</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Patent</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">and</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Design</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Act</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> 1945）ကို ၁၉၄၅ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံအက္ဥပေဒအမွတ္ (၅)အျဖစ္ ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ ဒီအက္ဥပေဒကို ၃।၈।၁၉၄၅ ရက္ေန႕မွာ ေၾကညာ ခဲ့ျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ျပန္တမ္းမွာ ၁၉၄၆ခုႏွစ္ ၊ အပိုင္း(၁) စာမ်က္ႏွာ(၁၃၆)မွာ ထပ္ျပီးေတာ့ ေၾကညာခဲ့ေပမယ့္ အခုထိ အတည္မျပဳရေသးပါဘူး။ ဒီအက္ဥပေဒကို ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတကိုယ္တိုင္ အမိန္႕ေၾကညာစာထုတ္ျပီး အတည္ျပဳတဲ့ေန႕မွာမွ အာဏာတည္မွာျဖစ္ျပီး ဥပေဒက စျပီး အက်ိဳးသက္ေရာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံေတာ္ျငိမ္၀ပ္ပိျပားမွဴ႕တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႕ (န၀တ) ရဲ႕ ဥပေဒေတြကို ရုပ္သိမ္းသည့္ ၄/၁၉၉၇ အရ ျမန္မာႏိုင္ငံတီထြင္မွဴ႕ႏွင့္ ဒီဇိုင္းအက္ဥပေဒ ( </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Myanmar</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Patent</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">and</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Design</span> <span style="color: rgb(0, 0, 102);">Act</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> 1945）ကို </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Abolished</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> လုပ္ခဲ့ပါသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီေန႕အဖို႕ေတာ့ ဒီေလာက္ဆိုရင္ စာဖတ္သူတို႕ ေက်နပ္ႏိုင္လိမ့္မည္ထင္ပါသည္ခင္ဗ်ာ....</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကြ်န္ေတာ္ေရးေသာ စာမ်ားအာဖတ္၍ မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ ဗဟုသုတမ်ားရရွိျပီး အျခားသူမ်ားအား ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးမည္ဆိုပါက ကြ်န္ေတ္ာအားထုတ္ရက်ိဳးနပ္ပါသည္။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">စာေရးသူ... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">www</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">.</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">kokoeaimmdy</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">.info</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-4335562486171806595?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-13431958527470640362011-06-12T04:49:00.000+06:302011-06-12T04:52:05.096+06:30မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္မ်ား<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">မွတ္ခ်က္... အဂၤလိပ္လိုဖတ္ေစခ်င္လို႕ေရးထားတာ ဘယ္သူမွမဖတ္ဘဲ ျပန္ျပန္လွည့္သြားၾကသည့္ အတြက္ျမန္မာ လိုဘာသာျပန္တင္ေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ႏိုင္ငံတကာမွာရွိခဲ့တဲ့ မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္မ်ားကို စုစည္းတင္ျပလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">(၁)ႏိုင္ငံျခားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာစက္မွဴ႕မူပိုင္ခြင့္၊ စာမူပိုင္ခြင့္၊ ယွဥ္ျပိဳင္လုပ္ကိုင္မွဴ႕ဥပေဒဆိုင္ရာ </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Max</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Planck</span> University ( <span style="color: rgb(0, 0, 102);">Max</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Planck</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Institute</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">for</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Foreign</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">and</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">International</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Patent</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">, </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Copyright</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">and</span> <span style="color: rgb(0, 0, 102);">Competition</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Law</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">) ၁၉၆၆ ခုႏွစ္တြင္ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Munich</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> ျမိဳ႕တြင္တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္။</span><br /><a href="http://picturepush.com/public/5860655"><img src="http://www2.picturepush.com/photo/a/5860655/640/5860655.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0" /></a><br />ဒီပံုကေတာ့ ဂ်ာမနီမွာရွိတဲ့ Max Planck University ပါခင္ဗ်ာ<br />The Max Planck Institute for Intellectual Property and Competition Law was founded in Munich in 1966 as the Institute for Foreign and International Patent, Copyright and Competition Law। During the following decades, it became instrumental in the development of the areas of law that it dealt with। In 2002, in conjunction with new appointments, its scope of research was extended to include core areas of antitrust law and tax law - hence, the change of the Institute’s name to the Max Planck Institute for Intellectual Property, Competition and Tax Law। After the establishment of an additional department for financial economics in 2008, this Institute was replaced, with effect from January 1, 2011, by the MPI for Intellectual Property and Competition Law and the MPI for Tax Law and Public Finance for the sake of autonomy। Together with the MPI for Foreign and International Social Law, these two Institutes form the Munich-based Max Planck Campus for Legal and Economic Research.<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">(၂) စက္မွဴ႕မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာေလ့လာေရးဗဟိုဌာန</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> (</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">The</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Centre</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">for</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">International</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Industrial</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Property</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Studies</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">CEIPI</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">) ကို ၁၉၇၀ျပည့္လြႏ္ႏွစ္မ်ား အတြင္းက ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Strasbourg</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">University</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> တြင္ တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။</span><br /><br /><a href="http://picturepush.com/public/5860659"><img src="http://www1.picturepush.com/photo/a/5860659/640/5860659.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဒါကေတာ့ စက္မွဴ႕မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာေလ့လာေရးဗဟိုဌာန အေျခစိုက္ရာ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Strasbourg</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">University</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ပဲျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"><br />(၃)မူပို္င္ခြင့္ဆို္င္ရာ </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Common</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Law</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">University</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ( </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">England</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ႏိုင္ငံ </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">London</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ျမိဳ႕တြင္ တည္ရွိပါသည္။</span>)<br /><br /><a href="http://picturepush.com/public/5860661"><img src="http://www3.picturepush.com/photo/a/5860661/640/5860661.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">England</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ႏိုင္ငံ </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">London</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ျမိဳ႕ရွိ မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ ဌာနျဖစ္ပါတယ္..</span><br /><br /><a href="http://picturepush.com/public/5860663"><img src="http://www5.picturepush.com/photo/a/5860663/640/5860663.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0" /></a><br />ဒီအဖြဲ႕အစည္းကေတာ့ ဥေရာပရဲ႕ အျမင့္ဆံုးတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္မွာရွိတဲ့ တရားေရး၀န္ၾကီးေတြ ဥပေဒေရးရာ ၀န္ၾကီးေတြအဖြဲ႕ျဖစ္ပါတယ္...<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);">(၄)ဂ်ပန္တီထြင္ဖန္တီးဆန္းသစ္မွဴ႕ဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္ (တိုက်ိဳျမိဳ႕)</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 153);">Patent</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 153);">University</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);"> (</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);">Tokyo</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);">) ကို ၁၉၈၉ ဇြန္လတြင္ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္။ </span><span style="color: rgb(51, 51, 153);">Patent</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 153);">and</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 153);">Copy</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);">rights</span><span style="color: rgb(51, 51, 153);"> </span><span style="color: rgb(51, 51, 153);">Case</span> မ်ားအားလံုးအေပၚ အဓိကထားသုေတသနျပဳလုပ္ကာ ေစာင့္ၾကည့္အေျဖရွာေပးခဲ့ပါသည္။ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ သတင္းႏွင့္ဗဟုသုတမ်ား ဖလွယ္ျခင္းအျပင္ မူပိုင္ခြင့္ႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ သတင္း အခ်က္အလက္ မ်ားအားလံုးကို စနစ္တက်စုစည္းျဖန္႕ေ၀ေပးေသာ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။<br /><br /><a href="http://picturepush.com/public/5860664"><img src="http://www1.picturepush.com/photo/a/5860664/640/5860664.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0" /></a><br />ဒါကေတာ့ တိုက်ိဳမွာရွိတဲ့ တိုက်ိဳတကၠသိုလ္ျဖစ္ပါတယ္॥ ရန္ကုန္က ဂ်က္ဆင္နဲ႕ေတာင္ ခပ္ဆင္ဆင္ပဲေနာ္...<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မွတ္ခ်က္॥ တရုတ္ျပည္တြင္လည္း မူပိုင္ခြင့္ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ဘာသာရပ္တစ္ခု ထည့္သြင္းသင္ၾကားရန္ ၾကိဳးစားလွ်က္ရွိေၾကာင္းနွင့္ မူပိုင္ခြင့္အသိဥာဏ္မ်ား ထြန္းကားေစေရးေဆာင္ရြက္ လွ်က္ရွိေၾကာင္း သိရေၾကာင္းပါခင္ဗ်ာ॥</span><br /><br /><a href="http://picturepush.com/public/5860688"><img src="http://www5.picturepush.com/photo/a/5860688/640/5860688.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0" /></a><br />ဒါကေတာ့ အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း ကိုကိုးတို႕ရဲ႕ အမိမန္းတေလးတကၠသိုလ္ၾကီးပါ...<br /><br /><a href="http://picturepush.com/public/5860694"><img src="http://www1.picturepush.com/photo/a/5860694/640/5860694.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0" /></a><br />ဒါကေတာ့ မန္းတေလးတကၠသိုလ္ၾကီးမွာ မန္းတေလးအထာ ဆိုင္ကယ္ေလးေမာင္းေနတဲ့ျမင္ကြင္းပါ...<br /><br /><br />ျမန္မာျပည္ရွိ ဒဂံုတကၠသိုလ္ႏွင့္ မန္းတေလးတကၠသိုလ္ ဥပေဒပညာဌာနတြင္ ဖြင့္လွစ္သင္ၾကားလွ်က္ရွိေသာ စီးပြားေရးဥပေဒဒီပလိုမာ သင္တန္းတြင္ေတာ့ Patent and Copyrights ကို ဘာသာရပ္တစ္ခုအျဖစ္ သင္ၾကားလွ်က္ရွိေၾကာင္းပါ... ျမန္မာႏုိင္ငံတစ္၀ွမ္းလံုးရွိ ျပည္သူမ်ားအားလံုး မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ အသိဥာဏ္မ်ား ရွိလာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ ယခုစာေရးသူ ေမာင္ကိုကိုးအိမ္တစ္ေယာက္ အတိုင္းမသိ ၀မ္းသာမိမည္မွာ အမွန္ပါ॥ သို႕အတြက္ေၾကာင့္ ယခု ကိုကိုးအိမ္ကို ခ်စ္ခင္တယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ယခုဖတ္လိုက္ေသာ စာေလးႏွင့္တကြ ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္တင္ေပးမည့္ မူပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ ဗဟုသုတမ်ားကို အျခားသူမ်ားသို႕ ႏွုတ္၏ေဆာင္မျခင္း ျဖင့္ေျပာျပမည္ဆိုပါလွ်င္ ကြ်န္ေတ္ာ ေရးရက်ိဳနပ္ပါျပီဟု ခံစားမိပါေၾကာင္းခင္ဗ်ာ....<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">စာဖတ္သူတို႕အား ေလးစားလွ်က္<br /><br /></span><span style="color: rgb(102, 0, 204);">စာေရးသူ.... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span></span><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/101/E63B5C74E45EFBA698879839E65E13FC.png" style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent; border: 0pt none ! important;" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-1343195852747064036?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-88409018374895376582011-06-09T03:55:00.000+06:302011-06-09T04:05:45.493+06:30National Intellectual Property Regimes and Legislation<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><a href="http://picturepush.com/public/5839947"><img src="http://www4.picturepush.com/photo/a/5839947/640/5839947.gif" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0" /></a><br /></div><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1। The economic history of Europe and America underlines the importance of democratization, in order to assure access to property rights to all members of society.<br /></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Both patents and copyrights were introduced in Europe in the form of privileges that limited access to special classes of society. Even when these systems were reformed, the design and administration served to perpetuate the advantages of privileged individuals and favoured high valued capital intensive methods of production.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">The United States stands out as having established one of the most successful intellectual property systems in the world. Secure patents were universally acknowledged as an important factor in early economic growth. At least one part of its industrial and economic success owes to a democratization of access to intellectual property. To give just one example: fees were deliberately set at an affordable level and encouraged broad-based participation in the inventive activity. When Britain followed the U.S. example and reformed its system to facilitate patenting by the working class, the benefits were immediately evident.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">2. It is important to encourage domestic innovation through effective mechanisms to disseminate information.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">In England, the vast majority of patents were obtained by urban inventors, in part because the complexity of the system gave an advantage to those who were actually resident in London। In contrast, the United States implemented policies such as transparent and predictable rules, and the prompt publishing of information regarding patent grants and expired patents. Patent volumes were made freely available to public institutions such as libraries, the patent office established branches throughout the country, and the records were meticulously kept. As a result, when markets expanded in America, the major response came from relatively ordinary individuals living in rural areas, who contributed a plethora of important and incremental inventions that enhanced productivity growth in both capital-intensive and labour-intensive industries. </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">3. Patents and copyrights warrant very different treatment. The analysis of the appropriate policies towards copyright is complicated because, in addition to economic questions, copyrights have implications for basic rights.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">The first Article of the U।S. Constitution included a clause to Apromote the progress of science and useful arts by securing for limited times to authors and inventors the rights to their respective writings and discoveries.@ But, despite their common basis in the Constitution, the United States has always followed very different policies towards patents and copyrights. The scope of copyrights was more abbreviated in the United States relative to the European countries and the American term of copyright was one of the shortest in the world next to Greece. Copyrights were always more circumscribed because of concern about the protection of the public interest.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">Although American copyright laws were adopted directly from the British Statute of Anne, there were significant differences that were related to the undeveloped state of American literature. Today the United States is notorious for denouncing acts of copyright piracy in</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">countries like Taiwan and China. This is somewhat ironic, since the US itself was notorious as a copyright pirate for a hundred years. In the paper I discussed the costs and benefits, and conclude that the US likely benefited from its piracy. In short, the continual expansion of copyright grants today at the prompting of producers threatens longstanding efforts to balance private and social interests in a direction that promises to reduce social welfare and learning in developing countries.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">4। IPR management should incorporate limits on proprietors= rights of exclusion.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">The United States has strenuously opposed policies such as compulsory licenses that limit patents, although copyright policies allow for compulsory licences in certain industries. At the same time, these policy instruments have been widely used by the majority of other developed countries since the earliest years of the Venetian patent grants. Germany stipulated both working requirements and compulsory licences; and so did Britain in the early twentieth century. Moreover, even the U.S. enforces quite stringent antitrust remedies that have overturned corporate rights not only to patents, but also to trade secrets and know-how, in order to ensure the assimilation of the technology. The moral here is obvious.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">5. Within the categories of patents and copyrights, different levels of protection may be appropriate for different sectors, as part of a more general industrial policy.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">The majority of developed countries have exempted particular industries from patent protection in accordance with their needs at the particular time. For instance, the French in 1791 did not allow patents to issue for medicines. Britain countered German competition in chemicals by not offering product patents in this area. Thus, history reveals a policy of discretionary grants in order to promote industrial development in specific areas. Moreover, the European and Japanese experience suggests that developing countries should distinguish between different types of patent grants. Domestic innovation and diffusion in these countries are likely to benefit from patents of introduction or utility models, which are directed towards the protection of incremental inventions with shorter duration than the current full patent term of twenty years.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">6. Policy makers need to pay more attention to other means of appropriation and rewards such as data encryption, unfair competition laws, and private contracts. .</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">The discussion of appropriability tends to be some what myopic in its focus on state provided patents and copyrights. American copyright piracy during the 19th century did not lead to ruinous competition. Publishers were able to appropriate returns through a number of strategies, including first mover advantages, reputation, and price and quality discrimination. The dominant firms cooperated in establishing private rights of exclusion in foreign-authored books, which were tradeable. Such practices suggest that publishers were able to simulate the legal grant through private means, although at higher cost since such rights were not enforceable at law. Courts were also able to offer more individualized protection through alternative doctrines in contract laws, misappropriation, and unfair competition. These alternatives may increase the costs to proprietors, but may also result in a net increase in social </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">velphaare</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Intellectual Property and Economic Development: B. Vincent</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဘာသာျပန္ဆိုထားေသာစာမ်ားကို အေကာင္းဆံုး စိစစ္ေပးခဲ့ၾကေသာ ၀ိုင္အမ္စီေအမွ ဆရာဆရာမမ်ား ကိုအထူးပဲေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">အမွားအယြင္းတစ္စံုတစ္ရာ ပါ၀င္ခဲ့ပါက ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)၏ ဘာသာျပန္လြဲေခ်ာမွဴ႕သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္းခင္ဗ်ာ..</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> မူလအဓိပါယ္မွခြဲထြက္ျခင္း မရွိေစရန္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ၾကိဳးစား၍ျပန္ဆိုထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ မူရင္း ျပင္သစ္စာမူကိုလည္း ေအာက္တြင္ ပူးတြဲေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1. L'histoire économique de l'Europe et l'Amérique souligne l'importance de la démocratisation, afin d'assurer l'accès aux droits de propriété à tous les membres de la société.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Les brevets et droits d'auteur ont été introduits en Europe sous la forme de privilèges que l'accès limité à certaines catégories de la société. Même si ces systèmes ont été réformés, la conception et l'administration servi à perpétuer les avantages de privilégiés et favorisée haute méthodes acquisition d'une valeur de la production intensive.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Les États-Unis se distingue comme ayant établi l'un des systèmes les plus performants de la propriété intellectuelle dans le monde। brevets Secure ont été universellement reconnu comme un facteur important dans la croissance économique rapide. Au moins une partie de son succès économique et industriel doit à une démocratisation de l'accès à la propriété intellectuelle. Pour ne donner qu'un exemple: les frais ont été délibérément fixé à un niveau abordable et a encouragé une large participation à l'activité inventive. Lorsque la Grande-Bretagne a suivi l'exemple des États-Unis et de réformer son système afin de faciliter le brevetage de la classe ouvrière, les prestations ont été immédiatement évident.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">2. Il est important d'encourager l'innovation nationale par le biais de mécanismes efficaces pour diffuser l'information.</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">En Angleterre, la grande majorité des brevets ont été obtenus par les inventeurs en milieu urbain, en partie parce que la complexité du système a donné un avantage à ceux qui ont été réellement résident à Londres. En revanche, les États-Unis en œuvre des politiques telles que des règles transparentes et prévisibles, et la publication rapide d'informations concernant les brevets délivrés et de brevets ont expiré. volumes de brevets ont été mis gratuitement à la disposition des établissements publics comme les bibliothèques, l'office des brevets établi des succursales dans tout le pays, et les dossiers ont été méticuleusement conservé. En conséquence, lorsque l'expansion des marchés en Amérique, la réponse conséquente est venue des individus relativement ordinaires qui vivent dans les zones rurales, qui ont contribué d'une pléthore d'inventions importantes et progressives que la croissance de la productivité accrue dans les industries à la fois forte intensité de capital et de main-d'œuvre.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">3. Brevets et les copyrights justifier un traitement très différent. L'analyse des politiques appropriées en faveur du droit d'auteur est complexe car, en plus de questions économiques, les droits d'auteur ont des implications pour les droits fondamentaux.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Le premier article des États-Unis Constitution comporte une clause de Apromote les progrès de la science et des arts utiles en assurant pour un temps limité, aux auteurs et inventeurs, les droits sur leurs écrits et découvertes respectifs. @ Mais, en dépit de leur base commune dans la Constitution, les États-Unis a toujours suivi de très différentes politiques à l'égard de brevets et droits d'auteur. La portée du droit d'auteur a été plus abrégée aux États-Unis par rapport aux pays européens et le terme américain du droit d'auteur a été une des plus courtes dans le monde à côté de la Grèce. Droits d'auteur ont toujours été plus limité en raison des préoccupations au sujet de la protection de l'intérêt public.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Bien que les lois du copyright américain ont été adoptés directement par le Statut d'Anne-Britannique, il y avait des différences significatives qui ont été liées à l'état sous-développé de la littérature américaine. Aujourd'hui, les Etats-Unis est connu pour dénoncer les actes de piratage dans</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">des pays comme Taiwan et la Chine। C'est un peu ironique, étant donné que les États-Unis lui-même était connu comme un auteur pirate pour une centaine d'années. Dans le document que j'ai examiné les coûts et avantages, et de conclure que les États-Unis ont probablement profité de son piratage. En bref, l'expansion continue du droit d'auteur accorde aujourd'hui à l'instigation des producteurs menace les efforts de longue date à l'équilibre entre les intérêts privés et sociaux dans une direction qui promet de réduire la protection sociale et l'apprentissage dans les pays en développement.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">4. gestion des droits de propriété intellectuelle doivent intégrer les limites aux titulaires = droits d'exclusion.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">Les États-Unis a vigoureusement opposés à ces politiques que les licences obligatoires que les brevets limite, bien que les politiques du droit d'auteur permet des licences obligatoires dans certaines industries। Dans le même temps, ces instruments de politique ont été largement utilisés par la majorité des autres pays développés depuis les premières années de la délivrance de brevets de Venise. L'Allemagne prévoit à la fois les exigences de travail et les licences obligatoires, et ainsi de Grande-Bretagne at dans le début du XXe siècle. En outre, même les États-Unis applique très strictes recours antitrust qui ont bouleversé les droits des sociétés non seulement à des brevets, mais aussi aux secrets commerciaux et le savoir-faire, afin d'assurer l'assimilation de la technologie. La morale est ici évidente.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">6. Les décideurs politiques doivent accorder plus d'attention à d'autres moyens d'appropriation et de récompenses telles que le cryptage des données, de concurrence déloyale, et les contrats privés. .</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">La discussion de l'appropriabilité tend à être quelque peu myope dans son accent sur les brevets et droits d'auteur à condition Etat. le piratage du droit d'auteur américain au cours du 19e siècle n'a pas conduit à une concurrence ruineuse. Les éditeurs ont été en mesure de fournir un rendement approprié à travers un certain nombre de stratégies, y compris les avantages des premiers, la réputation, et le prix de la qualité et la discrimination. Les entreprises en position dominante ont coopéré à l'établissement des droits privés de l'exclusion dans les livres d'auteurs étrangers, qui étaient négociables. De telles pratiques suggèrent que les éditeurs ont pu simuler la subvention juridiques par des moyens privés, mais à un coût plus élevé car ces droits ne sont pas exécutoires en droit. Les tribunaux ont également été en mesure d'offrir une protection plus individualisées, par les doctrines de substitution dans les droits des contrats, le détournement, et la concurrence déloyale. Ces alternatives peuvent augmenter les coûts pour les propriétaires, mais peut également entraîner une augmentation nette de </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">velphaare</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> sociale</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Propriété intellectuelle et développement économique: B. Vincent</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >ျပန္ဆိုသူ... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး) --- ( French to English</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-8840901837489537658?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-46625101936774306432011-05-12T00:53:00.000+06:302011-05-14T03:14:09.276+06:30စာတစ္ပုဒ္ျဖစ္သြားေသာ အလြမ္းတစ္ရက္စာ<br style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီကေန႕ အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႕ အမိတကၠသိုလ္ ရတနာပံုကို တစ္ခါတစ္ေခါက္ ေရာက္ခဲ့ျပန္ပါပေကာ... ေက်ာင္းသားဘ၀ကသိပ္မထူး ျခားခဲ့ေပမယ့္ အခုတစ္ခါ ျပန္ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ အလို.. လြမ္းစရာေတြနဲ႕ ျပည့္ေနပါပေကာ.. စာသင္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ ဆရာမေဟာင္းေတြ ဆရာေဟာင္းေတြ၊ ေက်ာင္း ကန္တင္းက အေဒၚၾကီး၊ ဦးေလးၾကီးေတြ၊ ေရခဲေရသည္ေတြ၊ မိတၱဴဆိုင္ေတြ လြမ္းစရာေတြနည္းတာမွ မဟုတ္ပဲေကာ.. ေက်ာင္းထဲမွာတုန္းကေတာ့ ဆရာမေတြ တျခားပီအိပ္ခ်္ဒီတက္ေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေတြ႕ျပီး စကားေတြေဖာင္ေနတာနဲ႕ လြမ္းစရာရယ္လို႕ မျမင္မိေပဘူးကိုး.. အဲ.. ေက်ာင္းက ျပန္လာေတာ့မွ လြမ္းစိတ္ေပၚလာတာနဲ႕ ေက်ာင္းၾကီးကေတာ့ က်န္ခဲ့ျပီ.. ေရာက္တဲ့ေနရာ ရိုက္ဦးမွဆိုျပီး အျပန္လမ္းက တမာတန္းကို ေရာက္မွပဲ ရိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.. အခု တင္ေပးလိုက္တာကေတာ့ အလြမ္းေတြနဲ႕ တမာတန္းၾကီးပါ.. ေနာက္ျပီး ႏွလံုးသားတစ္ခု ခတၱခဏေပ်ာက္ဆံုး ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လြမ္းတတ္ၾကတာ လူသားဆန္ျခင္းပဲေလ.. ခုလည္း ကြ်န္ေတာ္ လူသားဆန္တဲ့ ႏွလံုးသားေလ ခတၱေပ်ာက္ဆံုးခ်ိန္မွာ အလြမ္းမ်ားစြာနဲ႕ တင္ျဖစ္လိုက္တဲ့ ဒီပို႕စ္ေလးပါ... အားလံုး လြမ္းေမာျခင္းနွလံုးသားေလးကို ခံစားၾကည့္ၾကပါခင္ဗ်ာ...</span><br> <br><a href="http://picturepush.com/public/5636470"><img src="http://www2.picturepush.com/photo/a/5636470/640/5636470.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0"></a><br><br><br><br style="color: rgb(0, 0, 0);"> <span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဒီပံုေလးကေတာ့ တမာတန္းေအာက္က ေရအိုးစင္ေလးပါ သြားတိုက္ေဆးေၾကာ္ျငာမဟုတ္ပါ.. ေတာ္ၾကာ ရွိုင္းသြားတိုက္ေဆးက ေၾကာ္ျငာခ လာေပးရင္ေတာ့ မျငင္းပါ.. ဟိဟိ</span><br><br><a href="http://picturepush.com/public/5636481"><img src="http://www3.picturepush.com/photo/a/5636481/640/5636481.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0"></a><br> <br><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ဒီပံုေလးကေတာ့ ရန္ကုန္၊မႏၱေလး အျမန္လမ္းမၾကီးေပၚမွာပါ...</span><br><br clear="all"><a href="http://picturepush.com/public/5636619"><img src="http://www1.picturepush.com/photo/a/5636619/640/5636619.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0"></a><br> -- <br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒီအိမ္ေလးကေတာ့ ၾကိဳက္လြန္းလို႕ကိုရိုက္ယူလာတာ.. အိမ္ေဆာက္ရင္ ဒါမ်ိဳးေလးေဆာက္မယ္.. (အိမ္ရွင္က အလန္႕တၾကားနဲ႕ၾကည့္ေနတယ္.. ဟိဟိ ဆိုးသူလုပ္လာတာ)</span><br> <br><a href="http://picturepush.com/public/5636634"><img src="http://www1.picturepush.com/photo/a/5636634/640/5636634.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0"></a><br><br><br style="color: rgb(255, 0, 0);"> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီပံုကေတာ့ ခြဲခြာေနရတဲံ ႏွလံုးသားေလးအတြက္ စိတ္ေျဖရာေပါ့..မႏၱေလးက ၈၂လမ္း၊ ၃၈x၃၉ၾကား၊ ေရႊ၀ါထိုင္းစားဥယ်ာဥ္ အေပၚဆံုးထပ္ ေကာ္ဖီဂါးဒင္းပါ.. အတြဲေလးေတြနဲ႕ အရမ္းထိုင္လို႕ေကာင္းတဲ့ေနရာေလးပါ.. အပင္စိမ္းစိမ္းေလးေတြၾကားမွာ ကိုယ့္ခ်စ္သူေလးေတြ ကိုယ္စီနဲ႕ ကာပူခ်ီႏို ေကာ္ဖီေလး ေသာက္ရင္း ျပင္းရွရွ အခ်စ္ရဲ႕အရသာကို အျပည့္အ၀ခံစားႏိုင္မယ့္ ေနရာေလးပါ.. ကိုယ္ေတြ႕ ကိုယ္ေတြ႕ (အဟီး... ေၾကာ္ျငာခေတြ ဘယ္ေလာက္ေပးခ်င္ ေနမွန္းမသိ.. )</span><br> <a href="http://picturepush.com/public/5636637"><img src="http://www4.picturepush.com/photo/a/5636637/640/5636637.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0"></a><br><br style="color: rgb(204, 51, 204);"> <span style="color: rgb(204, 51, 204);">ဒီပံုေလးကေတာ့ ခ်စ္သူတို႕အတြက္ ထိုင္ခံုပံုဆန္းဆန္းေလးေတြပါ.. အလြမ္းေျပေကာ္ဖီေသာက္ရင္းေပါ့</span><br><br><br><a href="http://picturepush.com/public/5636704"><img src="http://www1.picturepush.com/photo/a/5636704/640/5636704.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0"></a><br> <br style="color: rgb(51, 51, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 0);">ဒီလိုမ်ိဳး ခံုတြဲေလးေတြလည္းရွိတယ္ေလ.. ရိုမန္းတစ္ဆန္ဆန္ေလးေပါ့.. ဆြဲေဆာင့္ေနျပီ.. ပါလာေတာ့မယ္.. ဟိဟိ</span><br><br><a href="http://picturepush.com/public/5636731"><img src="http://www3.picturepush.com/photo/a/5636731/640/5636731.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0"></a><br> <br><br style="color: rgb(0, 51, 0);"><span style="color: rgb(0, 51, 0);">ဒါကေတာ့ အေပၚစီးကရိုက္ထားတာပါ.. ေတြ႕တယ္မဟုတ္လား .. အပင္ေလးေတြကြယ္ေနေတာ့ေလ.. ခ်စ္သူကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေမႊးေမႊးေပးလို႕ ရတာေပါ့....</span><br><br><a href="http://picturepush.com/public/5636739"><img src="http://www1.picturepush.com/photo/a/5636739/640/5636739.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0"></a><br> <br><br style="color: rgb(51, 0, 153);"><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ခ်စ္သူေလးနဲ႕ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း၊ ခ်စ္စကားေလးေတြ ေႏွာရင္း အေ၀းဆီေငးလို႕ ရွဴ႕ခင္းေလးေတြလည္း ၾကည့္ႏိုင္ေသးတယ္ေနာ္.... အင္း ေျပာေနရင္းေတာင္ အလြမ္းက ပိုျပီးပီျပင္လာသလိုပဲ... အဟင့္.. ရႊတ္.. ဘတ္(သတိ-ႏွပ္ေခ်းညွစ္သံ)</span><a href="http://picturepush.com/public/5636756"><img src="http://www3.picturepush.com/photo/a/5636756/640/5636756.jpg" alt="Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing" border="0"></a><br> <br style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေရးစရာမရွိေတာ့လည္း အလြမ္းတစ္ခုေတာင္ စာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေသးတယ္ေနာ္...</span><br style="color: rgb(255, 0, 0);"><br style="color: rgb(255, 0, 0);"><br style="color: rgb(255, 0, 0);"> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ခံစားတင္ျပသူ.... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span><br><br><br><br><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/101/E63B5C74E45EFBA698879839E65E13FC.png" style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent; border: 0pt none ! important;"></a><br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-4662510193677430643?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-39763125054734674942011-05-08T22:47:00.001+06:302011-05-08T22:47:20.409+06:30ကြ်န္ေတာ့္အတြက္မီးအိမ္ရွင္ဒီပို႕စ္ေလးကို ၾကားျဖတ္တင္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္.. အေၾကာင္းကေတာ့ ဒီေန႕ဟာ အေမမ်ားေန႕ျဖစ္တာမို႕ပါ.. <br><br><br><img alt="http://www4.picturepush.com/photo/a/5616192/640/5616192.jpg" src="http://www4.picturepush.com/photo/a/5616192/640/5616192.jpg"><br> ပထမဆံုး အေမ့ကို ကန္ေတာ့ပါတယ္.. အေမမ်ားေန႕မို႕မဟုတ္ပါ.. တစ္ကမၻာလံုးမွာ ရွိတဲ့ လူသားေတြ အရာ၀တၱဳေတြ အားလံုးထက္ အေမဆိုတဲ့ လူသားဆန္တဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ကို အခ်စ္ဆံုးနဲ႕ အေလးစားဆံုးပါ.. အေမဆိုတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္သာ ကမၻာေပၚမွာ မရွိခဲ့ဘူးဆိုင္ရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အားလံုးတစ္ေတြ ကမၻာေျမေပၚကို ေတာင္ေျခခ်ခြင့္ရခဲ့ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး.. ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ဘ၀မွာဆိုရင္ အေမသာကြ်န္ေတာ့္ ရဲ႕ အေကာင္းဆံုးေရွ႕ေဆာင္ လမ္းျပျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.. ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဘ၀လွဳပ္ရွားမွဴ႕ ေတြမွာ အေမ့ရဲ႕အရိပ္ေတြ အမ်ားၾကီးလႊမ္းမိုးခဲ့ ပါတယ္.. ကြ်န္ေတာ့္ကို စိတ္ဓာတ္ခြန္အားေတြ ရွိလာေအာင္.. ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ကို ျမင့္မားလာေအာင္.. ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ယံုၾကည္မွဴ႕ရွိလာေအာင္.. ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးတတ္ေအာင္.. ဘ၀နဲ႕လူေတြ အေၾကာင္းနားလည္ေအာင္.. ရုန္းကန္ျခင္းအတြက္ ခြန္အားေတြ ရရွိေအာင္ အေကာင္းဆံုး လမ္းျပေပးခဲ့တဲ့ မီးအိမ္ရွင္ျဖစ္ပါတယ္.. အခုခ်ိန္ထိလည္း ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ လမ္းျပေပးေနဆဲပါ.. အေမတစ္ေယာက္ ယခုဘ၀မွာသာမက သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ အပူအားလံုး ကင္းေ၀းျပီး အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္းတို႕ ကင္းရာ၊ ကုန္ရာ၊ ခ်ဳပ္ရာ၊ ျငိမ္းရာျဖစ္ေသာ ေနရာဌာနကို အျမန္ဆံုး ေရာက္ႏိုင္ပါေစခင္ဗ်ာ.. သား အေမ့အေပၚ ကိုယ္၊ႏွုတ္၊ႏွလံုးသံုးပါးစလံုးျဖင့္ ျပစ္မွားခဲ့သည္ရွိပါက ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ...<br> <br>ဒီပို႕ေလးထဲမွာ အေမ့အတြက္ဆုေတာင္းကို စာထဲမွာသာမက ရင္ထဲမွာပါ ခံစားျပီး ေတာင္းဆိုခဲ့မိျခင္းပါ.. အကယ္၍ စာဖတ္သူအားလံုးတို႕လည္း ကြ်န္ေတာ့္ ေမေမအတြက္ ရင္ထဲမွ လွိဳက္လွိဳက္လွဲလွဲ ဆုေတာင္းသမွဴ႕အာရံုျပဳ ေပးခဲ့ၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အတိုင္းမသိ၀မ္းသာ မိမည္မွာအမွန္ပါ....။<br> <br><br>ခံစားေရးသားသူ... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)<br clear="all"><br>-- <br><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/101/E63B5C74E45EFBA698879839E65E13FC.png" style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent; border: 0pt none ! important;"></a><br> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-3976312505473467494?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-85125869019169522602011-05-06T02:40:00.002+06:302011-05-06T02:53:30.586+06:30ဂ်ိဳးကဗ်ာနဲ႕ ရသစာေပ<span style="color: rgb(51, 0, 153);">ဂ်ိဳးဆိုတဲ့ တကူကူးကူးလို႕ ေအာ္ျမည္တမ္းတတ္တဲ့ သတၱ၀ါငယ္ေလးေတြကို စာဖတ္သူတို႕ ေကာင္းေကာင္းသိၾကလိမ့္မယ္လို႕ ကိုကိုးထင္ပါတယ္.. ဂ်ိဳးငွက္ေလးေတြဟာ ေမာင္ႏွံႏွစ္ေဖာ္ အတူတကြ တစ္သက္တာေပါင္းသင္း ေနထိုင္ေလ့ရွိၾကပါတယ္.. ဂ်ိဳးငွက္ေတြဟာ တစ္လင္တစ္မယားစနစ္ကို က်င့္သံုးၾကျပီး တစ္သက္တာသစၥာရွိစြာ ေနထိုင္တတ္ၾကပါတယ္. ဇီ၀ဇိုးငွက္ေတြ၊ ဟသၤာေမာင္ႏွံတို႕လို တစ္ေကာင္ေသရင္ က်န္တဲ့တစ္ေကာင္လိုက္ ေသတာမ်ိဳးမရွိၾကေပမယ့္ အရမ္းသစၥာရွိတဲ့ သတၱ၀ါေလးေတြပါ... ဂ်ိဳးငွက္ကေလးေတြဆိုတာ လူေတြနဲ႕ အရမ္းရင္းႏွီးၾကတဲ့ သတၱ၀ါေလးေတြပါ... အိမ္ေတြနားမွာ သစ္ပင္ေတြေပၚမွာ ေခ်ာင္းေတြ၊ လမ္းေတြေပၚမွာ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ အတြက္ လူေတြနဲ႕ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ထိေတြ႕ေနက် တိရိစာၦန္ေတြပါ.</span>. <br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">တစ္ခါတုန္းက ဂ်ိဳးထီးေလးတစ္ေကာင္နဲ႕ ဂ်ိဳးမေလးတစ္ေကာင္တုိ႕ရွိၾကပါတယ္.. ဂ်ိဳးထီးေလးက လူသားေတြရဲ႕လက္ခ်က္နဲ႕ ဘ၀တစ္ပါး ေျပာင္းသြား ကြယ္လြန္ေလေတာ့ ဂ်ိဳးမေလးခင္မ်ာမွာ ၀မ္းနည္းစြာနဲ႕ ငိုေၾကြးေအာ္ျမည္တမ္းေနရွာတာေပါ့ေလ.. အဲဒါကေတာ့ စာလို၊ စကားေျပလို၊ စာစီစာကံုးလို ေျပာလိုက္ျခင္းပါ.. ငွက္ဖိုကေလး ေသဆံုးသြားလို႕ ငွက္မကေလး လြမ္းေဆြးေနရွာတယ္ေပါ့ေလ... အဲဒါေလးကိုပဲ ကဗ်ာဆရာက ဘယ္လို ဖြဲ႕ႏြဲ႕သီကံုး လိုက္ေလသလဲဆိုေတာ့ ကိုကိုးတို႕ ငယ္ငယ္က သင္ဖူးတဲ့ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ေလ ေရးျပလိုက္ရင္ေတာ့အားလံုး မွတ္မိၾကလိမ့္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္.. </span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">ေန၀င္စ ဂ်ိဳးမရယ္ကူ</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">ေတာသူမေလးအေ၀း...</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">စာကိုသာစာကိုလိုလို႕ ကူရွာသေလာ ကူသေလာ..</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">ေရကိုသာေရကိုလိုလို႕ ကူရွာသေလာ ကူသေလာ..</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">ႏြားေက်ာင္းသားငယ္ ညႊတ္ကြင္းရယ္တည့္</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">ဘယ္.. ဘယ္ကိုမွီး</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">လယ္.. လယ္ကိုမွီး</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">ဘယ္.. ဘယ္ကိုႏွက္</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">လည္ပင္းအထက္ ေခါင္းကိုနွက္</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">ဘယ္.. ဘယ္ကိုခြဲ</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">ရင္.. ရင္ကိုခြဲလို႕</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">ရွားမီးခဲတြင္ ရဲရဲငယ္ကင္သည္</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">အကြ်န္မျမင္၀ံ့ပါတကား.. ကဲဒိေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ မွတ္မိေလာက္ျပီလုိ႕ထင္ပါတယ္...</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ခုနကေတာ့ စာလို၊စကားေျပလို ေျပာတုန္းက ဂ်ိဳးလည္ေျပာက္ေလးေတြ အိမ္နား၊ ေခ်ာင္းနား၊ သစ္ပင္နားေတြမွာ ေနတယ္.. လူေတြနဲ႕ရင္းႏွီးတယ္.. သူတို႕ရဲ႕သဘာ၀ေလးေတြဘယ္လိုရွိတယ္.. လူေတြမေၾကာက္တတ္ဘူး.. လမ္းေတြေပၚမွာ အစာရွာစားတတ္တယ္.. လူေတြကသတ္လိုက္လို႕ ဂ်ိဳးဖိုေလး ေသတာကို ဂ်ိဳးမေလးငိုေၾကြးျမည္တမ္းေနရွာ တယ္လို႕ေျပာလိုက္တဲ့ စကားနဲ႕ အခု ဘာမွ စကားေျပ(Translate) မျပန္ရေသးတဲ့၊ ကဗ်ာေလးကို ရြတ္ျပလိုက္တဲ့အခါ ခံစားရတဲ့ခံစားမွဴ႕ ဘယ္ဒင္းက ရင္ကိုထိမိခံစားမိေစပါသလဲ... အဲဒီမွာေျပာၾကပါလိမ့္မယ္ .. ကဗ်ာပါဆိုမွ စကားေျပျပန္ဖို႕ Translate လုပ္ဖို႕ လိုေသးလို႕လားလို႕ ေမးတဲ့သူေတြရွိပါလိမ့္မယ္.. လိုတယ္.. လိုကိုလိုပါတယ္.. ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ကဗ်ာမွာပါတဲ့စကားလံုးေတြဟာ ကြန္ဆာ့ထ္(က်စ္လစ္) ျဖစ္တဲ့အတြက္ စကားေျပျပန္ဖို႕ လိုကိုလိုပါတယ္.. တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ကဗ်ာစာသားေတြဟာ က်စ္လစ္တဲ့အတြက္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ လူျပိန္းနားမလည္ႏိုင္တဲ့ စကားေတြပါႏိုင္ပါတယ္.. အဲေတာ့ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ.. ကြန္ဆာ့ထ္ျဖစ္ေနတာေတြကို ျဖည္ေပးရပါတယ္.. ကဗ်ာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ စာမွုာပဲျဖစ္ျဖစ္ အင္ဖလစ္(ပြေယာင္း)လြန္းရင္လည္းမေကာင္းသလို ကြန္ဆာ့ထ္(က်စ္လစ္)လြန္း ရင္လည္း မေကာင္းပါဘူး.. သာမန္လူနားမလည္ႏိုင္ ေတာ့ပါဘူး.. စာဖတ္သူေတြသေဘာေပါက္ မယ္ထင္ပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ ဒီကဗ်ာမွာေတာ့ ကြန္ဆာ့ထ္ျဖစ္လြန္းတာလည္းမဟုတ္သလို အင္ဖလစ္ ျဖစ္လြန္းတာ လည္းမရွိပါဘူး.. ဒါေပမယ့္ တိရိစာၦန္ေလးေတြရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ေလးေတြ ပါလာေတာ့ အဲဒါကို ကိုကိုးတို႕နည္းနညး္ ျပန္ရွင္းရမယ့္ အပိုင္း ေလးေတြရွိပါတယ္.. </span> <br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဒီေနရာမွာ ေမးစရာတစ္ခုရွိလာပါျပီ.. အခုနက အေပၚဆံုးမွာ ေရးျပခဲ့သလို စာလိုဖတ္ျပတာနဲ႕ ကဗ်ာေလးလို ရြတ္ျပတာနဲ႕ ဘယ္ဒင္းကပိုျပီး ရင္ကိုထိေစ မယ္လို႕ စာဖတ္သူတို႕ထင္ပါသလဲ.. ကဗ်ာေလးလိုရြတ္ျပတာက ပိုျပီး ရင္ကိုထိေစတာေပါ့..</span> <span style="color: rgb(153, 0, 0);">ကိုကိုး အေပၚဆံုးမွာ စာလို၊ စကားေျပလိုေျပာေနတုန္းက ေနရာေတြ၊ အခ်ိိန္ေတြ၊ သစ္ပင္ေတြေပၚမွာ၊ လမ္းေတြေပၚမွာ ၊ မနက္ခင္းေတြမွာ ၊ ေခ်ာင္းနား၊ ေျမာင္းနားမွာေတြ အစရွိသျဖင့္ေပါ့ အဲလိုမ်ိဳးေတြပါပါတယ္.. သူကေတာင္ပိုျပီးေတာ့ ျပည့္စံုရွင္းလင္းေနေသးတယ္ေနာ္.. အဲဒါက တင္ျပတဲ့အပိုင္းကို ေျပာတာပါ.. ရွင္းလင္းတဲ့အပိုင္းမွာလည္း စကားေျပဆိုေတာ့ နားလည္လြယ္တယ္ ပိုျပီးျပည့္စံုတဲ့ ရွင္းလင္းခ်က္ေတြပါတဲ့ အတြက္ လူတိုင္းနားလည္ႏိုင္ ပါေသးတယ္.. ဘာသာျပန္ေပးစရာကိုမလို ေလာက္ေအာင္ နားလည္သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါတယ္.. </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0);">ဒါေပမယ့္ အဲဒီစကားေျပပံုစံစာကိုဖတ္ျပတာနဲ႕ ကဗ်ာရြတ္ျပတာေလးနဲ႕ကို ယွဥ္ျပလိုက္တဲ့အခါမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ရင္ထဲက ခံစားမွဴ႕မွာ ဘယ္ဒင္းက အရသာ ကိုပိုေပးမယ္လို႕ စာဖတ္သူတို႕ထင္ပါသလဲ.. ကိုကိုးကေတာ့ ကဗ်ာရြတ္တာေလးက ပိုျပီး အရာသာပိုေပးတယ္လို႕ထင္ပါတယ္.. ဥပမာ၊ ဥပေမယ်နဲ႕ ေဆာင္ျပီးေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကေလးငယ္ေလးကို အိပ္ရာ၀င္ခါနီးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စာသင္တဲ့အခါမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ စာေတြကို အတံုးလိုက္ အတစ္လိုက္ ဖတ္ျပတာနဲ႕ ကဗ်ာေလးေတြ သင္ေပးတာ ဘယ္ဒင္းကပို အတတ္ျမန္မယ္ထင္ပါသလဲ.. ကဗ်ာရြတ္ျပတာကပို အတက္ျမန္တာေပါ့.. ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကဗ်ာဆိုတာမ်ိဳးက ရြတ္လို႕ေကာင္းေတာ့ ရင္ထဲလဲ တိုက္ရိုက္၀င္တယ္.. နားထဲလည္း တိုက္ရုိက္၀င္တာေပါ့..</span> <br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ခုနကကဗ်ာေလးကို ျပန္ေကာက္လိုက္ၾကဦးစို႕..</span> <span style="color: rgb(51, 0, 153);">ေန၀င္စ ဂ်ိဳးမရယ္ကူ</span> <span style="color: rgb(51, 0, 153);">ေတာသူမေလးအေ၀း... တဲ့..။</span> <span style="color: rgb(51, 0, 153);">အဲဒီေတာသူမေလးဆိုတာဘယ္သူ႕ကို ေျပာတာလဲ.. ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ..ဘာကိုရည္ညႊန္းတာလဲ.. ေတာမွာ ေရခပ္ဆင္းတဲ့ ေတာသူမေလးနဲ႕ မနီးမေ၀းကို ေျပာတာလား.. ဂ်ိဳးငွက္မေလး ကိုေျပာတာဆိုရင္လည္း ဘာလို႕ ဂ်ိဳးငွက္မေလးအေ၀းလို႕ မသံုးတာလဲ.. အေၾကာင္းေတာ့ရွိရမယ္ေနာ့... အဲဒါကိုေတာ့ ေျပာမေျပေတာ့ဘူး စာဖတ္သူတို႕ကိုယ္တိုင္ပဲ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ေနာ္... စဥ္းစားလို႕ အေျဖရတယ္ဆိုလည္း ေျပာသြားပါဦးေနာ္..</span> <span style="color: rgb(51, 0, 153);">ေနာက္တစ္ခုက အေ၀းဆိုတာကေကာ ဘာကိုေျပာခ်င္တာလဲ .. အေ၀းၾကီးကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္.. ေသသြားတာကို အလကၤာနဲ႕ခံျပီးေရးလိုက္တာပါ. မဆံုႏိုင္ေအာင္ေ၀းသြားတာကို အခုကဗ်ာေလးမွာ သံေပါက္ပံုစံမ်ိဳးေရးထားတဲ့အတြက္ မဆံုႏုိင္ေအာင္ေ၀းတယ္တို႕ စည္းတစ္ဖက္ျခားတို႕ ၊ ျပန္မဆံုႏိုင္ေတာ့ပါ တို႕ကို ကဗ်ာမွာသံုးလို႕အဆင္ မေျပႏိုင္တဲ့အတြက္ အေ၀းဆိုျပီး အလွဆံုးသံုးသြားတာပါ.. အဲဒါကို ရသလို႕ေခၚပါတယ္.. </span> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စာကိုသာစာကိုလိုလို႕ </span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကူရွာသေလာ ကူသေလာ..ဆိုတာမွာလည္း စာဆိုတာ ဘာစာလဲ.. ဘာကိုေျပာခ်င္တာလဲ.. စာပုေလြရင္မွာပိုက္ပါလို႕ဆိုတဲ့ စာမ်ိဳးလား၊ ရည္းစားစာလား.. တကယ္တမ္းက သူေရးခ်င္တာ အစာဆိုတာကိုေရးခ်င္တာပါ.. အဲဒါကို ဘာလို႕ အ ဆိုတဲ့အကၡရာကို မထည့္ဘဲျဖဳတ္ထားခဲ့ရတာလဲ.. စဥ္းစားစရာေနာ္.. စာကိုသာစာကိုလိုလို႕ လို႕ဘာလို႕ေရးတာလဲ.. ဒါကေတာ့ ကဗ်ာရဲ႕ပညာရပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ နဲ႕ဆိုင္သြားပါျပီ.. ဒီ့ထက္ဆက္ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ညလံုး၊ တစ္ေနကုန္ထိုင္ေရးေတာင္ ျပီးႏိုင္အံ့မထင္ပါတယ္.. ေနာက္မ်ားမွပဲ အဲဒီအေၾကာင္းေတြ အလ်ဥ္းသင့္သလို ေရးပါဦးမယ္.. တကယ္မွာက ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာ့ပင္ရင္းကဗ်ာေတြဟာ အရမ္းကို ပညာသားပါလြန္း အရမ္းကို ေကာင္းလြန္းလွပါတယ္.. ဘာတဲ့အခု ေခတ္စားေနတဲ့ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာတို႕ ေမာ္ဒတ္တို႕ ေအာ္တာ တို႕ အာေတာ္တို႕ ေတြ ဆိုတာ ဘာကိုေရးလို႕ေရးမွန္းမသိ.. ေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ႕ ေခါင္းစဥ္နဲ႕ကတလြဲ.. ဆီမပါ ျပားမပါ ထမင္းကို စားရသလို ဘာမွန္းမသိ ေပါ့ရႊတ္ရႊတ္ၾကီးကိုျဖစ္ေနတာပါ... သူတို႕လည္း အဲဒီဘာမွန္းမသိတာေတြကိုပဲ ဘာမွန္းမသိေလ ေကာင္းေလဆိုျပီး ထင္တိုင္းက်ဲ ေနၾကတာေတာ့မေကာင္းဘူး ေပါ့ခင္ဗ်ာ.. ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာပင္ရင္းကဗ်ာေတြရဲ႕ အဆီအႏွစ္ ဘယ္ေလာက္သက္၀င္တယ္ဆိုတာ ကို ျမန္မာျပည္မွာၾကီး ျမန္မာထမင္းစားျပီး ျမန္မာကဗ်ာ၊ ျမန္မာ့ဂီတသံၾကားရင္ အိပ္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ ေအာ္တာ ေအာ္တက္ေတြ ေမာ္ဒန္ ေမာ္ဒတ္ေတြ သိေစခ်င္စမ္းပါဘိ ကိုေရႊျမန္မာၾကီးတို႕ေရ.. </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တစ္ခုေတာ့လည္း ေမာ္ဒန္ေမာ္ဒတ္ေတြကို ေမးခ်င္စမ္းပါဘိ.. ဘာမွန္းမသိတဲ့ စုန္းေတြ၊ ကေ၀ေတြ၊ ဖုတ္ေတြ သရဲေတြအေၾကာင္းေတြ ေရးထားတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာေတြကို ခင္ဗ်ားတို႕ကိုယ္တိုင္ ခံစားသက္၀င္လို႕ေရးတာလား.. သူမ်ားေတြေတာ့ေရးေနၾကတာ ေကာင္းတယ္ေျပာၾကတယ္.. ငါလည္းေရးၾကည့္ဦးမွဆိုျပီး သူမ်ားေရးလို႕ လိုက္ေရးရင္ ေမာ္ဒတ္ကဗ်ာဆရာအမည္ခံလိုက္တာလား.. ေျဖၾကည့္ၾကပါ.. တကယ္လို႕သာ သူမ်ားလုပ္တိုင္း လုိက္လုပ္တာဆိုရင္ေတာ့ သူမ်ားေယာင္လို႕ေယာင္ ေမာင္ေတာင္မွန္းေျမာက္မွန္းမသိတဲ့ ကဗ်ာခ်ာေတြျဖစ္ကုန္ၾကမွာေပါ့ဗ်ာ.. တကယ္မွာက ကဗ်ာဆိုတာ အႏုႆယကို ဖြဲ႕တာပါ. ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာကဗ်ာေတြကိုၾကည့္လိုက္ စမ္းပါ.. ဘယ္ခ်ိန္ရြတ္လိုက္ရြတ္လိုက္ ရသေပါင္းစံုကို တကယ့္အႏုႆယနဲ႕ ေရးဖြဲကထားတာကိုေတြ႕ရမွာပါ.. အခုေတာ့ျဖင့္ မဟုတ္ေပါင္ဗ်ာ.. ကဗ်ာထဲမွာ ဆဲထားလိုက္တာကလည္း ဗလၾကမ္း .. တစ္ခါတစ္ေလမ်ား မေအႏွမစံုလို႕ပါ တကယ့္ ပရိယုတၳာနေတြကို ေတြ႕ေနရတာပါ. ရသဆိုတာ ဘယ္မွာပါလိမ့္လို႕ ဆိုရမေလာက္ပါပဲ.. ဘယ္ေနရာမွာမွကို ရသရဲ႕သေဘာတရားကို မေတြ႕ရတာပါ... အဲေတာ့ ကိုေမာ္ဒတ္တို႕ကို ေစတနာအရင္းခံျဖင့္ေျပာခ်င္တာက ျမန္မာတို႕ရဲ႕ ျမန္မာကဗ်ာကို တစ္ခ်က္ကေလး ေလာက္ေတာ့ ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ၾကည့္ပါ.. တစ္စံုတစ္ရာကိုျမင္ေတြ႕လာရမွာပါ..</span> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေရကိုသာေရကိုလိုလို႕ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကူရွာသေလာ ကူသေလာ.. ဒါကေတာ့ရွင္းပါတယ္.. ေရကိုလုိလို႕ ကူတာပါလားတဲ့ခင္ဗ်ာ.. ရသဆိုတာကေတာ့ လူတစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ ခံစားမွဴ႕ အတိမ္အနက္ေပၚမွာ လိုက္ျပီးကြဲလြဲမွဴ႕ေလးေတြရွိပါတယ္.. စီးပြားေရးသမားတစ္ေယာက္ဟာ စီးပြားေရးအျမင္ျမင္မယ္.. အဲသလိုပဲ အႏုပညာသမား တစ္ေယာက္ရဲ႕အျမင္၊ ဂီတသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အျမင္၊ စာေပသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕အျမင္၊ သိပံသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕အျမင္ အစရွိသျဖင့္ လူတစ္ဦးခ်င္းစီ ရဲ႕ အျမင္နဲ႕ ခံစားမွဴ႕အေပၚမွာ ရသကို အမ်ိဳးမ်ိဳးစားသံုးလို႕ရပါတယ္.. တစ္ခ်ိဳ႕ရသေတြမွာ အရမ္းကို ကြန္ဆာ့ထ္ျဖစ္လြန္းသြားတဲ့အတြက္ ေဖာ္လို႕မရႏိုင္တဲ့ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြ၊ ပေဟဠိေတြ ျမွဳပ္ကြက္ေတြ အမ်ားၾကီးကို ေတြ႕ရႏိုင္ပါတယ္. အဲလိုမ်ိဳး ရသအမ်ိဳးအစားကိုက်ေတာ့ သူ႕ရဲ႕ခံစားမွဴ႕နယ္ပယ္ကေန သူ႕ရဲ႕ရပ္တည္မွဴ႕ရွဴ႕ေထာင့္ကေန အေျဖထုတ္သြားရတာမ်ိဳးေတြရွိပါတယ္..</span> <br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ဥပမာတစ္ခု ထင္သာေအာင္ျပပါဦးမယ္.. ရိုင္းတယ္လို႕ေတာ့မထင္ၾကပါနဲ႕ခင္ဗ်ာ..နားနဲ႕မနာ ဖ၀ါးနဲ႕နာေပါ့</span> <span style="color: rgb(51, 0, 153);">အခု လူေတြေျပာေနၾကတယ္ ျမန္မာလိုဆို နင့္ကိုငါခ်စ္တယ္.. တရုတ္လိုဆို ေ၀ၚအိုက္နိ.. အဂၤလိပ္လိုဆို အိုင္လပ္ဖ္ယူ ဟုတ္တယ္ေနာ္</span> <span style="color: rgb(51, 0, 153);">အဲဒီေလာက္ေျပာလိုက္တာနဲ႕ လူေတြဘယ္ေလာက္ထိသေဘာေပါက္ သြားမလဲ.. အဲဒီစကားေလးရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ေနာက္ဆက္တြဲအဓိပါယ္ ေတြအမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္.. အဲဒါေတြေျပာစရာလို ေသးရဲ႕လား.. နင့္ကိုငါခ်စ္တယ္.. ဆိုရင္ ခ်စ္ျပိးတာနဲ႕ လက္ထပ္မယ္.. လက္ထပ္ျပီးတာနဲ႕ တူတူအိပ္တဲ့ကိစၥေတြ.. တူတူေနတဲ့ထိုင္တဲ့ကိစၥေတြ အားလံုးပါသြားပါျပီ.. အဲဒါေတြကို ထုတ္ေျပာေနစရာကိုမလို ေတာ့ပါဘူး.. ေကာင္ေလးက ေတာင္းဆိုလို႕ ေကာင္မေလးက ခ်စ္တယ္ေျပာလိုက္ျပီ ဆိုရင္ျဖင့္ အဲဒီေနာက္ဆက္တြဲေတြက အလိုလိုပါလာမယ္ဆိုတာသိျပီးသားပါ.. ရွင္းျပစရာကို မလိုေတာ့တာပါ.. </span> <span style="color: rgb(51, 0, 153);">အဲလိုပဲေပါ့ခင္ဗ်ာ.. ရသဆိုတာလည္း အေရွ႕ကေန လမ္းေၾကာင္းေလးတစ္ခုကို ဦးတည္ျပီး အႏုပညာေဖာ္ထုတ္သူတစ္ေယာက္က ဒီလိုခံစားျပီး ေရးလိုက္ေပမယ့္ အႏုပညာခံစားသူတစ္ေယာက္က ဟိုလိုခံစားျပီး ေနာက္ဆက္တြဲအေတြးေတြကို ခံစားတတ္ရင္ တတ္သေလာက္ ခံစားႏိုင္တာကို ရသလို႕ေခၚပါတယ္.. </span> <br /><span style="color: rgb(51, 51, 0);">ကဲ... ဒီေန႕ေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႕ ေက်နပ္ၾကလိမ့္မယ္လို႕ထင္ပါတယ္.. ေမးခြန္းေလးလဲေျဖသြားဦးေနာ္...</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">ဒုတိယပိုင္းကိုေတာ့ ေနာက္ေန႕မွ ဆက္ေရးပါေတာ့မယ္.. ေစာင့္စာဖတ္ရွဴ႕ေပးၾကပါဦးခင္ဗ်ာ</span> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ခံစားေရးသားသူ... ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)</span></span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">-- </span><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/101/E63B5C74E45EFBA698879839E65E13FC.png" style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent; border: 0pt none ! important;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2895237924212891294-8512586901916952260?l=www.kokoeaimmdy.info' alt='' /></div>ကိုကိုးအိမ္(မႏၱေလး)http://www.blogger.com/profile/03723430073459639132noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2895237924212891294.post-82540675899526278852011-05-04T23:52:00.002+06:302011-05-05T00:27:04.572+06:30ေခ်ာအိမာန္ ၿပီးေတာ့ ေငြဇင္ေယာ္ဦး....... ေငြဇင္ေယာ္ဦး ၿပီးေတာ့ ေခ်ာအိမာန္<div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"><br /> <div style="text-align: center;"><div style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="5218417.jpg" src="http://www4.picturepush.com/photo/a/5218417/640/5218417.jpg" title="5218417.jpg" width="263" height="420" /></div> </div><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ဒီတစ္ခါ ကိုကိုးမိတ္ဆက္ေပးမဲ့စာအုပ္ေလးကမႏၱေလးမွ ဘေလာ့ဂါစာေရးဆရာမ ေခ်ာအိမာန္ (မႏၱေလး)နဲ႕ မိုးကုတ္သူ စာေရးဆရာမ ေငြဇင္ေယာ္ဦး(မိုးကုတ္)တို႕ ရဲ႕ အသစ္ထုတ္ေ၀ ျဖန္႕ခ်ိလိုက္တဲ့ ေခ်ာအိမာန္ျပီးေတာ့ ေငြဇင္ေယာ္ဦး-- ေငြဇင္ေယာ္ဦးျပီးေတာ့ ေခ်ာအိမာန္ ဆိုတဲံ ၀တၱဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္နဲ႕ မိတ္ဆက္ေပး ပါမယ္.. ႏွစ္ဦးစလံုးကို စတင္သိခဲ့တာ ကေတာ့ ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္းရဲ႕ ေရႊကေလာင္ႏွစ္ေခ်ာင္းျဖစ္တဲ့ ေခ်ာအိမာန္(မႏၱေလး)နဲ႕ ေငြဇင္ေယာ္ဦး(မိုးကုတ္)တို႕ရဲ႕ ေရႊအသစ္ကေလာင္က႑မွာ စတင္ျပီး သူတို႕ရဲ႕စာေတြကို ျမည္းစမ္း ခဲ့ရတာပါ.. ေဒသစြဲ ကေလာင္စြဲေၾကာင့္လားေတာ့ မသိ.. အဲဒီခ်ိန္ကစတင္လို႕ ကိုကိုးဟာ ေခ်ာအိမာန္ရဲ႕ ပရိတ္သတ္ျဖစ္ခဲ့သလို ေငြဇင္ေယာ္ဦးကိုလည္း အားေပးခဲ့မိပါတယ္.. သူတို႕ႏွစ္ဦးရဲ႕ စာေရးတဲ့ အခ်ိဳးအခ်ိတ္နဲ႕ အေျခခံသေဘာတရားဟာ တူညီခဲ့သလို ရည္ရြယ္ရင္းစြဲေတြလည္း အရမ္းတူတဲ့အတြက္ ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ စာေတြကို မဂၢဇင္းေတြမွာ ေစာင့္ဖတ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.. ဒီစာအုပ္ထဲမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕အၾကိဳက္ကိုေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေခ်ာအိမာန္ရဲ႕ ၀တၱဳတိုေတြထဲက ကြမ္းစားသမီး ကိုအၾကိဳက္ဆံုးပါ.. ေငြဇင္ေယာ္ဦး အပုဒ္ေတြထဲက ထီးဆိုတဲ့အပုဒ္ေလးေတြကို အၾကိဳက္ဆံုးပါ.. အခုလို ကြ်န္ေတာ္ အားေပးတဲ့ စာေရးဆရာမႏွစ္ေယာက္ ေပါင္းျပီး ၀တၱဳတို ေပါင္းခ်ဳပ္ထုတ္လာတဲ့အတြက္လည္း အတိုင္းမသိေပ်ာ္ရႊင္မိပါတယ္.. ေနာက္တစ္ခုက ေခ်ာအိမာန္(မႏၱေလး)ဟာ မႏၱေလးသူလို႕ ဆိုရေလာက္ေအာင္ သူရဲ႕၀တၱဳေတြထဲမွာ မႏၱေလးရနံ႕ေတြ အျပည့္အ၀ထံုမြမ္းေနပါတယ္.. ေငြဇင္ေယာ္ဦးဆိုရင္လည္း အမွန္တကယ္ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရသလို စာဖတ္သူ စိတ္မ်က္စိမွာ ျမင္ေယာင္လာေအာင္ အတိုင္းမသိေရးဖြဲ႕ႏိုင္သူတစ္ေယာက္ပါ.. အခုေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္နဲ႕ မိတ္ေဆြတို႕ကို မိတ္ဆက္ေပးပါမယ္..... </span><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > <span style="color: rgb(0, 51, 0);"> စာေပခ်စ္ပရိသတ္ေတြအတြက္ ေခ်ာအိမာန္(မႏၱေလး)ႏွင့္ ေငြဇင္ေယာ္ဦးတုိ႕ ၏ဝတၳဳတုိ စုစည္းမွဳ စာအုပ္ေလးနဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ စာေပခ်စ္ပရိသတ္ေတြအတြက္ ေခ်ာအိမာန္(မႏၱေလး)ရဲ႕ ဝတၱဳတုိ (၈)ပုဒ္နဲ႕ ေငြဇင္ေယာ္ဦးရဲ႕ ဝတၳဳတုိ (၇)ပုဒ္ စုစုေပါင္း ဝတၱဳတုိ (၁၅) ပုဒ္ ပါဝင္တဲ့ စာအုပ္ ေလးကုိ ``ေခ်ာအိမာန္ ၿပီးေတာ့ ေငြဇင္ေယာ္ဦး … ေငြဇင္ေယာ္ဦး ၿပီးေတာ့ ေခ်ာအိမာန္ `` ဆုိတဲ့ စာအုပ္ေခါင္းစဥ္ ေလးနဲ႕ ထူးထူးဆန္းဆန္း ပံုစံေလးနဲ႕ႏွစ္ဖက္လွပံုစံျဖင့္ မုိးမာန္ စာေပမွ ဒုတိယေျမာက္ ထုတ္ေဝလုိက္တဲ့ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ မွာ ပထမအႀကိမ္ အျဖစ္ ထုတ္ေဝ ျဖန္႕ခ်ီလိုက္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ေလး မွာ အမွာစာ အေနနဲ႕ ဆရာမ မစႏၵာ မွေရးေပးထားပါတယ္။ ထိုစာအုပ္ေလးထဲမွ ဆရာမ မစႏၵာရဲ႕ အမွာစာေလးမ်ားကုိ ေဖာ္ျပ ေပးလုိက္ရပါတယ္။ </span></span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 102, 0); text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >***********</span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ကၽြန္မတုိ႕၏ စာေပေလာကႀကီးသည္ သစ္ပင္ႀကီးတစ္ပင္ႏွင့္ တူသည္ဟု တင္စား၍ ေျပာလုိပါသည္။ စာေပသစ္ပင္ႀကီးတြင္ အကုိင္းအခက္၊ အရြက္အလက္မ်ားႏွင့္ စိမ္းစုိေဝျဖာၿပီး အံု႕ဆုိင္းညိဳမိွဳင္းေနရန္ အေရးႀကီးပါသည္။ သုိ႕မွသာလွ်င္ သစ္ပင္ေအာက္တြင္ အရိပ္ခုိေနေသာ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား ေခၽြးသိပ္ႏုိင္မည္။ ေအးျမ အေမာေျပႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >မႏၱေလးမွ ေခ်ာအိမာန္ႏွင့္ မုိးကုတ္မွ ေငြဇင္ေယာ္ဦးတုိ႕သည္ စာေပ သစ္ပင္ႀကီးကုိ အားျဖည့္လာေသာ ရြက္စိမ္း ရြက္သစ္ကေလးမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ေရႊအျမဴေတ စင္ျမင့္မွ ေရႊလက္ကေလး ႏွစ္လက္ဟု ေျပာလွ်င္လည္း ရပါသည္။ ယခု သူတုိ႕စာေပညီအစ္မက ႏွစ္ဦးပူေပါင္းၿပီး ဝတၱဳတုိေပါင္းခ်ဳပ္တစ္အုပ္ ထြက္လာေတာ့မည္ဟု သိရေတာ့ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာႏွင့္ ႀကိဳဆုိရပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေခ်ာအိမာန္၏ ဝတၳဳက (၈) ပုဒ္၊ ေငြဇင္ေယာ္ဦး၏ ဝတၳဳက (၇) ပုဒ္ မုိ႕ စုစုေပါင္း (၁၅) ပုဒ္ ပါဝင္ပါသည္။ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး လက္ရည္ညီကာ ရပ္တည္ခ်က္ခ်င္းလည္း တူၾကသည္မုိ႕ စာအုပ္တစ္အုပ္အေနႏွင့္ စည္းစည္းလံုးလံုး ညီညီညြတ္ညြတ္ ရွိေနပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ထူးထူးဆန္းဆန္း အမည္မ်ားကုိ ပုိင္ဆုိင္ေသာ၊ အလြန္ေခ်ာ၊ အလြန္လွ၊ အလြန္ခ်မ္းသာေသာ ဇာတ္ရုပ္မ်ားကုိ သူတုိ႕ မေရြးခ်ယ္ပါ။ ဆန္းဆန္းျပားျပား ျဖစ္ေတာင့္ျဖစ္ခဲ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကုိလည္း မေရးပါ။ လက္ေတြ႕ဘဝထဲမွ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိေသာ ျဖစ္ေနပ်က္ေနေသာ ျဖစ္ရပ္မ်ားႏွင့္ ဇာတ္ရုပ္မ်ားကိုသာ ဝတၳဳ၏ စာမ်က္ႏွာမ်ားဆီသုိ႕ ေခၚလာခဲ့ၾကပါသည္။ သူတုိ႕၏ ဝတၳဳထဲတြင္ သက္ဝင္လွဳပ္ရွားေနသူမ်ားသည္ ကၽြန္မတုိ႕ ေန႕စဥ္ သြားရင္း လာရင္း ျမင္မိ၊ ေတြ႕မိ၊ လူခ်င္းတုိက္မိ၊ ငဲ့ေစာင္းၾကည့္မိ၊ မ်က္ေစာင္းခဲမိ၊ ၿပံဳးျပႏွဳတ္ဆက္မိေသာ သာမန္လူမ်ားသာ ျဖစ္ၾကပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ဖခင္ထံမွ ကြမ္းဝါးဖတ္ကုိ ႏွစ္သက္စြာ ေတာင္း၍စားတက္ေသာ ``ကြမ္းစားသမီး`` ဝတၳဳတုိေလးထဲမွ အေဖႏွင့္ သမီး၏ ေမတၱာကုိ စာဖတ္သူပါ ခံစားလုိက္ရသည္။ ထုိ႕ေနာက္ အားငယ္တက္ေသာ ၊ စိတ္ေကာက္ ကေလးဆန္ေသာ ဇနီးအေပၚတြင္ ထားရွိသည့္ ခင္ပြန္းသည္ အဘုိးႀကီး၏ ေမတၱာကုိ ေရးဖြဲ႕သည့္ ``ေဆးေပးမီးယူ``။ ထုိဝတၳဳတုိေလး ႏွစ္ပုဒ္လံုးသည္ ရုိးရုိးေလးႏွင့္ လွေနပါသည္။ ေမတၱာရနံ႕ ပ်ံ႕ပံ်႕ေလး သင္းေနပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >``ပြဲခ``၊ ``အားနာျခင္း သည္းခံပါ``၊ ``တစ္ခါတေလမွာ…`` စသည့္ ဝတၱဳတုိေလးမ်ားကုိေတာ့ ဖတ္ၿပီး ၿပံဳးရယ္မိပါသည္။ ထုိကဲ့သုိ႕ေသာ ခပ္ဆင္ဆင္ အျဖစ္အပ်က္မ်ဳိးကုိ ကၽြန္မတုိ႕လည္း ႀကံဳဖူးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မတုိ႕၏ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ``ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္``ထဲမွ စုစုႏုိင္လုိ၊ ``မုသား``ထဲမွ ခင္ေမလုိ၊ ``ေခါင္းေမာ့ထားသူ`` ထဲမွ ကလ်ာေဆြလုိ မိန္းကေလး၊ တစ္ခါတစ္ရံ ေယာက္်ားေလးမ်ဳိးကုိ ေတြ႕ဖူး ျမင္ဖူးၾကပါသည္။ ``ငယ္ငယ္တုန္းက တစ္ေယာက္`` လုိ ဘာရယ္လုိ႕ မဟုတ္တာေလးေတြကိုလည္း ႀကံဳဖူးၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႕ပါေသာ္လည္း ျမင္သူ၊ ေတြ႕သူ၊ ႀကံဳဖူးသူတုိင္းက ဖတ္၍ေကာင္းေသာ စာကေလးမ်ားျဖစ္အာင္ မဖန္တီးႏုိင္ၾက၊ မေရးတက္ခဲ့ၾကသည္ကေတာ့ အမွန္ပင္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ထူးထူးဆန္းဆန္း အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ စာဖြဲ႕ရသည္က မခက္လွပါ။ မထူးမဆန္းျဖစ္တက္ ပ်က္တက္၊ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာလူတုိ႕ႏွင့္ သူတုိ႕၏ သေဘာသဘာဝ အျဖစ္အပ်က္ကေလးမ်ားကုိ စာဖြဲ႕ရသည္ကေတာ့ ျမင္တက္၊ ေရးတက္ရန္ လုိသျဖင့္ ပုိ၍ ခက္ပါသည္။ ထုိ… ပုိ၍ခက္ေသာအလုပ္ကုိ ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ေနၾကေသာ စာေပညီအစ္မႏွစ္ဦးကုိ ႏွစ္သက္ ခ်ီးက်ဴးမိပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >စာတစ္ပုဒ္ျဖစ္လာရန္အတြက္ ေရးစရာအေၾကာင္းအခ်က္ကုိ ျမင္တက္၊ ေတြ႕တက္ဖုိ႕လုိပါသည္။ ေတြ႕ရုံႏွင့္ မၿပီးေသး၊ ဆက္၍လည္း အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ဖုိ႕လုိပါသည္။ စာေရးျဖစ္ရုံႏွင့္လည္း ၿပီးၿပီဟု မယူဆေစလုိပါ။ ကုိယ္ေရးထားသည့္ စာသည္ မည္ကာမတၱ မဟုတ္ဘဲ ရသေျမာက္ပါမွ၊ အႏုပညာေျမာက္ပါမွစာေကာင္းတစ္ပုဒ္ ျဖစ္လာမည္ကုိ သတိခ်ပ္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ထင္ရွားခဲ့ေသာ စာေရးဆရာႀကီးတစ္ဦး ေျပာခဲ့ေသာစကားကုိ အမွတ္ရမိပါသည္။ ``ေရးတက္ရင္ ဝတၳဳျဖစ္တယ္`` တဲ့။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ေခ်ာအိမာန္ႏွင့္ ေငြဇင္ေယာ္ဦး…။ သူတုိ႕ႏွစ္ဦးစလံုး ေရးတက္ၾကပါေပသည္ဟု ေျပာလုိပါသည္။ ေရးတက္လွ်င္ ဝတၱဳျဖစ္ၿပီး၊ ျဖစ္လာေသာ ဝတၳဳကလည္း လွလွပပေလး ရွိတက္ပါသည္။ ထုိ႕အတြက္ေၾကာင့္ သက္ႀကီးတန္း၊ သက္ရင့္တန္း စာေရးသူတစ္ဦးအေနႏွင့္ ဝမ္းေျမာက္ ႀကိဳဆုိရပါသည္။ စာဖတ္သူတစ္ဦးအေနႏွင့္လည္း ေက်းဇူးတင္ရပါသည္။ ပုိ၍ ေတြးၿပီး ေရးကာ၊ ပုိ၍ ေအာင္ျမင္ၾကပါေစဟူ၍ ဆႏၵျပဳ ဆုေတာင္းလုိက္ရပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ကၽြန္မတုိ႕၏ စာေပသစ္ပင္ႀကီးတြင္လည္း ပုိးကုိက္ရြက္မ်ား ကင္းပါေစ။ ရြက္စိမ္း၊ ရြက္သစ္၊ ရြက္ႏု၊ ပုရစ္ဖူးမ်ားႏွင့္ ေဝသည္ထက္ ေဝပါေစဟု ထပ္ဆင့္ ဆုေတာင္းလုိက္ရပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >မစႏၵာ (၇.၁၀.၁၀)</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 0, 0); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><br /></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >*********</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" > ထိုစာအုပ္ေလးထဲမွာ ပါဝင္တဲ့ ဝတၳဳတုိေလးေတြရဲ႕ ေခါင္းစဥ္ေလးေတြကုိလည္း ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။<br /> </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေခ်ာအိမာန္ၿပီးေတာ့ ေငြဇင္ေယာ္ဦး</span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;"> <b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><img alt="5218435.jpg" src="http://www2.picturepush.com/photo/a/5218435/640/5218435.jpg" title="5218435.jpg" width="241" height="420" /><br /></span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၁။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္</span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;"> <b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၂။ ျဖစ္ခြင့္</span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၃။ ကြမ္းစားသမီး</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၄။ မုသား</span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;"> <b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၅။ ကြန္ဒုိအိပ္မက္</span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၆။ ပစၥဳပၸန္ေနရာ</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၇။ ပြဲခ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;"> <b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၈။ မခ်ဳိၿမိန္ေသာ ေတးသံမ်ား</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 51, 255); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ေငြဇင္ေယာ္ဦးၿပီးေတာ့ ေခ်ာအိမာန္</span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 51, 255); text-align: justify;"> <b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" ><img alt="5218438.jpg" src="http://www5.picturepush.com/photo/a/5218438/640/5218438.jpg" title="5218438.jpg" width="248" height="420" /><br /></span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 51, 255); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၁။ ေဆးေပးမီးယူ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 51, 255); text-align: justify;"> <b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၂။ တစ္ခါတေလမွာ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 51, 255); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၃။ ငယ္ငယ္တနု္းက တစ္ေယာက္</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 51, 255); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၄။ ထီး</span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 51, 255); text-align: justify;"> <b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၅။ ေခါင္းေမာ့ထား သူ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 51, 255); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၆။ စက္ဝုိင္းထဲက ေျခရာ</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 51, 255); text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >၇။ အားနာျခင္း သည္းခံပါ </span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(153, 51, 0);"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: rgb(153, 51, 0); text-align: justify;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10pt;" >ျဖန္႕ခ်ိေရး………</